GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เมื่อมีมือนุ่มๆ เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม

Blog tag เล่นอย่างไรอ่ะ.....

......กว่าจะรู้..

ก็รู้สึกว่ามีมือน้อยๆ นุ่มๆ ของคุณ : ดวงเด่น และคุณเมตตา เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม....Blog tag ค่ะ กับเสียงไพเราะชวนละเมอ....

 ซะหน่อย ซะหน่อย...ก่อนที่จะหลุดโค้ง...ก๊าก...

5 ข้อ (ทำไมต้อง 5 เลข 5 มีความหมายว่าอย่างไร ......หรือว่า ต้องมีอารมณ์บ้าเห่อเล็กๆ เลยเริ่มต้นที่ 5 ...จ๊าก....ใครเริ่ม 5 ก่อนนะ..ขออภัย ไร้นามชอบคิดดังๆ......)

ขอเล่าเรื่องที่ไร้นามเป็นคนมีอารมณ์พิศวงอยู่บ่อยๆ  ได้ไหม 

 อารมณ์พิศวงที่ 1 ที่แปลว่า งง ตัวเอง เช่นบางทีกำลังทำอะไร พูดอะไรอยู่ รู้สึกเหมือนตัวจริงๆ กำลังเฝ้ามอง เหตุการณ์ตรงหน้า เช่นกำลังพูดกับคนทำงานด้วยกัน ระหว่างที่พูด หรือฟัง จะเหมือนกำลังเป็นบุคคลที่ 3 เฝ้ามอง 2 คนพูดหรือฟังกัน......เอ๊ะ เขียนแล้วผู้อื่นจะเกิดความกังวลแทนไหมเนี่ย...แต่จริงๆนะ ไร้นามก็ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร เป็นโรคภัยไข้เจ็บไหม โรคจิตที่ต้องขอหมอ กะปุ๋มรักษาไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 2 ที่แปลว่า ไร้อารมณ์ คือบางทีฟังเขาว่าเขาบ่นเขาด่า ก็ฟังๆๆๆๆๆ ไร้อารมณ์ ......เคยมีคนบอกว่าเก็บกดมั้ง...ก็ไม่รู้...อาจเป็นโรคจิตชนิดที่ 2 หรือเปล่า

อารมณ์พิศวงที่ 3 ที่แปลว่า เบื่อๆ อยากๆ  อย่างเช่น ไร้นามตั้งใจว่าจะหยุด ไม่มายุ่งในนี้แล้ว แต่ก็แวะมาทุกที...ใครๆ ก็ว่า ไม่แน่จริง...คงจริงของเขา ไม่ค่อยจะแน่จริงเท่าไหร่....ขาดแรงจูงใจสัมฤทธิ์ผลอย่างแรง...หมอโรคจิตจะจัดเข้ากลุ่มพวกซึมเศร้าไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 4 ที่แปลว่า ชอบเรียน บางทีก็คิดว่าคงเป็นความประหลาดอยู่ที่คนเขาว่าแก่ๆ แล้วยังไปนั่งเรียนกับเด็ก วันนี้ก็มีคนตั้งสมมุติฐานว่า ไร้นามเรียนเพราะว่ากระแสสังคม เพระแรงจูงใจลึกๆที่อยากมีวุฒิการศึกษา ..แต่ไม่เลย ไร้นามเรียนก็เพราะอยากเรียน อยากมีความรู้...แต่ไร้นามก็พบว่า...ไม่ใช่เลย สิ่งที่ไร้นามคิดว่า ในสถานศึกษาที่ใหญ่โตจะมีความรู้หล่นๆ ตกๆ ให้คอยเก็บบ้าง...แต่ไร้นามกลับเจอ ครูบาอาจารย์อคติใส่กัน ยึดอัตตา ตั้งแง่ใส่กัน ไม่ฟังกัน....บางทีการศึกษาไทยก็ไม่ได้กล่อมเกลาให้คนเจริญมีจิตประภัสสรกันทุกคน...ไร้นามเลยเกิด อารมณ์พิศวงอยู่บ่อยๆ ว่าไร้นามจบไปแล้วไร้นามจะเป็นเหมือนครูบาอาจารย์ของไร้นามไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 5 ที่แปลว่า โง่ลึก ไร้นามเป็นคนที่ใครๆ ชอบว่าโง่ลึก คือเรื่องที่ควรรู้ไม่เคยรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิดกลับชอบไปคิด มีคนสอนให้ไร้นามหัดทำตัวเป็นปลาไหล ลื่นๆ ไหลๆ ไปตามสถานการณ์ แต่ไร้นามโง่ลึกกว่านั้น คือคิดไม่ทัน ..บอกใครๆเขาก็ว่าเสแสร้ง .อารมณ์พิศวงคือใครๆที่เจอจะคิดว่า ฉลาด แต่พอคุยด้วยสักพัก เขาบอกว่า โง่ลึก

หมดล่ะ ...อันที่จริง blog tag มีไว้สำหรับระบายความในใจก็ดีเหมือนกัน ไร้นามก็ถือโอกาสนี้ซะเลย เผื่อจะมีคุณหมอ คุณ Dr ทั้งหลายจะกรุณามาวินิจฉัยโรคให้ไร้นาม...ก็จะได้หลุดจากอารมณ์พิศวงไปได้บ้าง....นิ

 

ขอโทษนะคุณดวงเด่นและคุณเมตตา ขอแอบจับข้อมือคุณทั้งสอง ไปลูกต้นแขนเบาๆ ของคนที่ไร้นามคิดถึง ...

