วัฒนธรรมการเรียนรู้ : แว่วเสียงตามสาย

ยูมิ
  สาวน้อยสองคนก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของผมบนหลังเขาเกาะยอ   

แว่วเสียงตามสายเพื่อสืบสานงานภูมิปัญญาท้องถิ่น...

เมื่อวานช่วงพักเที่ยงของวันที่ 12  ก. พ. 2550  หลังจากรับสายโทรศัพท์แล้ว  สาวน้อยสองคนก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของผมบนหลังเขาเกาะยอ 

 เมื่อทักทายกันแล้วก็รู้ว่าเธอทั้งสองคือ นางสาวมลทิรา  หมวกวรรณ  หรือ ใหม่  และนางสาวเสาวนีย์  ทศพงศ์  หรือ ก้อย 

 เธอทั้งสองมากำลังเรียนอยู่ปีที่ 3  ที่วิทยาลัยนาฏศิลป์พัทลุง  ต. ควนมะพร้าว  อ. เมือง  จ. พัทลุง 

 เธอทั้งสองเดินทางช่วงเช้าตั้งใจมาพบผม  ด้วยต้องการข้อมูลวิถีมโนราห์  โดยเฉพาคณะภักดีสามัคคีศิลป์   พวกเธอกำลังทำวิจัยเรื่องนี้  ผมยินดีช่วยเหลือเพื่อเชิดชูภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านมโนราห์  ชึ่งเป็นอัตลักษณ์ของท้องถิ่นภาคใต้อยู่แล้ว...

ผมเสนอพวกเธออีกอย่างหนึ่งคือผมเก็บและบันทึกข้อมูลส่วนหนึ่งไว้ที่ Gotoknow  ผมถามว่ารู้จักไหมชื่อพร้อมสาธยายความดีของ Gotoknow นี้

 พวกเธอสนใจที่จะเรียนรู้ผมจึงนำมาเปิดเครื่องคอม ฯ แต่ อนิจจา...เน็ท หยุดทำงานอีกแล้ว  อยู่หลงเขาก็อย่างนี้แหละครับ ฮา ๆ เอิก ๆ

พวกเธอว่า กลับไปพัทลุงแล้วจะเข้ามาชม...และศึกษาหาความรู้ครับ แล้วเธอทั้งสองก็ลาจากไป...

ขอให้สมหวังในสิ่งที่ต้องการนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#แนวคิด...เรื่องเล่า...ประจำวันนี้

หมายเลขบันทึก: 78120, เขียน: 13 Feb 2007 @ 10:26 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 17:23 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (2)

ชอบแนะนำคนรู้จักให้เข้ามาสู่โลกแห่งการเรียนรู้ใบนี้เหมือนกันครับอาจารย์ และจะแอบรู้สึกภูมิใจทุกครั้งที่ blogger ที่เราแนะนำ เริ่มเขียน และมีคนตอบรับครับ

สวัสดีครับ  คุณ

P

เป็นช่องทางหนึ่งที่สามารถแสวงหาความรู้ทุกประเภทได้ที่นี่คือGotoknow   ครับผม

ด้วยความยินดีเช่นเดียวกันครับ