ไปเรียนอย่างหนัก ยังมีเวลาเขียนบันทึกตั้งเยอะ และรู้ว่า บล็อกนี้ ไม่ได้เขียนมาตั้ง 12 วันแล้ว
วันนี้ หลังจากเรียนวิชาระเบียบวิธีวิจัย ที่อาจารย์พิเศษมาบรรยายให้พวกเราฟังเสร็จแล้ว
ลงไปชั้น 4 เพื่อรับหนังสือคนละ 1 เล่ม ครูอ้อยแอบมานั่งคนเดียว เพื่อนับจำนวนสมาชิกที่ถวายเงินเป็นพระราชกุศล เนื่องในวันกาชาด
เมื่อเสร็จภารกิจแล้ว ครูอ้อยก็มาสมทบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่ห้องคอมพิวเตอร์ ที่นั่นมาที่นั่งให้พวกเราได้ติวกันอย่างสบาย
และมีนักศึกษา Ph.D. หลายรุ่นมาทำงานกันตามปกติ มีนักศึกษาท่านหนึ่ง มีอายุแล้วล่ะค่ะ คงจะรุ่นพี่ครูอ้อยสัก 5ปี เป็นผู้ชาย พาหลานมาเรียนด้วย
หลานสาวที่รู้ภาษา ไม่กวน ไม่งอแงเลย ถึงเวลานอนก็นอนอย่างสบาย ครูอ้อยจึงเอ็นดู และถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก
|
ครูอ้อยขา...หลานเพื่อครูอ้อย เป็นหลานสาว แต่หน้าและผมเหมือนเป็นเด็กผู้ชายนะค่ะ
ส่วนใหญ่มักจะรักหลานมากกว่ารักลูกๆ เป็นหลายๆ เท่า แต่คงเนื่องจากเห็นว่าลูกโตแล้วช่วยเหลือตัวเองได้ ในขณะที่หลานยังเล็ก เลยทั้งรักและสงสาร รึปล่าวค่ะ?
สวัสดีค่ะคุณแป๋ว
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน
ขอบคุณค่ะคุณแผ่นดิน