คุณชายขอบ คุณพ่อเขียนของคุณชายขอบ คุณกาเหว่า คุณ น.แมนสรวง คุณ big C

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 79076
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 19
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (19)

สวัสดีค่ะคุณไร้นาม

  • ครูอ้อยแวะมาอ่าน  พิศวง  แล้วนะคะ
  • ก็จริงๆนั่นล่ะค่ะ
เอาล่ะ ได้ครูอ้อยวินิจฉัยให้แล้ส 1 ท่าน ไร้นามน่าพิศวงสำหรับครูอ้อยไหม
สวัสดีค่ะ เข้ามาพิศวงตามครูอ้อย แล้วก็ตามด้วย งง งวย ถ้าบอกว่าไม่เข้าใจ ข้าพเจ้าจะผิดไหมนี่

สะวีดัด คุณจินตนา อิ่มรักษา

ไร้นามว่า คงไม่ผิดหรอก คุณจินตนาเป็นหนึ่งในร้อย ..จริงๆ

ก็เหมือนๆกันล่ะค่ะ

โดยเฉพาะข้อ4ไม่เห็นจะพิศวง

สวัสดีครับ

ถ้าบอกว่าเหมือนผม แล้วจะหาว่าผมโรคจิตไปด้วยหรือเปล่าเนี้ย (อันที่จริง ก็เหมือนคนบ้า กับคนเมา ไม่ค่อยยอมรับเท่าไรนัก)

ไม่จริงงงงงงงงงง ผมปกติ 

คิดถึ๊ง  คิดถึง.....

นึกว่าจะไม่มา คุณเมตตาและคุณดวงเด่น อุตส่าห์ไปลูบแขนเบา ๆ   ถ้าไม่มาอีก  ก็ไม่รู้ว่าจะ.......อย่างไร....

อ่านอย่างไรคุณไร้นามก็ไม่เปลี่ยน  พิศวง ตามอารมณ์(บันทึก)เช่นเดิมค่ะ

  • ตามมาอ่านแล้วค่ะ...ขอบคุณนะคะที่เล่าความลับให้ฟัง
  • ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งค่ะ

คุณครูสิริพรที่เคารพ

อะไรเหมือน อะไรไม่เหมือน...

ดีใจ ที่เจอคนมีอาการเดียวกัน...ก๊าก

คุณอุทัย

เราต่างปกติ

คนอ่านเท่านั้นที่.....

 คุณนางสาวสมพร คิดทึ้ง

ยอม..ฉาน ยอมเจ็บปวด...ยอมร้าวรวดอุรา....

ยอมให้คุณสมพร คิดทึ้ง .....

คุณดวงเด่น ไร้นามน่ะ ดีใจตนเนื้อเต้น เมื่อมีคนอยากรู้ความลับของไร้นาม

 

จุ๊ๆๆๆๆ แต่ความลับบางอย่างพูดบนนี้ไม่ได้

 

เดี๋ยว ไร้นามจะถูกปิดปาก...ก๊าก

  • แวะมาเยี่ยมค่ะ
  • แล้วจะบอกคุณชายขอบ และคุณพ่อเขียนให้นะคะ 
  • หากคุณชายขอบหายตัวไป คุณพ่อเขียนก็หายด้วย เพราะไม่มีใครพิมพ์บล๊อกให้ค่ะ
  • ทึ่งในมิติพิศวงนะคะ
  • เห็นบันทึกนี้โผล่มา ก็ดีใจนะคะ
  • เพราะกำลังคิดถึง คิดว่าทำไมคุณไร้นามหายไปนานจังเลย
  • เฝ้าเพียรมองหามาหลายครั้งแล้วไม่เจอ เฝ้ากลับไปอ่านบันทึกเก่าๆ ของคนแปลกๆ นนี้
  • วันนี้โผล่มาดีใจ และแปลกใจมาก กับวลีสุดท้าย

ขอโทษนะคุณดวงเด่นและคุณเมตตา ขอแอบจับข้อมือคุณทั้งสอง ไปลูกต้นแขนเบาๆ ของคนที่ไร้นามคิดถึง ...

