เวลาที่นายบอนเดินทางเข้า กทม. บันทึกการเดินทางอย่างละเอียดทีเดียว ว่า ไปพบเจออะไรบ้าง ไปไหน
จึงมีคำทักท้วงมาว่า น่าจะบันทึกการเดินทางจากกาฬสินธุ์ ไป มมส.ให้อ่านบ้าง เพราะเป็นการเดินทางข้ามจังหวัด หลายคนไม่มีโอกาสเช่นนี้ อยากรู้ว่า บรรยากาศเป็นยังไง

ความจริงแล้ว นายบอนเดินทางไป มมส. จนเป็นเรื่องคุ้นเคยแล้วครับ จนไม่รู้ว่าจะบันทึกการเดินทางอย่างไร

แต่เมื่อขอมาก็ลองดู

<h2 style="background-color: #ffcc00">เป็นการเดินทางไป มมส. ในวันอาทิตย์ที่ 11 ก.พ. 2550 ตั้งแต่ออกจากบ้านจนกลับถึงบ้าน…</h2>
START ……


 เช้า วันอาทิตย์ที่ 11 ก.พ. นายบอนมีนัดกับพี่พยาบาลที่ห้องสมุด มมส. จึงต้องรีบทำภารกิจให้เสร็จ แล้วเดินทางไปขึ้นรถโดยสาร สาย กาฬสินธุ์ – มหาสารคามที่ บขส. กาฬสินธุ์ เป็นกพาหนะที่นายบอนมักจะใช้ในการเดินทางเป็นประจำ


การเดินทางด้วยรถโดยสารนั้น ช้าครับ ต้องจอดรับผู้โดยสารที่รอรถข้างทางตลอด จาก บขส. ก็แวะจอดที่ ข้างวัดใต้โพธิ์ค้ำ, บ้านโคกศรี, ปากทางเขื่อนลำปาว (หน้าสถานีพัฒนาที่ดินกาฬสินธุ์), อ.ยางตลาด, สี่แยกยางตลาด, อ.กันทรวิชัย, บ้านท่าขอนยาง, สี่แยกกาฬสินธุ์ (ตัวเมืองมหาสารคาม) สี่แยกหอนาฬิกา และ บขส. มหาสารคาม


นายบอนจะลงจากรถที่บ้านท่าขอนยาง ซึ่งเป็นปากทางเข้า มมส. จะมีรถสองแถวเข้าไปใน มมส.อยู่ตลอด จากเช้า ยันเย็น….

ระยะเวลาในการเดินทางราว 45 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางถึง 1 ชั่วโมงจาก บขส.กาฬสินธุ์ถึงบ้านท่าขอนยาง แต่ถ้าเดินทางโดยรถส่วนตัว ซึ่งนายบอนจะมากับพี่หมออนามัยเป็นประจำ พี่เค้าขับมาแค่ 30 นาที ก็ถึง มมส.แล้วครับ….

ค่ารถโดยสาร 25 บาท จาก กาฬสินธุ์ถึงท่าขอนยาง และต่อรถสองแถวเข้าไป มมส.อีก 5 บาท

เคยพาน้องที่พึ่งจะมีโอกาสมา มมส.เป็นครั้งแรกในชีวิต มาหาหนังสือในห้องสมุด มมส. น้องจินตนาการว่า มมส.อยู่ไกลตัวเมือง คงเงียบเหงา เพราะอยู่ที่บ้านขามเรียง แต่พอมาเห็นอาคารบ้านเรือนในบ้านท่าขอนยาง โห.. นึกว่าตัวอำเภอ... ดูคึกคัก จอแจ มีร้านค้า หอพัก หนาแน่นกว่า อำเภอที่เขาอยู่เสียอีก

นั่งรถโดยสารจากปากทาง เข้ามาใน มมส. บางช่วงผู้โดยสารเต็มรถ ก็ต้องยืนเกาะราวเข้ามา เพราะรถสองแถววิ่งรับผู้โดยสารมาจาก บขส. มหาสารคามเป็นระยะทางเกือบ 10 กิโลเมตร หลายคนยังเห็นการเสียสละที่นั่งของผู้ชาย ลุกให้ผู้หญิงได้นั่ง หรือผู้หญิงสละที่นั่งให้ผู้สูงอายุได้นั่ง….. น้ำใจยังมีหลากหลายใน มมส.

