ของดี ๆ มีอยู่ทั่วไป อย่างเช่นภูมิปัญญาจาก...นายหนังตลุง

     เมื่อวันที่ 21  มีนาคม  2550  ดิฉันและทีมงานก็ได้ไปจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อร่วมงานสัมมนาฯ เรื่อง การขับเคลื่อนยุทธ์ศาสตร์อยู่ดีมีสุข  เราก็ได้ไปทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากองค์กรกันเสร็จสิ้นแล้ว

     ในช่วงเย็นของวันนั้นทางพี่ ๆ ทีมงานสำนักงานเกษตรจังหวัดนครศรีธรรมราช ก็พาไปกินข้าวที่ "ครัวนายหนัง"  พอประมาณ 2 ทุ่มก็มีการแสดงหนังตะลุง ซึ่งเป็นเวลาเกือบ 20 ปี ที่ไม่ได้ดูหนังตะลุง ๆ เป็นศิลปพื้นเมืองของภาคใต้ที่มีมาช้านาน  ดิฉันก็เลยถามเจ้าหน้าที่ว่า "มีร้านไหนบ้างของที่นี่ที่มี...การแสดงหนังตลุง" เจ้าหน้าที่ก็บอกว่า "มีที่นี่ร้านเดียวเท่านั้น"

     เกร็ดของเนื้อหาที่ดิฉันได้ฟังจากการเล่นหนังตลุงก็คือ  นายหนัง...ได้นำเนื้อหาสาระของแผนชุมชน  ความเป็นอยู่ที่พอเพียง  และทุกข์สุขของประชาชน  ฯลฯ  ซึ่งทำให้เราคิดกันว่า  "ถ้าเราเอาองค์ความรู้ที่มีอยู่ด้านการเกษตร  มานำเสนอโดยใช้เทคนิคเช่นนี้ก็คงทำให้สนุกสนานและชวนฟังได้"  และเราสามารถเดินเรื่องราวของเนื้อหาสาระได้เช่นกันแบบที่ "นายหนังตลุง" พากษ์เพื่อเชื่อมโยงประเด็นต่าง ๆ มาอยู่ในที่เดียวกันและให้เห็นเป็นเรื่องเดียวกันโดยใช้ "ภูมิปัญญาท้องถิ่น...และศิลปพื้นบ้าน"  จึงทำให้นึกถึง "เพลงลำตัด  มโนรา  เพลงนา  หมอลำ  และอื่น ๆ"  เพราะ "การจัดการความรู้...เราต้องสร้างบรรยากาศของการแลกเปลี่ยน...คนถึงจะมีอารมณ์ร่วมและเกิดความอยากที่จะเรียนรู้ได้อย่างสนุก และมีความสุขกับสิ่งที่ได้รับ"