
บันทึกใน gotoknow มีความแตกต่างและหลากหลายมากครับ บางบันทึกก็เป็นงานวิชาการที่เข้มข้นด้วยเนื้อหา สาระ งานประเภทนี้ผู้อ่านต้องใช้ "สมอง" ในการอ่าน ต้องคิดตาม ทำให้เกิดความรู้เพิ่มเติม เกิดการเรียนรู้และที่สำคัญได้พัฒนาสมอง เป็นการประเทืองปัญญาครับ...
แต่ก็มีอีกหลายบันทึก ที่เขียนเล่ามุมมอง ประสบการณ์ดี ๆ แง่คิดในการดำเนินชีวิต ธรรมะในชีวิตประจำวัน เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในที่ทำงาน ส่วนมากเรื่องเหล่านี้จะเป็นเรื่องเบา ๆ สบาย ๆ ผู้อ่านก็ต้องใช้ "ความรู้สึกและใจ" ในการอ่านครับ จะได้เกิดความสุขทางใจ...
บันทึกวิชาการผู้เขียนใช้สมองเขียน ผู้อ่านก็ต้องใช้สมองอ่านจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุดครับ...
บันทึกเบา ๆ สบาย ๆ ผู้เขียนใช้ความรู้สึกและเขียนด้วยใจ ผู้อ่านก็ต้องใช้ความรู้สึกและใจอ่านครับ...
การอ่านบันทึกที่นี่ได้ทั้งพัฒนาสมองและกล่อมเกลาจิตใจ ครบสูตรครบอรรถรสครับ อยู่ที่ผู้อ่านครับว่าท่านจะเลือกอ่านแบบใด แต่ผมว่าอ่านทั้งสองแบบดีที่สุดครับได้ทั้งพัฒนาสมองและจิตใจ ควบคู่กันไปครับ...
เรียน ท่าน Direct
สมอง กับ ใจ ไปด้วยกันครับ
"หัดลิขิต จิตสร้างสรรค์ รวมพลัง สร้างสังคม อุดมปัญญา"
สวัสดีตอนเช้าค่ะ คุณ Direct
ครับ...ท่านอาจารย์ JJ
...
สมองกับใจต้องพัฒนาไปด้วยกัน จะได้เป็นคนที่สมบูรณ์ เป็นทั้งคนเก่งและคนดีครับ...
ขอบคุณครับ....
สวัสดีตอนเช้าครับคุณ lioness
...
ดีใจครับที่บันทึกนี้ทำให้คนอ่านสดใส...
เติมพลังและกำลังใจให้ตัวเองทุกเช้านะครับ ทุก ๆ วันจะได้เป็นวันที่สดใส...
ขอบคุณครับ...
สวัสดีครับ..
วันนี้ตัดสินใจพักตนเองครึ่งวัน ก่อนลุยงานภาคบ่าย
โลก G2K "บันเทิง - เริงปัญญา" ครับ
ครับ...อาจารย์อาลัม
...
ธรรมชาติของมนุษย์...ยิ่งใหญ่ครับต้องพัฒนาตัวเราในทุก ๆ ด้าน ให้สมกับการเกิดมาเป็นมนุษย์...
ขอบคุณครับ...
ครับ...คุณแผ่นดิน
...
พักบ้างถือเป็นการชาร์ตแบตให้กับร่างกายเป็นการเติมพลังให้กับชีวิต...
ครับที่นี่มีทั้งความรู้และความบันเทิง....
สวัสดีค่ะคุณ Direct
โอ้โห! มาแนวปรัชญาสร้างสรรค์อีกแล้วฮิๆๆๆ แต่อ่านแล้วถูกใจมาก ๆ ตรงใจฉันเลย ประมาณนี้เลย ใช่เลย (แอบ ฮัมเพลงค่ะ) ถูกใจมากกับประโยคที่ว่า"วิชาการผู้เขียนใช้สมองเขียน ผู้อ่านก็ต้องใช้สมองอ่านจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุด...และ บันทึกเบา ๆ สบาย ๆ ผู้เขียนใช้ความรู้สึกและเขียนด้วยใจ ผู้อ่านก็ต้องใช้ความรู้สึกและใจอ่าน..."
บันทึกนี้ราณีอ่านด้วยใจที่อยากอ่านค่ะ
สวัสดีครับ...คุณราณี
...
