ด้วยวิถีชีวิต ทำให้ได้ไปใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นที่ ปีนัง อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ เบลเยียมและสวิตเซอร์แลนด์ ไม่นับการไปท่องเที่ยวในอีกหลายทวีปทั่วโลก โดยเฉพาะในแอฟริกา ......สิ่งที่ผมพบก็คือไม่ว่าคนชาติใด ต่างก็รักสุขเกลียดทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น ต่างมีวิธีหาความสุขที่แตกต่างกันไปตามประเพณีและวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ แต่สำหรับความทุกข์แล้วดูจะเหมือนกันทุกชาติ ยิ่งในยุคนี้ที่โลกาภิวัฒน์แพร่ไปทั่วโลก ไม่ว่าอยู่ที่ไหน เราจะเห็นคนบูชาเงิน ชื่นชมกับความทันสมัยและวัตถุต่างๆ ที่ถูกคนคิดค้นมาเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับมนุษย์ ทั้งที่บางครั้งก็เป็นการทำลายประเพณีและธรรมชาติในระยะยาวก็ตาม ในแอฟริกาบางประเทศ ผมได้เห็นถึงความยากจนสุดๆ ของคน แต่ก็ยังไม่วายนิยมดื่มน้ำอัดลมและฟังจากซีดีพกพาและใส่รองเท้ากีฬามีชื่อ......
โลกจะเป็นไปอย่างไร ก็เป็นวิถีของโลก ที่มีเหตุและปัจจัยที่จะให้เป็นไปตามนั้น แต่โลกของเรา ก็คือสภาพจิตของเรา จะให้เป็นไปอย่างไรก็อยู่ที่สติและจิตของเราจะมองสิ่งต่างๆ มองให้ดี ก็ดี และให้ผลดี มองให้ไม่ดี ก็ไม่ดี และให้ผลไม่ดี ถ้ารู้เช่นนี้ ก็ควรจะมองโลกกันให้ดี.....มิใช่หรือ
ครับ...ทุกชนชาติในโลกต้องการความสุขครับเหมือนกันครับ...
แต่คงต้องระลึกว่าความสุขของเราต้องไม่อยู่บนความทุกข์ของคนอื่น...
คงต้องเป็นความสุขอย่างเดียวกันทั้งโลก จะได้ไม่ต้องมีสงครามและการเข่นฆ่ากันครับ...
ขอบคุณกับข้อคิดเห็นและเห็นด้วยครับ Mr. Direct ผมมองว่าเป็นเสมือนจิ๊กซอร์ ถ้าคนเราเป็นจิ๊กซอร์ตัวเล็กสุดของสังคมและโลก ถ้าจิ๊กซอร์นี้ส่วนใหญ่มองโลกในแง่ดีและเป็นคนดี ผมว่ามีผลต่อโลกด้วยครับ...น่าเสียดายจริงๆ ครับ ที่โลกนี้ยังมีสงคราม ผมเคยไปสัมผัสกับสถานการณ์ที่ตึงเครียดที่แอฟริกา ทั้งที่ยังมีความยากจนอยุ่มาก แต่คนกลุ่มน้อยก็หวังแต่จะแย่งชิงอำนาจกัน เพียงเพื่อจะได้มาซึ่งอำนาจ ที่หวังว่าจะสร้างผลประโยชน์และความสุขส่วนตัวได้......พูดไปแล้วทำให้คิดถึงไฟป่า บางครั้งก็ห้ามไม่ได้ เพราะไม่ใช่ธรรมชาติเท่านั้นแต่เป็นฝีมือมนุษย์ด้วย
ด้วยความปรารถนาดี