จากปากทาง รถสองแถวจะวิ่งผ่านร้านค้า หอพักต่างๆ มีผู้โดยสารกดกริ่งลงตามทางเป็นระยะๆ จะพบเห็นวิถีชีวิตของนิสิต มมส.ในวันอาทิตย์หลายคน ที่พึ่งตื่นออกมาทานข้าวเช้า (ตอน 10 โมงเช้า) ใส่เสื้อแขนยาว นุ่งขาสั้น ออกมายืนซื้อหมูปิ้งที่แผงริมฟุตบาท ที่กำลังถมดินก่อสร้างใหม่ในขณะนี้…..

ดีนะครับ ไม่ถ่ายภาพมาประกอบในบันทึกนี้ด้วย

รถสองแถวจะวิ่งผ่านหน้าโรงเรียนท่าขอนยางแล้วจะวิ่งเข้าเขต มมส. ผ่านพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และคณะสาธารณสุขศาสตร์ ซึ่งอยู่คนละฝั่งถนน ผ่านตึกคณะเภสัชศาสตร์, อาคารบรมราชกุมารี, อาคารสร้างใหม่ ที่จะมองเห็นบรรยากาศภายใน มมส.ได้มากขึ้น , ผ่านโรงเรียนสาธิต มมส. , อาคารราชนครินทร์ แล้วไปเลี้ยวขวา ผ่านบริเวณอาคารพลศึกษา เห็นป้ายติดไว้ว่า เป็นสถานที่แข่งขันกีฬาเซปัคตระกร้อนักเรียน ในตักสิลาเกมส์   

ถ้านายบอนไม่มีนัดในวันนี้ ตั้งใจว่าจะไปนั่งดูการแข่งตะกร้อสักหน่อย…..

มาถึงก่อนเวลานัด นายบอนเลยลงจากรถสองแถวที่หน้า MSU Plaza แว๊บเข้าห้องบริการคอมพิวเตอร์ ไปเปิด Net อ่าน gotoknow รอเวลา และนั่งเขียนบันทึก  ถูก Tag อีกรอบ .. ความรัก ความลับ เสียเลย

พอถึงเวลานัด นายบอนก็ไปที่ห้องสมุด มมส. พี่พยาบาลรออยู่แล้ว ปรึกษาหารือ กระตุ้นเรื่องวิทยานิพนธ์ของพี่เค้า ที่ต้องช่วยเติมกำลังใจกันอย่างมาก



นอกจากการขึ้นเวรที่ตึกสงฆ์แล้ว พี่พยาบาลยังต้องไปช่วยงานที่ศูนย์ข้อมูลของโรงพยาบาลมหาสารคาม เหน็ดเหนื่อย มีเวลาว่างน้อย จึงต้องใช้เวลาในวันหยุดมาทำงานในส่วนที่คั่งค้างอยู่

ซึ่งเป็นการเบียดเบียนเวลาในการดูแลคนในครอบครัว ลูกสาวของพี่พยาบาลถึงกับงอแงว่า ไม่อยากมีแม่แบบนี้แล้ว แม่ที่ไม่ค่อยมีเวลาให้เหมือนก่อน ทำเอาพี่พยาบาลทำหน้าปั้นยากอยู่หลายครั้ง

บางช่วงที่พี่พยาบาลกำลังใช้สมาธิ นายบอนก็จะลงมานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ที่ชั้นล่าง ซึ่งมักจะแวะมานั่งอ่าน นสพ.อยู่บ่อยๆ นั่งอยู่เก้าอี้หน้าศูนย์อีสานสิรินธร ส่วนใหญ่จะชอบอ่าน ผู้จัดการรายสัปดาห์, กรุงเทพธุรกิจ คมชัดลึก

ช่วงที่อากาศร้อน ก็มักจะหลบร้อนมารับอากาศเย็น นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ที่ห้องสมุดครับ หยิบๆมาอ่านหลายฉบับ ได้ประเด็นที่หลากหลายปี

ชอบอ่านคอลัมภ์การตลาดมั่ง บทวิเคราะห์มั่ง การเมือง + ข่าวบันเทิง เปิดเจอเรื่องน่าสนใจก็อ่านไปหมด มีบางวัน นั่งอ่านเพลิน 2 ชั่วโมงโดยไม่รู้ตัวเหมือนกัน……

วันนี้ ลงมานั่งอ่านปุ๊บแล้วก็ขึ้นส่องดูพี่พยาบาลด้วย จนถึงบ่าย 2 โมงกว่าๆ ถึงได้พากันไปทานข้าวเที่ยงที่ร้านไผ่สีทอง เวอร์ชั่นปรับปรุงใหม่ ที่บริเวณร้านทำการเทปูนยกพื้นให้สูงขึ้น ทำให้บริเวณที่สร้างเหมือนแพ ศาลาในสระน้ำ ดูเป็นพื้นที่ที่ต่ำลง แต่ว่า อาหารก็ยังแซบเหมือนเดิม….

