เมื่อมีมือนุ่มๆ เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม

ไร้นาม

Blog tag เล่นอย่างไรอ่ะ.....

......กว่าจะรู้..

ก็รู้สึกว่ามีมือน้อยๆ นุ่มๆ ของคุณ : ดวงเด่น และคุณเมตตา เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม....Blog tag ค่ะ กับเสียงไพเราะชวนละเมอ....

 ซะหน่อย ซะหน่อย...ก่อนที่จะหลุดโค้ง...ก๊าก...

5 ข้อ (ทำไมต้อง 5 เลข 5 มีความหมายว่าอย่างไร ......หรือว่า ต้องมีอารมณ์บ้าเห่อเล็กๆ เลยเริ่มต้นที่ 5 ...จ๊าก....ใครเริ่ม 5 ก่อนนะ..ขออภัย ไร้นามชอบคิดดังๆ......)

ขอเล่าเรื่องที่ไร้นามเป็นคนมีอารมณ์พิศวงอยู่บ่อยๆ  ได้ไหม 

 อารมณ์พิศวงที่ 1 ที่แปลว่า งง ตัวเอง เช่นบางทีกำลังทำอะไร พูดอะไรอยู่ รู้สึกเหมือนตัวจริงๆ กำลังเฝ้ามอง เหตุการณ์ตรงหน้า เช่นกำลังพูดกับคนทำงานด้วยกัน ระหว่างที่พูด หรือฟัง จะเหมือนกำลังเป็นบุคคลที่ 3 เฝ้ามอง 2 คนพูดหรือฟังกัน......เอ๊ะ เขียนแล้วผู้อื่นจะเกิดความกังวลแทนไหมเนี่ย...แต่จริงๆนะ ไร้นามก็ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร เป็นโรคภัยไข้เจ็บไหม โรคจิตที่ต้องขอหมอ กะปุ๋มรักษาไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 2 ที่แปลว่า ไร้อารมณ์ คือบางทีฟังเขาว่าเขาบ่นเขาด่า ก็ฟังๆๆๆๆๆ ไร้อารมณ์ ......เคยมีคนบอกว่าเก็บกดมั้ง...ก็ไม่รู้...อาจเป็นโรคจิตชนิดที่ 2 หรือเปล่า

อารมณ์พิศวงที่ 3 ที่แปลว่า เบื่อๆ อยากๆ  อย่างเช่น ไร้นามตั้งใจว่าจะหยุด ไม่มายุ่งในนี้แล้ว แต่ก็แวะมาทุกที...ใครๆ ก็ว่า ไม่แน่จริง...คงจริงของเขา ไม่ค่อยจะแน่จริงเท่าไหร่....ขาดแรงจูงใจสัมฤทธิ์ผลอย่างแรง...หมอโรคจิตจะจัดเข้ากลุ่มพวกซึมเศร้าไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 4 ที่แปลว่า ชอบเรียน บางทีก็คิดว่าคงเป็นความประหลาดอยู่ที่คนเขาว่าแก่ๆ แล้วยังไปนั่งเรียนกับเด็ก วันนี้ก็มีคนตั้งสมมุติฐานว่า ไร้นามเรียนเพราะว่ากระแสสังคม เพระแรงจูงใจลึกๆที่อยากมีวุฒิการศึกษา ..แต่ไม่เลย ไร้นามเรียนก็เพราะอยากเรียน อยากมีความรู้...แต่ไร้นามก็พบว่า...ไม่ใช่เลย สิ่งที่ไร้นามคิดว่า ในสถานศึกษาที่ใหญ่โตจะมีความรู้หล่นๆ ตกๆ ให้คอยเก็บบ้าง...แต่ไร้นามกลับเจอ ครูบาอาจารย์อคติใส่กัน ยึดอัตตา ตั้งแง่ใส่กัน ไม่ฟังกัน....บางทีการศึกษาไทยก็ไม่ได้กล่อมเกลาให้คนเจริญมีจิตประภัสสรกันทุกคน...ไร้นามเลยเกิด อารมณ์พิศวงอยู่บ่อยๆ ว่าไร้นามจบไปแล้วไร้นามจะเป็นเหมือนครูบาอาจารย์ของไร้นามไหม...

