"แล้วจะหารักแท้ได้ที่ไหนครับนี่"

กลับมาแล้วครับ หลังจากที่ห่างหายไปนานเนื่องจากภาระกิจที่รัดตัวจนอ้วนกลมซะนานร่วม 3 เดือนครับ แต่ก็ไม่ทำให้ลืมมิตรสหายที่เข้ามาแวะเวียนใน go2know ได้ ช่วงที่หายไปก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก แต่ยังวนเวียนอยู่ในอาณาบริเวณประเทศไทยเท่านั้นแหล่ะครับ(ไม่ขอบอกนะว่าไปถึงไหน สาธยายไม่ถูกจริงๆครับ) 
 วันวาเลนไทน์เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อไม่กี่วัน  แต่ความรู้สึกบางอย่างของผมมันยังไม่หายไปไหนครับกับสิ่งที่ผมได้รับชมจากรายการหนึ่งผสมแรงบวกกับสิ่งที่ผมได้สัมผัสจากน้องที่มาฝึกงาน และเรื่องราวที่ผมมักได้รับรู้อยูเสมอมา
   "คุณค่าของความรักคืออะไร"
 คำถามสั้นๆที่มีหลายคนพยายามจะหามันมาทั้งชีวิตแต่ผมว่าวันนี้มีบางคนสะท้อนออกมาได้อย่างสวยงามครับ หากใครได้ดูรายการ คนค้นคน ทางช่อง 9 เมื่อคืนวันอังคารที่ผ่านมาคงจะมีความรู้สึกเช่นเดียวกับผม “นี่แหล่ะคุณค่าของความรักที่หากันมานาน”    ตาลอบกับยายทอง  คู่แท้ที่มีชีวิตอาศัยอยู่ระหว่างความรักของคนรุ่นเก่ากับความรักของคนรุ่นใหม่  แต่สิ่งหนึ่งที่ประจักษ์แก่คนที่พบเห็นคือความรักที่ตาลอบมีให้แก่ยายทอง   แม้วันนี้ยายทองจะไม่สามารถพูดหรือเคลื่อนไหวตัวได้แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ตาลอบรับรู้ในความรักที่ยายทองมีคือ “สายตา”ที่ยายทองมองมาที่ตาลอบ  ตลอดเวลาที่ตาลอบดูแลป้อนข้าว ป้อนน้ำ  อาบน้ำ พาเที่ยว   มันบ่งบอกความหมาย ความรู้สึกอยู่
เสมอ ทั้งสองคนรักกันตั้งแต่ยายทองอายุได้ไม่ถึงยี่สิบปี  ตาลอบเล่าว่าในสมัยก่อนนั้นผู้ชายต้องให้เกียรติผู้หญิงมากนักแม้จะถ่ายรูปคู่ด้วยยังไม่ได้หากว่ายังไม่ได้แต่งงานกัน   แต่สิ่งหนึ่งซึ่งหากเปรียบเทียบกับปัจจุบันแล้วอาจดูไม่เหมาะสมนักแต่คุณค่าช่างมากมายเกินนั่นคือหากรักหรือชอบใครแล้วจะใช้การหนีตามกัน อันนี้ผมได้จากการพูดคุยกับคนเฒ่าคนแก่ที่รู้จักกัน  ซึ่งท่านบอกว่าที่หนีตามมานั่นก็เพราะรักกันจริงๆครับ ซึ่งหากเทียบในสมัยนี้แล้วมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน  รู้จักกันไม่นานหลายคนยอมให้จับต้อง  บางคนยอมเสียตัวเพื่อที่จะดึงอีกคนไว้ หรือแม้กระทั้ง นักเรียน นักศึกษาก็อาศัยอยู่เป็นคู่สามี-ภรรยา แต่ก็ไม่มีความมั่นคงในความรัก  เบื่อก็เลิกชอบก็หันมาอยู่ด้วยกันฉันท์สามี-ภรรยา  คุณค่าความรักจึงเริ่มเลือนหายไปในสังคมไทย
 ผมว่าวันนี้หากเราจะหาคุณค่าของความรักแล้ว   ลองหันมองกลับไปมองสิ่งที่คนรุ่นหลังได้ทำไว้เป็นแบบอย่าง  การให้เกียรติ  การแสดงความรัก  การดูแลซึ่งกันและกัน   ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่   ความซื่อสัตย์  เหล่านี้มันเลือนหายไปทุกๆวันในปัจจุบัน   
  "แล้วจะหารักแท้ได้ที่ไหนครับนี่"