หนังสือที่ได้อ่านเล่มหนึ่งนั้น จะมีสักกี่คนที่สามารถเข้าถึงตัวหนังสือได้ถึงก้นบึ้ง ต้นตอ

หนังสือที่ได้อ่าน อย่างน้อย หลายคนได้รับความประทับใจ ข้อคิด มุมมอง สัมผัสถึงความละเมียดละไม และอรรถรสที่ได้รับจากการอ่าน จากสำนวนที่ถ่ายทอดออกมานั้น

คุณผู้อ่านคงจะเข้าถึงตัวหนังสือได้เพียงเท่านั้นเอง

<h2>การเข้าถึงตัวหนังสือจากใจ นอกจากหนังสือที่ปรากฏสู่สายตาแล้ว หากได้สัมผัส สอบถามแนวคิดจากคนเขียน, เจ้าของเรื่องราว โดยผู้อ่านเอง ย่อมจะได้รับอรรถรสที่ลึกซึ้ง และมุมมองที่แหลมคมมากกว่าคนอื่น</h2><p>

หนังสือพ็อตเกตบุคส์เล่มเล็กๆที่ชื่อ ก่อร่าง สร้างฝัน ที่หนองสรวง ที่ถ่ายทอดเรื่องราว ประสบการณ์ มุมมอง และแนวทางการพัฒนาถิ่นฐานบ้านเกิด เล่าผ่านชีวิต ประสบการณ์ของคุณ น.หนองสรวง (น.เมืองสรวง)  หนังสือแบบนี้ สำหรับคนที่มีความรักบ้านเกิดในลักษณะเดียวกับ น.หนองสรวง จึงจะเข้าถึงเรื่องราวที่ถ่ายทอดออกมา

สังเกตจากอะไร ดูตรงไหน

เมื่อผู้อ่านได้อ่านหนังสือเล่มนี้ สังเกตง่ายๆ จากความรู้สึกนึกคิด ที่ได้ถูกบอกกล่าวออกมา

หลายท่าน เมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว หากบอกความรู้สึกว่า ดี เยี่ยม มีประโยชน์ มีคุณค่า…
……. ดูเหมือนว่า ท่านนั้นจะเข้าถึงได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น
...... ก็ในเมื่อบอกว่า ดี เยี่ยม มีคุณค่า แต่ไม่ระบุออกมาว่า เนื้อหาส่วนไหนที่ดี มีคุณค่า กลับกล่าวถึงแต่ภาพรวม แต่กลับไม่ระบุลงไปเลยว่า ตรงไหน อย่างไร...</p><h2>   ไม่มีความชัดเจน....</h2><p>
ในขณะที่ผู้อ่านบางท่าน จะบอกถึงประเด็นที่ได้อ่านในหนังสือเล่มนี้ ว่า เขาชอบประเด็นตรงไหน มีความคิดเห็นต่อประเด็นนั้นอย่างไร

….. ด้วยความที่มีเนื้อหาหลายแง่มุมที่แตกต่างกัน อาจจะทำให้ผู้ที่อ่านแบบลวกๆ รวดเร็ว ไม่สะดุดใจกับประเด็นไหนเลย
.... ผู้ที่เข้าถึงตัวหนังสือ มีประเด็นที่ประทับใจที่ชัดเจน เบื้องต้นย่อมแสดงว่า เข้าถึงสิ่งที่ น.หนองสรวง ถ่ายทอดออกมา




จากเรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดออกมานี้ มีหลายคนที่อยากจะพบตัวจริง อยากสนทนา สอบถามพูดคุยกับ น.หนองสรวง แต่ยังไม่สมหวังเสียที เพราะ น.หนองสรวง ไม่ได้อยู่ที่กาฬสินธุ์ตลอดเวลา

สำหรับผู้อ่านที่อ่านแล้วได้ประเด็น ถ้ามีโอกาส นายบอนอยากให้ผู้เขียนและผู้อ่านได้มีโอกาสพบกันสักครั้งหนึ่ง ให้ผู้อ่านได้พูดคุย สอบถาม และ น.หนองสรวงได้ตอบได้บอกเล่า อย่างที่เขาชอบเล่าเรื่องราวถ่ายทอดประเด็นต่างๆออกมา