อารมณ์พิศวงที่ 5 ที่แปลว่า โง่ลึก ไร้นามเป็นคนที่ใครๆ ชอบว่าโง่ลึก คือเรื่องที่ควรรู้ไม่เคยรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิดกลับชอบไปคิด มีคนสอนให้ไร้นามหัดทำตัวเป็นปลาไหล ลื่นๆ ไหลๆ ไปตามสถานการณ์ แต่ไร้นามโง่ลึกกว่านั้น คือคิดไม่ทัน ..บอกใครๆเขาก็ว่าเสแสร้ง .อารมณ์พิศวงคือใครๆที่เจอจะคิดว่า ฉลาด แต่พอคุยด้วยสักพัก เขาบอกว่า โง่ลึก

หมดล่ะ ...อันที่จริง blog tag มีไว้สำหรับระบายความในใจก็ดีเหมือนกัน ไร้นามก็ถือโอกาสนี้ซะเลย เผื่อจะมีคุณหมอ คุณ Dr ทั้งหลายจะกรุณามาวินิจฉัยโรคให้ไร้นาม...ก็จะได้หลุดจากอารมณ์พิศวงไปได้บ้าง....นิ

 

ขอโทษนะคุณดวงเด่นและคุณเมตตา ขอแอบจับข้อมือคุณทั้งสอง ไปลูกต้นแขนเบาๆ ของคนที่ไร้นามคิดถึง ...

คุณชายขอบ คุณพ่อเขียนของคุณชายขอบ คุณกาเหว่า คุณ น.แมนสรวง คุณ big C

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน alternative

คำสำคัญ (Tags)#blog#c#คุณ#tag#big#คุณชายขอบ#คุณพ่อเขียนของคุณชายขอบ#คุณกาเหว่า#น.แมนสรวง

หมายเลขบันทึก: 79076, เขียน: 16 Feb 2007 @ 20:25, แก้ไข, 26 Mar 2012 @ 21:07, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 19, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (19)

สวัสดีค่ะคุณไร้นาม

  • ครูอ้อยแวะมาอ่าน  พิศวง  แล้วนะคะ
  • ก็จริงๆนั่นล่ะค่ะ
ไร้นาม
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 20:34
เอาล่ะ ได้ครูอ้อยวินิจฉัยให้แล้ส 1 ท่าน ไร้นามน่าพิศวงสำหรับครูอ้อยไหม
สวัสดีค่ะ เข้ามาพิศวงตามครูอ้อย แล้วก็ตามด้วย งง งวย ถ้าบอกว่าไม่เข้าใจ ข้าพเจ้าจะผิดไหมนี่
ไร้นาม
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 20:36

สะวีดัด คุณจินตนา อิ่มรักษา

ไร้นามว่า คงไม่ผิดหรอก คุณจินตนาเป็นหนึ่งในร้อย ..จริงๆ

ก็เหมือนๆกันล่ะค่ะ

โดยเฉพาะข้อ4ไม่เห็นจะพิศวง

อุทัย อาวรณ์
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 20:46

สวัสดีครับ

ถ้าบอกว่าเหมือนผม แล้วจะหาว่าผมโรคจิตไปด้วยหรือเปล่าเนี้ย (อันที่จริง ก็เหมือนคนบ้า กับคนเมา ไม่ค่อยยอมรับเท่าไรนัก)

ไม่จริงงงงงงงงงง ผมปกติ 

คิดถึ๊ง  คิดถึง.....

นึกว่าจะไม่มา คุณเมตตาและคุณดวงเด่น อุตส่าห์ไปลูบแขนเบา ๆ   ถ้าไม่มาอีก  ก็ไม่รู้ว่าจะ.......อย่างไร....

