ร้อนนักก็ถอดบ้าง
Story Telling by Pictures
หัวโขน ร้อนนักก็ถอดบ้าง
ภาพ จะปีนไปไหนกันหนอ
JJ2007
หัวโขน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ืบนเส้นทางฝัน · 8 มี.ค. 2550
beeman 吴联乐 · 8 มี.ค. 2550
พิชชา · 8 มี.ค. 2550
นาย ณัฐพงษ์ รัตนกาล · 8 มี.ค. 2550
ตาหยู · 8 มี.ค. 2550
NuiuN · 8 มี.ค. 2550
(เอ..เกี่ยวกันหรือเปล่าคะนี่)
เรียนคุณพิชชา ถอดหัวโขน มองหาหนทางใหม่ๆ ใจต้องสร้างสรรค์ ด้วยครับ
ถอดหัวโขน เพื่อจะได้รู้ว่า ชีวิตจริงๆ น่ะ คืออะไร … คนเรา เกิด แก่ เจ็บ ตาย…..ระหว่างที่มีชีวิตอยู่ก็แค่ อิ่มเดียว หลับเดียว (ในหลวงท่านตรัสสอนไว้) ปีนป่าย…เพราะอยากขึ้นไปสูงๆๆๆ ให้สูงที่สุด….โดยลืมนึกถึงว่า ขึ้นไปสูงแค่ไหน ท้ายที่สุดก็กลับคืนสู่ดิน เหมือนกัน……
จริงเนอะ ใส่หัวโขนแล้วร้อน ถอดบ้างจะได้เย็น
เอ.......แต่ถ้าอากาศข้างนอกไม่ต่างกัน
ใส่ไว้เหมือนเดิมดีก่าค่ะ
หรือว่าถ้าถอดแล้วต้องใส่หัวโขนที่ทั้งร้อน
แล้วยังหนักกว่านี้ก็แย่นะคะ
เรียนท่านรองแป๋ว ผู้หวานแหว๋ว ไปกับงาน บางท่านไม่เคยถอดหัวโขน และ ปีนป่ายตลอดเวลา “ได้งาน แต่ เสีย เพื่อน เสียพี่ เสียน้อง ไประหว่างทาง ไปอย่างที่ไม่รู้ตัว เพราะหัวโขน มันบังตา”
เรียนท่านพี่ใบบุญ บางท่านใส่หัว จนความร้อนระอุ เป็นเรื่องปกติ เข้าใจว่านั่นคือ สภาพความเป็นจริง ครับ
ใช่ค่ะ ท่านอ.JJ..เราก็ใส่บ้าง…ถอดบ้าง…ตามแต่บทที่ได้รับค่ะ…จบละครบทนั้นก็เอามันออกไป(จากหัว)เพื่อจะได้รับบทใหม่…ถ้ายึดติดกับบทละครเก่าก็จะเล่นบทใหม่ได้ไม่ดีค่ะ..นี่แหละค่ะ…ชีวิต… “ชีวิต คือละคร” ค่ะ
คนเขียนก็ถอดบ้างนะขอรับท่าน
นอกจากการถอดหัวโขนแล้ว เรื่องที่สำคัญคือ การมีความยุติธรรม ไม่ลำเอียง แม้ว่าคน ๆ นั้นจะมีความสัมพันธ์อย่างไรกับเราก็ตาม จริงไหม๊ครับผม