แล้วนายบอนจะไปบันทึกประเด็นเหล่านั้นไว้ ซึ่งได้บันทึกมาตลอดหลายปี เผยแพร่ใน internet ให้ผู้ที่ค้นพบ ได้ซึมซับรับแนวคิด แนวทางของ น.หนองสรวง จุดประกายความคิดดีๆเพื่อบ้านเกิดมาแล้วไม่น้อย

หนูนิด แห่งบุรีรัมย์ เป็นอีกหนึ่งคนที่ได้อ่านหนังสือ ก่อร่าง สร้างฝันที่หนองสรวง แล้วเธอโทรมาเล่าให้นายบอนฟัง…</p><p>….ฟังแล้วหูผึ่ง คาดไม่ถึงว่า จะพบคนที่อ่านหนังสือได้ละเอียดถึงเพียงนี้

หนูนิด อ่านแล้ว บอกเล่าประสบการณ์ให้ฟัง เมื่อหนูนิดไปเที่ยวปราสาทหินพนมรุ้ง หนูนิดย้อนคิดกลับไป กว่าที่จะเห็นปราสาท เสมาหินทรายที่ตั้งตระหง่านเช่นนี้ ย้อนนึกกลับไปถึงสมัยก่อน ก่อนที่จะเห็นเป็นอย่างนี้ การก่อสร้าง ประวัติความเป็นมา เป็นมาอย่างไรบ้าง

นายบอนนึกว่า กำลังคุยกับนักประวัติศาสตร์

....แต่ความจริงแล้ว หนูนิด เป็นคนรุ่นใหม่ ใช้คอมพิวเตอร์และไอทีในหน่วยงานได้คล่อง และชำนาญพอสมควร ดูแล้วขัดกับวิถีทางแห่งความนึกคิด ที่คิดสวนทางกับสภาพความเป็นจริง
</p><h2>สาวน้อยไอที แต่กลับย้อนคิดในแบบนักประวัติศาสตร์ โอ.......งึด!!!!!</h2><p>
สำหรับก่อร่าง สร้างฝันที่หนองสรวง เธอพูดถึงโนนกกดู่ ซึ่งเป็นที่พักสงฆ์ แหล่งปฏิบัติธรรมที่มีประวัติความเป็นมาที่น่าสนใจ คุณ น.หนองสรวงได้เขียนเล่าอยู่ 4 บรรทัด กล่าวว่ามีตำนานพญานาคราช, มีคนเก็บฆ้องโบราณได้ แล้วเอามาเป็นสมบัติของตัวเอง จนเจ็บป่วยและตาย….</p><h2>จบแล้วครับ เขียนแค่ 4 บรรทัด สั้นๆ ทั้งๆที่สามารถเล่าได้อีก </h2><h2> คล้ายกับเริ่มต้นเกริ่นนำเรื่องให้ผู้อ่านสนใจ อยากรู้ต่อ เริ่มต้นด้วยดี แล้วก็จบเอาแบบห้วนๆ สั้นๆ....  </h2><p>
เฮ้อ….

….. หลังจากดูภาพ อ่านรายละเอียดในเล่ม ก็บอกนายบอนว่า อยากไปเที่ยวหนองสรวง ดูสิ่งต่างๆอย่างที่กล่าวในหนังสือ….

นายบอนบอกว่า ถ้าคุณ น.หนองสรวงกลับบ้าน ค่อยมากับเจ้าตัวดีกว่า เพราะเขาจะได้เล่ารายละเอียด ประวัติของสถานที่สำคัญต่างๆในหนองสรวงที่น่าสนใจให้ฟัง

ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นไหม
…… น.หนองสรวงเคยบอกว่า หากสนใจไป ก็ไปเยี่ยมหนองสรวงกันได้เลย ไปหาใครก็ได้ สามารถพาเที่ยว และเล่าเรื่องราวต่างๆได้ทั้งนั้น….