อ่านอย่างไรคุณไร้นามก็ไม่เปลี่ยน  พิศวง ตามอารมณ์(บันทึก)เช่นเดิมค่ะ

ดวงเด่น
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 00:38
  • ตามมาอ่านแล้วค่ะ...ขอบคุณนะคะที่เล่าความลับให้ฟัง
  • ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งค่ะ
ไร้นาม
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 11:03

คุณครูสิริพรที่เคารพ

อะไรเหมือน อะไรไม่เหมือน...

ดีใจ ที่เจอคนมีอาการเดียวกัน...ก๊าก

ไร้นาม
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 11:03

คุณอุทัย

เราต่างปกติ

คนอ่านเท่านั้นที่.....

ไร้นาม
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 11:04

 คุณนางสาวสมพร คิดทึ้ง

ยอม..ฉาน ยอมเจ็บปวด...ยอมร้าวรวดอุรา....

ยอมให้คุณสมพร คิดทึ้ง .....

ไร้นาม
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 11:05

คุณดวงเด่น ไร้นามน่ะ ดีใจตนเนื้อเต้น เมื่อมีคนอยากรู้ความลับของไร้นาม

 

จุ๊ๆๆๆๆ แต่ความลับบางอย่างพูดบนนี้ไม่ได้

 

เดี๋ยว ไร้นามจะถูกปิดปาก...ก๊าก

Bright Lily
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 12:34
  • แวะมาเยี่ยมค่ะ
  • แล้วจะบอกคุณชายขอบ และคุณพ่อเขียนให้นะคะ 
  • หากคุณชายขอบหายตัวไป คุณพ่อเขียนก็หายด้วย เพราะไม่มีใครพิมพ์บล๊อกให้ค่ะ
  • ทึ่งในมิติพิศวงนะคะ
  • เห็นบันทึกนี้โผล่มา ก็ดีใจนะคะ
  • เพราะกำลังคิดถึง คิดว่าทำไมคุณไร้นามหายไปนานจังเลย
  • เฝ้าเพียรมองหามาหลายครั้งแล้วไม่เจอ เฝ้ากลับไปอ่านบันทึกเก่าๆ ของคนแปลกๆ นนี้
  • วันนี้โผล่มาดีใจ และแปลกใจมาก กับวลีสุดท้าย

ขอโทษนะคุณดวงเด่นและคุณเมตตา ขอแอบจับข้อมือคุณทั้งสอง ไปลูกต้นแขนเบาๆ ของคนที่ไร้นามคิดถึง ...

คุณชายขอบ คุณพ่อเขียนของคุณชายขอบ คุณกาเหว่า คุณ น.แมนสรวง คุณ big C

  •  เด็ดจริงๆ เลยนะคะ แล้วหนูจะหาโอกาสเหมาะ ได้ระบายความใน ในตัวหนูนะคะ
  • คิดถึงจริงๆ คะ (ไม่ได้ปากหวานนะเออ)

ข้อ 4 ไม่น่าจะเป็นความลับนะคะ แต่หนูเห็นด้วย ในส่วนท้ายๆ ของข้อ 4

มีอาจารย์ท่านหนึ่ง เคยสอนว่า

....ตอนเราเรียนเราชอบจริต และวิธีการสอนครูท่านได ก็จงจำไว้ หากวันใดเรามีโอกาสได้เป็นครู และได้สอน ก็จงเอาแบบอย่างนั้นไปสอนคนอื่นๆ ต่อไป ...

เพราะคนเรา มีความรู้รัก ชอบ เกลียด ไม่แตกต่างกันหรอก

จากประโยคนี้

....บางทีการศึกษาไทยก็ไม่ได้กล่อมเกลาให้คนเจริญมีจิตประภัสสรกันทุกคน..

