KM กับงานส่งเสริมการเกษตร [ 3 ] หัวปลาทู

  ถ้าตั้งเป้าหมายหัวปลามองไม่ชัด ก็จะเดินทางสู่เป้านั้นยาก  

         ขณะที่ผมนั่งอยู่บนเวทีในบทบาทวิทยากร (ลปรร.) (อ่านตอน 1)(อ่านตอน 2)อย่างหนึ่งที่ตั้งใจอย่างมาก  คืออยากให้ผู้ที่ฟังผมเล่าได้เป็นคนคอเดียวกันเมื่อผมลงเวที  มีความรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะมีเพื่อนมากมาย  และพูดอย่างมีความสุข 

         ครั้งนี้ก็เหมือนกัน  ที่ผมได้ทำหน้าที่เป็นผู้เล่าและเคยแลกเปลี่ยนมาหลายที่ บางที่ก็เจอว่าเขาไม่เข้าใจเหมือนกับที่ผมเคยไม่เข้าใจ งง   โดยเฉพาะหัวปลาทูนั้น  แม้ดูว่าเป็นเรื่องธรรมดา ๆ แต่ก็มีผลมาก ๆ กับการเดินในเส้นทาง KM เพราะถ้ารู้จักก็สู่สิ่งมุ่งหวังโดยเร็ว  

          การค้นหาให้ได้มาซึ่งหัวปลา(เป้าหมาย)  จากประสบการณ์ที่เคยปฏิบัติมาในส่วนของกลุ่มเกษตรกรแล้ว  ต้องมีความรอบคอบ เพราะถ้าตั้งเป้าหมายหัวปลามองไม่ชัด ก็จะเดินทางสู่เป้านั้นยากเช่นกันผมจึงพยายามย้ำเพื่อให้ผู้ฟังผมพูดได้ผ่านโสตประสาทบ่อย ๆ ของคำว่าหัวปลาคือเป้าหมาย   เพราะถ้ามองโมเด็ลเห็นเป็นหัวปลาทู(ปลาจริง ๆ ) ก็ยากที่จะเดินทาง  เพราะปลาทู KM กับปลาทูนึ่งคนละสายพันธุ์ 

            เทคนิคอย่างหนึ่งที่ผมเคยปฏิบัติมาในเรื่องของการได้มาของเป้าหมายจริงบางครั้งผมจะตั้งไว้ในใจผมคนเดียวแล้วเริ่มเปิดประเด็นใช้เป้าหมายข้างเคียงก่อน เทียบเคียงแล้วค่อย ๆ ต้อนเข้าไปเส้นทางสู่เป้าหมายจริง  เพราะถ้าต้องการเป้าหมายจริงเลยบางครั้ง บางสถานการณ์ทำไม่ได้  เพราะจะเจอแต่เรื่องหมกเหม็ด  เพราะถ้าเริ่มที่หมกเหม็ดแล้วจะเป็นไปตลอด  จึงต้องระวังไม่ให้เกิดขึ้นมา 

           ผมได้เล่าในเวทีสัมมนาว่า  ผมจะทำ KM ทุกครั้งที่ผมมองเห็นหัวปลา  และผมจะเอาปลาทูหนึ่งตัวติดไว้หน้าผากเสมอ เพื่อป้องกันการหลงทางเหมือนตอนเริ่มแรก  ในกระบวนการ เมื่อเริ่มเวทีแล้วการจับประเด็นในบริบทเวที  หากพบหัวปลาย่อยให้รีบบันทึกไว้ทันทีเพื่อจะได้จัดการทีหลัง  ไม่งั้นเดียวลืมครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เส้นทางเรียนรู้อันยาวไกล

คำสำคัญ (Tags)#km กับงานส่งเสริมการเกษตร

หมายเลขบันทึก: 82510, เขียน: 07 Mar 2007 @ 22:53, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:40, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ 08 Mar 2007 @ 08:56
     ขอบพระคุณมากครับ ที่นำมาบันทึกให้ได้เรียนรู้ผ่านบล็อกอีกรอบหนึ่ง
  • วันนี้...ตั้งใจว่าจะบันทึกเรื่องที่คุณชาญวิทย์เล่าในเวทีสัมมนาฯ   แต่เปลี่ยนใจแล้วค่ะ ขออนุญาตลิงค์ ทุกตอน ไปไว้ที่ blog แทนแล้วกันนะคะ ขอบคุณค่ะ

น้อง สิงห์ป่าสัก

  • ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม

เรียน พี่นันทา ครับ

  • ขอบคุณมากครับ