...แต่ความจริง จากเรื่องราวในหนังสือ ก่อร่าง สร้างฝัน ผู้อ่านได้รู้จักและคุ้นเคยกับ น.หนองสรวงมาแล้ว ย่อมอยากที่จะรู้จักกับตัวตน มุมมอง แนวคิด ของ น.หนองสรวงด้วย



คุณ น.หนองสรวง เคยโทรมาชวนนายบอนให้ไปร่วมงานบุญที่หมู่บ้านของเขา ที่โคราช ตำบลโตนด อ,โนนสูง จ.นครราชสีมา  มีการแสดงดนตรีของ พี่นาง ศิริพร อำไพพงษ์ด้วย
</p><p>เชิญเที่ยวงานบุญประจำปี “วัดด่านทองหลาง” ต.โตนด อ.โนนสูง จ. นคราชสีมา

มาถึงตอนนี้ สนใจครับอยากไป แต่โทรติดต่อ คุณ น.หนองสรวงยากเหลือเกิน สงสัยเปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่ หรือ อยู่ในที่อับสัญญาณ เลยโทรติดต่อไม่ได้….

นายบอนลองชวนหนูนิดไปด้วย เธอก็สนใจ และมาได้อย่างสะดวก เพราะอยู่ที่บุรีรัมย์ เดินทางมาได้ ใกล้นิดเดียว… แถมหนูนิดยังชอบเพลงของศิริพร อำไพพงษ์ด้วย….

ไหนๆหนูนิดก็ประทับใจ เนื้อหาในหนังสือ ก่อร่าง สร้างฝันแล้ว ถ้ามีโอกาสได้มา ก็อยากจะขอให้ไปพุดคุย ไปถามคุณ น.หนองสรวงเสียเลย ไม่ว่าจะเรื่องของโนนกกดู่ และอีกหลายเรื่อง  ซึ่งจะเหมือนกับการได้อ่านหนังสือ ก่อร่าง สร้างฝัน ฯ เล่มที่ 2 เพราะ น.หนองสรวงจะเล่ารายละเอียดให้ฟังสดๆจากปาก แบบเล่าได้เป็นชั่วโมง


แล้วนายบอนจะนั่งฟัง หยิบประเด็นมาเขียนในแนวสารคดีเผยแพร่ให้ผู้สนใจได้อ่านกันด้วย…..

มีหลายคนอยากจะเจอตัวจริงของ น.หนองสรวง แต่ก็ได้แต่ฝันลมๆแล้งๆ
…… แต่หนูนิด กำลังทำให้ความฝันของหลายคนเป็นจริง

….. ความจริงแล้ว ไม่รู้ว่า น.หนองสรวงและหนูนิด จะมีโอกาสได้ F2F พบเจอกันหรือไม่ …
…… 2 ท่านนี้ เป็นคนที่รักการอ่านหนังสือเช่นกัน  ย่อมจะพูดคุย แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ถูกคอ ตามประสาคนคอเดียวกัน…..

นอกจากจะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันแล้ว คนอื่นๆจะได้รับรู้ประเด็นสำคัญผ่านบันทึกของนายบอนแล้ว…..
….. กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว…

บันทึกนี้ เขียนเอาไว้ ไม่รู้ว่า เมื่อถึงวันที่ 17 ก.พ. แล้ว ผู้เขียนและผู้อ่านหนังสือทั้ง 2 จะได้พบกันหรือไม่ แต่ติดตามดูได้จากบันทึกใน blog แห่งนี้ ….
…ถ้าไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย แน่นอน คำตอบคือไม่…….

..... แล้ววันเวลาก็หมุนเวียนผ่านไป ไม่เกิดอะไรขึ้น. คงไม่มีโอกาสที่ผู้เขียนและผู้อ่านจะได้พบกันอีก...

….. หรือถ้ามีโอกาสได้มาพบกัน ก็คงไม่มีบันทึกเก็บประเด็นเรื่องราวมาถ่ายทอดใน blog แห่งนี้ เป็นวิทยาทานทางความรู้ให้ผู้สนใจได้ร่วมซึมซับประสบการณ์ มุมมอง ความรู้ตามไปด้วย…..









