ผมต้องบินไปสุราษฎร์ธานี (ด่วน) สาเหตุเพราะคุณแม่มีอาการจากโรคไต (วาย) ก่อนหน้านี้ก็ต้องฟอกเลือก 2 วันครั้ง บางครั้งก็ 3 วันครั้งแล้วแต่อาการ (ฟอกเลือดผ่านทางการเจาะบริเวณคอ) ซึ่งติดเชื้อค่อนข้างง่าย
     10 มี.ค.50 คุณหมอนัดเจาะเส้นเลือดใหญ่เพื่อจะหาทางฟอกเลือดผ่านทางนั้น แต่ปัญหาคือคุณแม่แก่แล้ว อายุ 84 ปี ร่างกายอ่อนแอ และหาเส้นเลือดเพื่อเจาะยากมาก  คุณหมอบอกว่าหากวิธีการนี้ไม่ได้ผล ก็คงต้องเจาะหน้าท้อง (ซึ่งคงเป็นเรื่องใหญ่มาก) สุดท้ายแล้วลูกๆ ก็ลงความเห็นให้คุณหมอทำการรักษาคุณแม่ด้วยวิธีเจ้าหน้าท้องเพื่อทำการรักษา

     ตอนเช้าของวันที่ 18 กันยายน 2551 (ประมาณ 5.30 น.)ได้ข่าวจากพี่ชาย คือ อาจารย์ประยูร ศรีฟ้า ว่าคุณแม่อาการไม่สู้ดีนัก ตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี คุณหมอต้องช่วยปั๊มหัวใจและใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ จากวันที่คุณแม่ป่วยเป็นโรคไต จวบจนถึงวันนี้เป็นระยะเวลา 1 ปีกว่าๆ แล้ว ทั้งคุณหมอและลูกๆ ตลอดจนญาติมิตร และบรรดาเพื่อนๆ ในอินเทอร์เน็ตต่างก็ให้กำลังใจและเอาใจช่วยคุณแม่พุ่ม ศรีฟ้า อย่างต่อเนื่อง ด้วยเหตุผลที่ว่าเราทุกคนอยากให้คุณแม่อยู่กับเรานานๆๆๆ และนาน เท่าที่สามารถกระทำได้
     จนกระทั่งประมาณ 14.30 น. ผมได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ผมเป็นสายของอาจารย์ประยูร ซึ่งเป็นพี่ชายของผมเอง วินาทีนั้นผมไม่อยากได้ยินเสียงโทรศัพท์จากสายนี้หรือเบอร์นี้เลย เพราะผมคิดว่าข่าวที่ผมจะได้รับน่าจะเป็นข่าวร้ายมากกว่าข่าวดีเป็นแน่....ก็เป็นจริงดังที่คาดไว้ครับ พี่ชายบอกว่าคุณแม่ได้เสียชีวิตแล้วด้วยอาการสงบ ที่โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี สิริอายุของคุณแม่รวม 87 ปี โดยได้เคลื่อนศพไปทำการฌาปนกิจที่เกาะสมุย ในวันที่ 19 กันยายน 2551 ณ วัดสระเกศ ต.ตลิ่งงาม อ.เกาะสมุย ....
 

คุณแม่พุ่ม ศรีฟ้า (ขณะอายุ 82 ปี)

 แม่พุ่ม ศรีฟ้า (ขณะที่อายุ 82 ปี)


       จะให้ทำใจมันก็ลำบากนะ หากไม่เจอกับใครก็คงไม่รู้ซึ้งเท่ากับเจอกับคนใกล้ชิดและคนในครอบครัว......