อยากให้ "อนาคต" มากกว่าให้เป็นเงิน หรือสิ่งของ..

       เข้าที่ทำงานมาตอนเช้าครับ..คงจะเป็นเพราะว่าผมได้ หายหน้า หายตา (หายหัว) ไปจากที่ทำงานซะนานเติบ  พรรคพวกสงสัยวันนี้เป็นวันอะไร ผมถึงเข้าไปที่โต๊ะทำงานได้..ไม่มีอะไรหรอกครับ กลัวโต๊ะหายครับ...จากที่ผมไม่เข้าที่ทำงานหลายวัน ก็เลยตกข่าวครับ ว่าตอนนี้เขามีโครงการ " ปันโอกาส  วาดฝันอนาคต " ให้กับสังคม โดยให้พนักงานในเครือซิเมนต์ไทยรวมกลุ่มกันเขียนโครงการที่จะทำ แล้วนำเสนอเพื่อพิจารณา พอนั่งได้..ก็มีพรรคพวกครับ..เข้ามาเล่าให้ฟัง พร้อมทั้งชักชวนให้เข้าร่วมโครงการด้วย..

        คนใจง่ายอย่างผมไม่ต้องคิดมากครับ  อะไรที่มันดี เอาเลยครับทำมันเลยไม่ต้องรอช้า..พอผมตอบตกลง พรรคพวกได้ที.."พี่ช่วยเขียนโครงการเสนอด้วยนะครับ"  อ้าว..นึกว่าเขียนไปแล้ว..เอา เขียนก็เขียน ..แล้วจะทำโครงการอะไรดีล่ะ..ผมนั่งหมุนไปหมุนมาก็คิดไม่ออกครับ...ทำอะไรดีน๊า..โครงการเพื่อสังคม..สุดท้ายผมก็ขอเล่นมุขเดิมก่อนล่ะครับ..ยืมมุขนางสาวไทยมาใช้ "รักเด็ก" ดีกว่าครับ..ว่าแล้วไม่รอช้ายกโทรศัพท์มาต่อไปที่ทำการอำเภอ ครับ สอบถามตอนนี้ทางอำเภอมีโครงการอะไรบ้าง..ที่ทำเกี่ยวกับเด็ก..เจ้าหน้าที่ก็ให้มาหลายโครงการ ..แต่ เท่าที่ผมดู  ส่วนใหญ่เป็นโครงการที่ ...ให้ๆๆๆๆ แก่เด็ก ไม่มีโครงการไหน  ที่จะสนับสนุนให้เด็ก คิด ทำ เรียนรู้ ต่อยอด เลย การให้เด็กๆไม่ใช่ไม่ดีนะครับ ดีครับ  ให้ไปเถอะ แต่สำหรับผม อยากให้สิ่งที่ก่อให้เกิดความยั่งยืน อยากให้ "อนาคต" มากกว่าให้เป็นเงิน หรือสิ่งของ..สุดท้ายก็กลายเป็นการส่งเสริมให้เด็กมีนิสัยฟุ่มเฟือยไป

        เมื่อเป็นเช่นนั้นผมเก็บโครงการจากทางอำเภอไว้ก่อนครับ..ไหนๆก็มีคนทำอยู่แล้ว..ลองมาหาอย่างอื่นที่ใหม่ๆทำดีกว่า..เราจะรักเด็ก...เราจะสร้างโอกาสให้เด็ก....คิดๆๆๆ...แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกครับ..ท่านใดพอมีประสบการณ์ ก็โปรดช่วยชี้แนะด้วยนะครับ...