นั่งทานไปก็ตั้งใจจะชวนพรรคพวกมานั่งทานกันหลายๆคนให้คึกคัก มากันสองคน ดูเงียบเหงาไปหน่อย…..



สั่งกับข้าวมาทานอย่างที่เห็นครับ

บ่าย 3 โมงครึ่งพี่พยาบาลก็ขับรถมาส่งนายบอนที่ บขส. สารคาม นายบอนเลยไปเป็นย่อยอาหารที่เสริมไทยต่อ
ไป Update ข้อมูลข่าวสารกันหน่อย….

4 โมงครึ่ง นายบอนก็เดินมานอนที่รถโดยสารที่จะพากลับกาฬสินธุ์ …
..... ต้องใช้คำว่า นอน เพราะกว่ารถจะออกก็โน่น 5 โมงเย็น เนื่องจากเป็นรถเที่ยวสุดท้าย กว่าจะออกก็ต้องรอ ก็เลยงีบรอซะเลย....

บรรยากาศ การรอคอย การได้พบปะผู้คนบนรถโดยสาร ได้พบกันอะไรอีกหลายรูปแบบ ตั้งแต่นิสิตนักศึกษาที่ขึ้นรถกลับบ้าน สาวจีบหนุ่ม, นักดนตรีที่เล่นตามผับที่ตระเวณเดินทางระหว่าง กทม.- กาฬสินธุ์ ที่แต่งชุดหนังสีดำเต็มยศ และน้ำใจไมตรที่พบเห็นระหว่างเส้นทางอีกสารพัด..

นายบอนมักจะไปกลับเสมอ ไม่ค่อยจะพักค้างคืนที่สารคามมากนัก เพราะสามารถเดินทางไปกลับได้..  ในขณะที่คนอื่นมักจะค้างคืน เพราะบอกว่าเสียเวลาในการเดินทาง…..

<h2>แต่คิดอีกมุม การเดินทางไปกลับ ทำให้สามารถกลับไปทำภารกิจหลายอย่างที่บ้านได้ </h2><p>
พี่หมออนามัย  ขับรถเดินทางไปกลับเป็นระยะทางร่วม 300 กิโลเมตร จาก มหาสารคาม - กาฬสินธุ์ -  อ.สมเด็จ กิ่ง อ.สามชัย กาฬสินธุ์ มาเรียนตอนเช้าแล้วกลับดูแลคนในครอบครัว ซึ่งมีแม่บ้าน และลูกสาว 3 คน
</p><h2>การที่ผู้นำครอบครัว จะปล่อยให้คนในครอบครัวซึ่งเป็นผู้หญิง 4 คน อยู่บ้านเช่นนั้น คงไม่ดีแน่ๆ</h2><p>
ขนาดพี่หมออนามัยอยู่ไกลกว่ายังเดินทางไปกลับ นายบอนจึงกลับไปดูแลพ่อกับแม่บ้าง


รถออกจาก บขส.มหาสารคาม ตอน 17.00 น. แวะจอดรอรับผู้คนที่คิวรอใกล้สี่แยกหอนาฬิกา, สี่แยกกาฬสินธุ์, ศาลาหน้าปากทาง มมส….

ส่วนใหญ่แล้ว ในวันที่เดินทางกลับด้วยรถดดยสาร นายบอนจะมารอรถโดยสารที่หน้าปากทางท่าขอนยาง ซึ่งจะรู้จังหวะเวลาที่ี่ืี่ี่รถจะมาถึงจุดนี้  สามารถคำนวนเวลานั่งรถสองแถวออกมาถึงหน้าปากทาง และขึ้นรถโดยสารที่วิ่งมาถึงพอดีได้ถูกจังหวะบ่อยๆ </p><p>


นายบอนถึง บขส .กาฬสินธุ์ตอน 18.20 น. ครับ




</p>