สาวน้อยสองคนก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของผมบนหลังเขาเกาะยอ

แว่วเสียงตามสายเพื่อสืบสานงานภูมิปัญญาท้องถิ่น...

เมื่อวานช่วงพักเที่ยงของวันที่ 12  ก. พ. 2550  หลังจากรับสายโทรศัพท์แล้ว  สาวน้อยสองคนก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของผมบนหลังเขาเกาะยอ 

 เมื่อทักทายกันแล้วก็รู้ว่าเธอทั้งสองคือ นางสาวมลทิรา  หมวกวรรณ  หรือ ใหม่  และนางสาวเสาวนีย์  ทศพงศ์  หรือ ก้อย 

 เธอทั้งสองมากำลังเรียนอยู่ปีที่ 3  ที่วิทยาลัยนาฏศิลป์พัทลุง  ต. ควนมะพร้าว  อ. เมือง  จ. พัทลุง 

 เธอทั้งสองเดินทางช่วงเช้าตั้งใจมาพบผม  ด้วยต้องการข้อมูลวิถีมโนราห์  โดยเฉพาคณะภักดีสามัคคีศิลป์   พวกเธอกำลังทำวิจัยเรื่องนี้  ผมยินดีช่วยเหลือเพื่อเชิดชูภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านมโนราห์  ชึ่งเป็นอัตลักษณ์ของท้องถิ่นภาคใต้อยู่แล้ว...

ผมเสนอพวกเธออีกอย่างหนึ่งคือผมเก็บและบันทึกข้อมูลส่วนหนึ่งไว้ที่ Gotoknow  ผมถามว่ารู้จักไหมชื่อพร้อมสาธยายความดีของGotoknow นี้

 พวกเธอสนใจที่จะเรียนรู้ผมจึงนำมาเปิดเครื่องคอม ฯ แต่ อนิจจา...เน็ท หยุดทำงานอีกแล้ว  อยู่หลงเขาก็อย่างนี้แหละครับ ฮา ๆ เอิก ๆ

พวกเธอว่า กลับไปพัทลุงแล้วจะเข้ามาชม...และศึกษาหาความรู้ครับแล้วเธอทั้งสองก็ลาจากไป...

ขอให้สมหวังในสิ่งที่ต้องการนะครับ