ครูเปรียบเหมือนเรือจ้าง นักเรียนก็เหมือนลูกค้า ที่วนเวียนกันไป แบบ...เก่าไป...ใหม่มา..ทุกปีการศึกษา
นี่ก็เป็นบรรยากาศหนึ่งที่เห็นกันเป็นประจำทุกปีการศึกษา  เป็นภาพบรรยากาศของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ชั้นสูงสุดของโรงเรียนที่จบหลักสูตร  ช่วงชั้นที่  2 
นักเรียนซึ่งอยู่ในวัยสนุกสนานรื่นเริง  เมื่ออยู่ในโรงเรียน  แต่เมื่อเรียนจบไปแล้ว  พวกเธอ...ก็ต้องคร่ำเคร่งกับการหาโรงเรียนใหม่ที่จะต้องไปเรียนต่อ 
บางคนก็จะทักทายกันว่า  ไปสมัครที่โรงเรียนอะไร  ได้โรงเรียนอะไรแล้ว 
 ระยะนี้  พ่อแม่  หรือผู้ปกครอง  ก็จะหน้าดำคร่ำเคร่งกับเรื่องนี้มาก  บางคนก็เบาใจเพราะลูกเรียนเก่ง  สอบแข่งขันก็ผ่าน 
บางคนลูกเรียนไม่เก่ง  แต่ดวงดี  จับฉลากได้  เป็นอันว่าพ่อแม่  ผู้ปกครองเบาใจไป   
แต่ทุกปีการศึกษา   ก็จะมีพ่อแม่ผู้ปกครอง  ส่วนน้อย   ที่ยังหาโรงเรียนให้ลูกไม่ได้ 
นี่ล่ะหัวอก  คนเป็นพ่อแม่   ถึงได้บอกกับพวกเธอๆว่า...สนใจอ่านหนังสือ  เตรียมตัวสอบ  เพื่อให้พ่อแม่มีความสุข  เมื่อสอบแข่งขันผ่านกันด้วยนะ  ..
อย่ามัวแต่เพลิดเพลินทำเรื่องอื่นๆที่ไม่เป็นประโยชน์    พูดได้  แต่ไม่รู้ว่า...เธอจะฟังหรือเปล่า
 
นึกถึงตัวเองเหมือนกันนะ..ในวัยนี้ก็ร่าเริงแบบนี้..
ยังจำได้ว่า  พอรับสมุดพกแล้ว  คุณครูปล่อยกลับบ้านแล้ว  ยังพากันไปกินไอศครีมที่  ศูนย์การค้าอมรพันธุ์  สามแยกเกษตร  ปัจจุบัน  ศูนย์การค้านี้ยังอยู่  แต่เปลี่ยนชื่อ  สามแยก  ได้กลายเป็นสี่แยกแล้ว  
สนุกมากเลย  ยังจำได้ว่า  เพื่อนเอาปากกาเขียนอะไรที่กลางหลังไม่รู้  พอกลับไปถึงบ้าน  คุณพ่อ..ตี  ครูอ้อยยังจำได้เลย..