คุณไร้นาม เข้มแข็งดั่งภูผา ถ้าแยกได้ว่า อะไรคือ อัตตา อคติ และตั้งแง่

ก็เชื่อแน่ว่า คุณไร้นาม จะเลือกเป็นในสิ่งที่ดี

เชื่ออย่างนั้นนะคะ (หนูซีเรียสเกินไปหรือเปล่าหนอ)

IS
เขียนเมื่อ 18 Feb 2007 @ 13:24

"ก็รู้สึกว่ามีมือน้อยๆ นุ่มๆ ของคุณ : ดวงเด่น และคุณเมตตา เอื้อมมาลูบเบาๆ ที่ต้นแขนของไร้นาม....Blog tag ค่ะ กับเสียงไพเราะชวนละเมอ....."

เล่นเอาขนแขนลุก ดีนะไร้นามไม่บ้าจี้กับสัมผัสบางเบา คิคิ

 

ไร้นามดูจะไร้เงาซะด้วยนะคะ นี่ความลับแล้วหรอคะเนี่ย ลับจริงๆ ลึก...ลับจนหยั่งไม่ถึงเลย

 

แต่ก็ดีใจที่มาเล่าสู่กันฟังเรื่องอารมณ์พิศวงพาลให้งงๆ เบื่อๆ อยากๆ กับการไร้อารมณ์ของไร้นาม ทำให้น่าเรียนรู้และติดตาม จะได้ไม่โง่ลึกไปกว่านี้

สวัสดีวันปีใหม่จีนนะคะ

^_____^

เมตตา
เขียนเมื่อ 18 Feb 2007 @ 16:55

ขอบคุณค่ะ...ก๊าก...ก๊าก....เป็นความสงสัยของดิฉั้นมานานว่าคุณไร้นาม.... งง ตัวเอง บ้างหรือเปล่า?...เช่นบางทีกำลังทำอะไร พูดอะไรอยู่ รู้สึกเหมือนตัวจริงๆ กำลังเฝ้ามอง เหตุการณ์ตรงหน้า เช่นกำลังพูดกับคนทำงานด้วยกัน ระหว่างที่พูด หรือฟัง จะเหมือนกำลังเป็นบุคคลที่ 3 เฝ้ามอง 2 คนพูดหรือฟังกัน.ในที่สุดความลับก็ถูกปิดเผย  
ไร้อารมณ์ 
เบื่อๆอยากๆ

ชอบเรียน 

โง่ลึกไร้นามเป็นคนที่ใครๆ ชอบว่าโง่ลึก คือเรื่องที่ควรรู้ไม่เคยรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิดกลับชอบไปคิด.....
คุณเมตตาเพิ่งรู้ว่าทำไมตัวเองชอบมาตามเคาะ blog หาไร้นาม....ประมาณว่าเป็นคนโง่ลึกเหมือนกัน คุณเมตตาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคือเรื่องที่ควรรู้ เรื่องที่ไม่ควรคิด..กลับชอบไปคิด.....อาการหนักว่า..ฮา...ฮา..

ขอบคุณค่ะ

เบิร์ด
เขียนเมื่อ 25 Feb 2007 @ 19:27

สวัสดีค่ะคุณไร้นาม

  • ตามมาอ่านความลับของไร้นาม..แล้วก็พบว่าข้อ 4 -5  เหมือนกันเลยค่ะ แต่เบิร์ดอาจจะหนักกว่าเพราะนอกจากจะโง่ลึกแล้ว..หลายๆอย่างที่เคยคิดว่ารู้ กลับพบว่าแท้จริงแล้วไซร้..ไม่รู้อะไรเลย..
ไร้นาม
เขียนเมื่อ 08 Mar 2007 @ 05:04

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมเยือนคนยาก

ไร้นามขออภัยมิได้ตอบท่านเป็นรายบุคคล

กาลเวลากลืนทุกสรรพสิ่ง...และกาลเวลาได้ม้วนตัวตลบมิตรภาพเข้าไปฝังแน่นในเกลียวใจ

จึ่งบางอย่างแม้มิกล่าว ก็ย่อมรู้ว่า ตั้งใจจะกล่าวอะไร...

ท่านคิดกันเช่นนี้บ้างไหม