เรียนท่านรองแป๋ว ผู้หวานแหว๋ว ไปกับงาน บางท่านไม่เคยถอดหัวโขน และ ปีนป่ายตลอดเวลา “ได้งาน แต่ เสีย เพื่อน เสียพี่ เสียน้อง ไประหว่างทาง ไปอย่างที่ไม่รู้ตัว เพราะหัวโขน มันบังตา”