คุณชายขอบ คุณพ่อเขียนของคุณชายขอบ คุณกาเหว่า คุณ น.แมนสรวง คุณ big C

  •  เด็ดจริงๆ เลยนะคะ แล้วหนูจะหาโอกาสเหมาะ ได้ระบายความใน ในตัวหนูนะคะ
  • คิดถึงจริงๆ คะ (ไม่ได้ปากหวานนะเออ)

ข้อ 4 ไม่น่าจะเป็นความลับนะคะ แต่หนูเห็นด้วย ในส่วนท้ายๆ ของข้อ 4

มีอาจารย์ท่านหนึ่ง เคยสอนว่า

....ตอนเราเรียนเราชอบจริต และวิธีการสอนครูท่านได ก็จงจำไว้ หากวันใดเรามีโอกาสได้เป็นครู และได้สอน ก็จงเอาแบบอย่างนั้นไปสอนคนอื่นๆ ต่อไป ...

เพราะคนเรา มีความรู้รัก ชอบ เกลียด ไม่แตกต่างกันหรอก

จากประโยคนี้

....บางทีการศึกษาไทยก็ไม่ได้กล่อมเกลาให้คนเจริญมีจิตประภัสสรกันทุกคน..

คุณไร้นาม เข้มแข็งดั่งภูผา ถ้าแยกได้ว่า อะไรคือ อัตตา อคติ และตั้งแง่

ก็เชื่อแน่ว่า คุณไร้นาม จะเลือกเป็นในสิ่งที่ดี

เชื่ออย่างนั้นนะคะ (หนูซีเรียสเกินไปหรือเปล่าหนอ)

"ก็รู้สึกว่ามีมือน้อยๆ นุ่มๆ ของคุณ : ดวงเด่น และคุณเมตตา เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม....Blog tag ค่ะ กับเสียงไพเราะชวนละเมอ....."

เล่นเอาขนแขนลุก ดีนะไร้นามไม่บ้าจี้กับสัมผัสบางเบา คิคิ

 

ไร้นามดูจะไร้เงาซะด้วยนะคะ นี่ความลับแล้วหรอคะเนี่ย ลับจริงๆ ลึก...ลับจนหยั่งไม่ถึงเลย

 

แต่ก็ดีใจที่มาเล่าสู่กันฟังเรื่องอารมณ์พิศวงพาลให้งงๆ เบื่อๆ อยากๆ กับการไร้อารมณ์ของไร้นาม ทำให้น่าเรียนรู้และติดตาม จะได้ไม่โง่ลึกไปกว่านี้

สวัสดีวันปีใหม่จีนนะคะ

^_____^

ขอบคุณค่ะ...ก๊าก...ก๊าก....เป็นความสงสัยของดิฉั้นมานานว่าคุณไร้นาม.... งง ตัวเอง บ้างหรือเปล่า?...เช่นบางทีกำลังทำอะไร พูดอะไรอยู่ รู้สึกเหมือนตัวจริงๆ กำลังเฝ้ามอง เหตุการณ์ตรงหน้า เช่นกำลังพูดกับคนทำงานด้วยกัน ระหว่างที่พูด หรือฟัง จะเหมือนกำลังเป็นบุคคลที่ 3 เฝ้ามอง 2 คนพูดหรือฟังกัน.ในที่สุดความลับก็ถูกปิดเผย  
ไร้อารมณ์ 
เบื่อๆอยากๆ

ชอบเรียน 

โง่ลึกไร้นามเป็นคนที่ใครๆ ชอบว่าโง่ลึก คือเรื่องที่ควรรู้ไม่เคยรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิดกลับชอบไปคิด.....
คุณเมตตาเพิ่งรู้ว่าทำไมตัวเองชอบมาตามเคาะ blog หาไร้นาม....ประมาณว่าเป็นคนโง่ลึกเหมือนกัน คุณเมตตาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคือเรื่องที่ควรรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิด..กลับชอบไปคิด.....อาการหนักว่า..ฮา...ฮา..

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุณไร้นาม

  • ตามมาอ่านความลับของไร้นาม..แล้วก็พบว่าข้อ 4 -5  เหมือนกันเลยค่ะ แต่เบิร์ดอาจจะหนักกว่าเพราะนอกจากจะโง่ลึกแล้ว..หลายๆอย่างที่เคยคิดว่ารู้ กลับพบว่าแท้จริงแล้วไซร้..ไม่รู้อะไรเลย..

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยือนคนยาก

ไร้นามขออภัยมิได้ตอบท่านเป็นรายบุคคล

กาลเวลากลืนทุกสรรพสิ่ง...และกาลเวลาได้ม้วนตัวตลบมิตรภาพเข้าไปฝังแน่นในเกลียวใจ

จึ่งบางอย่างแม้มิกล่าว ก็ย่อมรู้ว่า ตั้งใจจะกล่าวอะไร...

ท่านคิดกันเช่นนี้บ้างไหม