สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือการเรียนรู้จากการทำงาน ความอดทนที่มีมากขึ้น ความเข้าใจความรู้ที่มีมากขึ้น(รู้สึกว่าตนเองเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นครับ) ขอบคุณพี่สาว คุณเพียรศรี คนคุณภาพขององค์กรครับ

บันทึกนี้ตั้งใจเขียนขึ้นเพื่อชื่นชมในความดีงาม  ความเก่ง  ความสามารถ  และความมุ่งมั่นของเพื่อนร่วมทีม  เพื่อนร่วมงาน  และเป็นทั้งพี่สาวที่แสนดี

   พี่สาวท่านนี้ท่านเป็นพยาบาลวิชาชีพ7 และเป็วิสัญญีพยาบาลที่มีความรู้ความสามารถ  และมีความมุ่งมั่นอย่างมากที่จะพัฒนาองค์การที่ตนเองอยู่เพื่อตอบแทนบุญคุณขององค์กรที่ตนเองทำงานมาหลายปี

   เราเริ่มต้นรู้จักและเรียนรู้กันเพราะประเด็นเรื่องการพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล  ช่วงเริ่มต้นก่อนที่เราจะได้ร่วมงานกันเราได้แลกเปลี่ยนความคิด  ความรู้ต่างๆเกี่ยวกับการพัฒนาองค์กร  และเราเริ่มต้นรับงานพัฒนาคุณภาพจากการเป็นทีมนำทางคลินิกก่อน2 เดือน  งานของเรารุดหน้าและก้าวไปอย่างมาก  ต่อมาก็ได้รับมอบหมายจากท่านผอ.  ให้เข้ามาทำงานที่หนักกว่าเดิมคือการเป็นทีมประสานงานพัฒนาคุณภาพ

    ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงวันนี้เป็นเวลากว่า8 เดือนทีมประสานงานได้ทำงานและช่วยขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพ  ผ่านอุปสรรคและความท้อแท้มาหลายครั้ง  แต่พี่ก็ได้ให้ข้อคิดและกำลังใจในการทำงานตลอดมา  จนสามารถผ่านพ้นความคิดนั้นมาได้และเกิดการเรียนรู้ที่ดี

     เพราะว่าความเป็นแพทย์ในโรงพยาบาลชุมชน  ที่มีผู้รับบริการในแต่ละวันจำนวนมาก  บางครั้งตรวจตั้งแต่ เช้าถึง17.00 น  เราแทบไม่ค่อได้ประชุม  การทำงานส่วนมากเหมือนการรบแบบกองโจร  คือประชุมย่อยๆ  คุยทางโทรศัพท์  หรือผมเป็นคนจุดประเด็นเท่านั้น  แต่พี่เป็นคนทำต่อ  ตรงนี้ผมคิดว่าสำคัญมาก  เพราะว่าผมคิดได้แต่เวลาที่จะทำนั้นแทบไม่ค่อยมี  เพราะด้ายความรู้  ความสามารถ  ความเข้าใจและความมุ่งมั่นของพี่สาวท่านนี้จึงทำให้งานของทีม  งานพัฒนาคุณภาพของโรงพยาบาลเริ่มเป็นรูป  เป็นร่างที่ชัดเจน  จนผ่านบันใดขั้นที่สอง

     สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือการเรียนรู้จากการทำงาน   ความอดทนที่มีมากขึ้น  ความเข้าใจความรู้ที่มีมากขึ้น(รู้สึกว่าตนเองเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นครับ)  ขอบคุณพี่สาว คุณเพียรศรี  คนคุณภาพขององค์กรครับ