วันที่ ๕ ก.พ. ๕๐ ผมเข้าประชุมคณะกรรมการวาระหลัก สสส. "สุขภาวะยั่งยืนด้วยวิถีชีวิตพอเพียง" มีการทำความชัดเจนว่า สสส. จะทำงานขับเคลื่อนวาระหลัก (agenda) อย่างไร
ในการประชุมครั้งก่อนๆ ได้ตกลงกันว่า จะดำเนินการใน ๓ ระดับ ได้แก่
๑. การบูรณาการภายใน สสส. ผ่านกรณีศึกษาสำคัญ (Show Cases) ดำเนินการโดย ผู้จัดการแผนงาน (PM) ที่เกี่ยวข้อง
๒. การบูรณาการภายใน และภายนอก สสส. (Core Activity) โดยใช้รายการ ทีวี, เวทีสร้างสุข ๔ ภาค, และมหกรรม "สุขภาวะยั่งยืนด้วยวิชีวิตพอเพียง" ดำเนินการโดยคณะกรรมการวาระหลัก
๓. การขับเคลื่อนกระแสสังคม (Social Movement) ร่วมกับ 6 ภาคี ได้แก่ สศช., กระทรวงศึกษาฯ, กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงสาธารณสุข, กระทรวงเกษตร, กระทรวง พม. และร่วมกับสื่อมวลชน
เรื่อง "เศรษฐกิจพอเพียง" นี้ เป็นวาระหลัก (agenda) ของรัฐบาล ดังนั้นกระแสจึงรุนแรงมาก ผมมองว่าในภาวะที่กระแสแรง ผักชีก็เฟื่องฟูด้วย คือมีความเสี่ยงที่จะมีกิจกรรมที่ทำแค่พอให้ได้ชื่อว่าทำ
ผมเสนอที่ประชุม ว่าเราต้องทำความชัดเจนกับตัวเอง ว่าในกิจกรรมนี้ อะไรคือเป้าหมาย (end) อะไรคือเครื่องมือ (means) ของ สสส. เพื่อป้องกันความสับสน ป้องกันการทำงานแบบมั่ว ไม่ชัดเจน ผมเสนอว่าในกรณีของ สสส. ตัวเป้าหมาย คือ "สุขภาวะที่ยั่งยืน" โดยมี "วิถีชีวิตที่พอเพียง" เป็นเครื่องมือ (แต่สำหรับหน่วยงานอื่น อาจถือ "เศรษฐกิจพอเพียง" เป็นเป้าหมายก็ได้
มีการหารือกันเรื่องการเอา success stories ของภาคีทั้ง ๖ มาออกทีวี มาขึ้นเวทีสร้างสุข มีการพูดกันว่าจะเป็นรายการที่พูดกันสดๆ เลย โดยผู้ว่าราชการจังหวัดของจังหวัดนำร่อง ที่ สกว. และ สศช. ร่วมกันไปดำเนินการแก้ปัญหาความยากจน ผมให้ความเห็นว่าในเวทีเหล่านี้ "ประเด็นปลื้ม" อาจมีเป็น ๑๐ - ๒๐ ประเด็น แต่ในเวทีของ สสส. ต้องเน้นที่การเกิด "สุขภาวะที่ยั่งยืน" เป็นประเด็นปลื้ม จะเอ่ยถึงประเด็นปลื้มอื่นอีกสัก ๒ - ๓ ประเด็นก็ได้ แต่ต้องย้ำประเด็นปลื้มด้านการเกิดสุขภาวะ
นี่คือการเรียนรู้ที่ผมได้ในวันนี้ ว่าในการทำงานที่มีภาพซับซ้อนมาก เราต้องร่วมกันตีโจทย์ให้ชัด ว่าจะโฟกัสที่จุด หรือระนาบไหนของภาพ
วิจารณ์ พานิช
๕ ก.พ. ๕๐
บันทึกระหว่างการประชุม บันทึกเสร็จในรถระหว่างเดินทางไปประชุมเรื่องรายงานผลการประเมิน ม. สงขลาฯ
เรียน อาจารย์หมอวิจารณ์ ที่เคารพ
ด้วยความเคารพ
อุทัย อันพิมพ์