เขียนบันทึกนี้เพราะอยากเขียนครับ ได้เข้ามาอ่านบันทึกโน้นบันทึกนี้มากมาย เลยเห็นความแตกต่างของแต่ละบันทึก ก็เลยได้ความคิดนี้ขึ้นมาครับ...
ขอบคุณนะครับที่อยากอ่านครับ...
ได้แง่คิด ที่ต้องขออนุญาตไปขยายต่อนะครับ
ยินดีครับ... คุณThawat
...
ไว้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเรื่อย ๆ ครับ...
ขอบคุณครับ...
มาเยี่ยม มาทักทาย พร้อมสนับสนุนข้อคิดเห็นของคุณดิเรกครับ
มาทักทายค่ะ...คุณ Mr.Direct เป็นตัวอย่างของการมองสิ่งรอบด้าน..อย่างเป็นบวกค่ะ...
เหมือนท่านพุทธทาส...ท่านว่าค่ะ...เมื่อเรามองหาความดีของบุคคลเราก็จะได้เจอแต่คนดีดีค่ะ...เหมือนบันทึกนี้...เรามองหาสิ่งดีดีจากโลกเสมือนนี้ เราจึงได้แต่เจอเรื่องดีดีเช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^_____^)
กะปุ๋ม
มาบอกว่าชอบอ่านบันทึกทั้งสองแบบค่ะ แต่ต้องหาช่วงที่มีเวลาค่ะ เพราะอ่านที่เป็นชั่วโมงๆค่ะ ต่อยอดไปเรื่อยๆ จากบันทึกนี้ต่อไปบันทึกโน้น ….บางทีหาทางกลับไม่ถูกก็มี ….บางทีตั้งใจว่าจะอ่านบันทึกของบางท่าน แต่พอเปิดบันทึกของท่านอื่นก็เพลินไปเรื่อยๆ จนตาแฉะ แล้วก็ลืมแวะไปอ่านของท่านที่ตั้งใจไว้ทีแรกก็มี…..เรื่องของเรื่องก็คืออ่านเพลินค่ะ…บางบันทึก อ่านแล้วชอบ ปรือประทับใจ ก็ copy ไปเก็บไว้ค่ะ…..
ขอบคุณครับ คุณย่ามแดง
...
เปลี่ยนรูปบ่อย ลงตัวที่รูปนี้แล้วใช่มั้ยครับ อันนี้ใช่ชุดลูกเสือรึเปล่าครับ....
ครับ ดร. Ka-Poom
...
ทุกสิ่ง ทุกอย่างในโลกมักมี 2 ด้านเสมอ เลือกมองในด้านที่ดีมีความสุขกว่ากันเยอะครับ...
ขอบคุณนะครับ...
ครับ พี่ paew
...
อ่านบันทึกโน้น โผล่บันทึกนี้ เพลินดีครับ แต่สุดท้ายเราก็ได้ความรู้ควบคู่กับความสุขใจครับ...
ขอบคุณนะครับ...
เรื่องพัฒนาสมองและกล่อมเกลาจิตใจของคนใน gotoknow ไม่น่าห่วงหรอกครับ หัวโตศึกษาและปฏิบัติธรรมกันทุกคนแหละครับ ฝากเรื่องกายไว้ด้วย ออกกำลังกายกันหน่อยก็จะดีครับ
ขอบคุณครับ...คนชอบวิ่ง
...
หลาย ๆ บันทึกที่นี่ ก็กระตุ้นเรื่องของสุขภาพและการออกกำลังกายเยอะครับ...
ที่สำคัญมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมต้องเริ่มออกกำลังกายได้แล้ว กะว่าจะเริ่มด้วยการวิ่งครับ...
ขอบคุณนะครับ...
เราชอบอย่างไร..เราเลือกได้นะคะ..ไม่ได้บังคับให้อ่าน..จริงไหม
หึ หึ
ขอบคุณครับ คุณเม้ง
..
อ่านกันไปอ่านมา ตั้งแต่ใช้รูปนี้ จนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา แล้วกลับมาที่รูปเดิม ประมาณ 1 เดือน เหมือนจะเจอกันทุกวัน...
อยู่กันคนละซีกโลก แต่ได้คุยกันทุกวัน จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย...
คงได้มีโอกาสเจอกันบ้างนะครับ...