มีหลักและระบบที่อิงชัดเจน คือการไม่พยามคิดเข้าข้างตน ไม่เอาตนเป็นใหญ่ มองทุกๆมุมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฟังคนอื่นให้มากขึ้น เข้าใจคนอื่นมากขึ้น

         ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา  ได้มีสิ่งที่เรียกว่าปัญหาและอุปสรรคเข้ามาในชีวิตของผมเองหลายอย่าง  เช่นปัญหาเรื่องการทำงาน  เพื่อนร่วมงาน  แต่ละเรื่องล้วนท้าทายต่อการจัดการและการแสวงหาทางออกหรือทางแก้ที่ดีที่สุด  เมื่อเกิดสิ่งเร้าหรือประเด็นที่มากระทบกับตัวตนของเรา  เป็นสิ่งที่เราตีค่าและให้ความหมายว่าเป็นสิ่งที่ไม่ดี  ไม่ควรและไม่น่าจะเกิดขึ้นกับเรา  แน่นอนเราหลีกเลี่ยงไม่ได้   ....

        เมื่อสิ่งนั้นได้ถูกอารมณ์และความรู้สึกของเราสรุปว่าไม่ดี  กระบวนการที่ตามมาแรกๆคือความรู้สึกทุกข์(อาจจะมากหรือน้อย)  ความคิดที่วนๆกับเรื่องและประเด็นนั้นๆ  เป็นความคิดหลักๆที่เน้นพยามที่จะแสวงหาทางออก   จุดนี้เป็นจุดที่สำคัญมาก  เพราะเมื่อมองย้อนกลับพบว่าเรามักรีบด่วนสรุปทางออกของปัญหา  โดยการใช้ความคิดและประสบการของตนเอง  บางครั้งอาจจะมีความรู้สึกและอารมณ์ร่วมและทางออกนั้นนั้นมักมาจากมุมมองที่ใช้ตนเอง  ใช้ประโยชน์ของตนเองเป็นศูณย์กลาง

       แต่วิกฤตที่เกิดขึ้นหลายๆเรื่องในช่วงที่ผ่านมา  ได้รับการแก้ไขโดยมุมมองใหม่ๆที่กว้างขึ้น  ไม่เหมือนเดิม  มีหลักและระบบที่อิงชัดเจน  คือการไม่พยามคิดเข้าข้างตน  ไม่เอาตนเป็นใหญ่  มองทุกๆมุมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  ฟังคนอื่นให้มากขึ้น  เข้าใจคนอื่นมากขึ้น  ในที่สุดเวลาก็ได้พิสูจน์ว่าแนวทางที่เราได้นำมาแก้ปัญหานั้น  น่าจะถูกทางมากว่าแต่เดิมมาก    คือทุกๆคนยิ้มได้ครับ