เลี้ยงโคเพื่ออุดรอยรั่วของการผลิตทางการเกษตร

มนุษย์เรา ๆ ทั้งหลาย ในหนึ่งวัน ตื่นเช้ามาต้องกิน กินอะไรก็ได้ให้อิ่มท้อง มีประโยชน์มากน้อยแล้วแต่ชอบ

บางวันขณะกำลังกินมื้อเช้า ยังคิดต่อว่าจะมื้อเที่ยงจะกินอะไร ประมาณว่าท้องอิ่ม สมองก็เลยฟุ้ง คิดออกแบบเมนูอาหารได้หลากหลายชนิด อยากทานอะไรก็ลงมือทำได้เลยแทบไม่ง้อใคร

พฤติกรรมนี้คงทำให้บรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งหลายอิจฉามนุษย์เราไปตาม ๆ กัน

โดยเฉพาะโค ที่เรา ๆ ท่านกำลังเลี้ยงกันอยู่

ถ้าโคทั้งหลายพูดคงด่าเราขรมแล้ว หรือไม่คงเรียกร้องหาอาหารอร่อยกินไม่เว้นวัน

แต่ความจริงก็คือความจริง โคกินหญ้าเป็นอาหารหลัก แถมเรียกร้องไม่ได้ว่าชอบหรือไม่ชอบ อย่างมากก็แค่ทำท่าเมย ถ้าหากินเองก็หาได้แต่สภาพแวดล้อมต้องเอื้ออำนวย พืชพรรณธัญญาหารสมบูรณ์

แต่เราเอาแน่กับธรรมชาติไม่ได้ อาหารสำหรับให้โคกินจึงไม่แน่นอน มากบ้าง น้อยบ้าง อิ่มบ้าง อดบ้าง ตามความใส่ใจของคนเลี้ยง

ดังนั้น เรื่องอาหารสำหรับเลี้ยงโคนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ทำให้คนเลี้ยงโคน้ำตาตกมาแล้วหลายราย

เพราะแหล่งอาหารของโคที่มีต้องหวังพึ่งธรรมชาติหลัก ก่อนจะเลี้ยงโคต้องคิดก่อนว่าจะเอาอาหารเลี้ยงโคมาจากไหน ผลิตเองหรือซื้อเพราะสิ่งเหล่านี้หมายถึงต้นทุนการผลิต ถ้าคิดจะเลี้ยงโคหรือกำลังเลี้ยงอยู่ต้องคำนึงถึงต้นทุน สภาพแวดล้อม และแหล่งอาหารของโคด้วย กล่าวคือ ถ้ามีต้นทุน เราสามารถสร้างแหล่งอาหารภายใต้สภาพแวดล้อมที่เรามีได้ด้วยการทำแปลงปลูกหญ้า ปลูกพืชอาหารสัตว์ โดยพิจารณาว่าหญ้าหรือพืชอาหารสัตว์ชนิดใดที่เหมาะสมกับพื้นที่และสภาพแวดล้อมที่เรามีอยู่ เราจะต้องวางแผนทั้งในเรื่องพันธุ์โคที่เหมาะสมและ อาหารที่จะเลี้ยงโคด้วยถ้าเตรียมการไม่ดีอาจจะมีปัญหาได้ ขั้นแรก ต้องดูว่าพื้นที่ที่เรามีเหมาะที่ปลูกพืชอาหารสัตว์ชนิดอะไร หรืออะไรในพื้นที่ที่จะนำมาเป็นอาหารได้ ขั้นสอง ต้องคิดว่าเราจะปลูกเอง หาเอง หรือให้คนอื่นหาให้ด้วยการซื้อ ถ้าจะซื้อคิดว่าคุ้มทุนหรือไม่ ขั้นสาม ถ้าปลูกเองได้หาได้คล่อง จะพัฒนาเป็นอาชีพอะไรต่อเกี่ยวกับเรื่องอาหาร ถ้าคิดสามขั้นเบื้องต้น แล้วปฏิบัติได้รับรองโคไทยไม่อด คนเลี้ยงจะไม่เจอทางตันและน้ำตาตก