การพัฒนาความรู้ที่เป็นการท่องจำ หรือวัดโดยการเลือกข้อถูกผิด โดยไม่ผ่านการสัมผัสลึกๆ ในจิตใจ และจิตวิญญาณ จึงไม่มีความรู้สึก

 การพัฒนาความรู้เป็นการจัดการใน “ระบบคิด” ที่จะต้องประเมินผ่านความรู้สึก ของผู้ดำเนินการ “จัดการความรู้”   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่การสอนให้ผู้เรียนท่องจำคำ ที่ถือว่าเป็นการสร้างความรู้นั้น อาจไม่ได้สร้างความรู้ที่แท้จริง เพราะไม่ผ่านกระบวนการคิดลึกๆ และความรู้สึก </p>  เช่น  การพัฒนาความรู้ที่เป็นการท่องจำ หรือวัดโดยการเลือกข้อถูกผิด โดยไม่ผ่านการสัมผัสลึกๆ ในจิตใจ และจิตวิญญาณ จึงไม่มีความรู้สึก และไม่น่าจะเกิดกระบวนการเรียนรู้ ที่จะต้องมีการผสมผสานกับความรู้สึกเพื่อให้มีการพัฒนาความรู้ ที่จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบ KMธรรมชาติ ที่ทำทั้งในระดับโมเลกุล ระดับความระบบคิด และระดับวิญญาณ    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระดับโมเลกุล คือ การเปลี่ยนแปลงความรู้ที่ต้องใช้เวลา เงื่อนไข และการคัดเลือกตามธรรมชาติ (Natural selection) และบางครั้งเรียกว่า สัญชาตญาณ ที่เกิดได้โดยไม่ต้องเรียนใหม่ ทั้งๆที่ความรู้ต่างๆ ฝังอยู่ในระดับโมเลกุล โดยเฉพาะ DNA และ ฮอร์โมนต่างๆ ที่พัฒนามาจากการเปลี่ยนแปลงแบบค่อยเป็นค่อยไป</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระดับความระบบคิด คือ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดได้เร็ว โดยระบบการฟื้นฟูความรู้ความเข้าใจ และนำมาใช้ประโยชน์ต่อการพัฒนาระดับกิจกรรม ระดับแปลง ระดับกิจกรรม ระดับบุคคล ระดับครัวเรือน และระดับชุมชน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ระดับวิญญาณ คือ การเปลี่ยนแปลงความรู้ที่ฝังลึกในจิตวิญญาณที่แม้แต่สูญสิ้นชีวิตไปแล้ว ซึ่งจึงเป็นเรื่องระยะยาวเช่นกัน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น การจัดการระดับระบบคิดจึงน่าจะทำได้ดีที่สุด และเชื่อมโยงกันกับความรู้สึก จึงจะทำให้ได้ความรู้ที่แท้จริง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ลองดูนะครับ ว่าจะได้ผลแค่ไหนครับ แต่อย่างไรก็อย่าให้เสียความรู้สึก นะครับ</p>