</p><div class="picture">P</div>


ใน gotoknow หลายท่านจะพบเห็น และคุณเคยกับชื่อ น.เมืองสรวง <h2>แล้วทำไม นายบอนจึงเรียก น.หนองสรวง</h2><p>
เพราะชื่อหมู่บ้าน และชื่อ ตำบลนั้น  ชื่อว่า หนองสรวง ไม่ใช่ เมืองสรวง

….. มีคนเห็นชื่อ น.เมืองสรวง   คนที่อยู่ “อำเภอเมืองสรวง จ.ร้อยเอ็ด” ทักท้วงมาว่า คุณอำนาจ ไม่ใช่คนเมืองสรวง แต่เป็นคนหนองสรวง ทำไมถึงใช้คำว่า เมืองสรวง....


อำเภอเมือสรวง 
  

   ท้องที่อำเภอเมืองสรวงเป็นเมืองเก่าในจังหวัดร้อยเอ็ด มีอายุ ประมาณ 2,000 ปี มาแล้ว ตามที่ปรากฏในตำนาน อุรังคธาตุ ว่า เมืองสรวงเป็น เมืองหนึ่งที่ขึ้นอยู่กับเมืองร้อยเอ็ด ซึ่งในสมัยนั้น เรียกเมืองร้อยเอ็ด ว่า "สาเกตุนคร" และเป็นเมืองหลวงอาณาจักร กุลุนทะ


 

เมืองสรวง คือ อำเภอหนึ่งในจังหวัดร้อยเอ็ด
[ ดูแผนที่อำเภอ คลิกที่นี่ ]



ทำไมไม่ระบุตรงๆไปเลยว่า หนองสรวง ซึ่งเป็นสถานที่ที่อยู่ในกาฬสินธุ์

ในฉายา นามแฝงนั้น มีคนใช้คำว่า เมืองสรวงพอสมควร เช่น สุชาติ เมืองสรวง, น้อย เมืองสรวง, นภัสสร เมืองสรวง..  ซึ่งเป็นคนร้อยเอ็ดทั้งนั้น

 

ซึ่งนายบอนก็คงต้องขอเรียกเขาว่า คุณ น.หนองสรวง เพื่อให้ตรงกับความเป็นจริงมากกว่า และเป็นชื่อของสถานที่ที่อยู่ในกาฬสินธุ์ แต่เจ้าตัวเขาใช้ชื่อนี้ด้วยความคุ้นเคยมานาน คงยากที่จะเปลี่ยน…

เวลาเขียนชื่อกล่าวถึงเขา คงจะต้องเขียนว่า น.หนองสรวง (น.เมืองสรวง) ให้ยาวขึ้นไปอีก……

ความจริงแล้ว น.หนองสรวง เคยมีนามปากกาอื่นๆ เช่น ทิดจ้อย ไผ่สีทอง, คลื่นใต้น้ำ อาสาสมัคร แต่ได้รับคำแนะนำจากผู้หลักผู้ใหญ่ถึงความไม่เหมาะสม เขาจึงเปลี่ยนมาใช้ น.เมืองสรวง

“…โดย น. ย่อมาจาก นาจ  (อำนาจ แสงสุข) และ เมืองสรวง มาจาก ต.หนองสรวง อ.หนองกุงศรี จ.กาฬสินธุ์ ถิ่นฐานบ้านเกิดของเขา”

หลายคนที่ได้อ่าน ก่อร่างสร้างฝัน เข้าใจว่า น.เมืองสรวง คือ คนร้อยเอ็ด   เป็นคนร้อยเอ็ดไปแล้ว แต่พอเห็นข้อมูลแล้ว ขัดใจมาก เพราะชื่อเมืองสรวง อยู่ที่ร้อยเอ็ด </p><p>
ปัจจุบัน น.หนองสรวง เขาก็ไปมีครอบครัวอยู่ที่นครราชสีมา …
 อาจจะเป็นมีความเป็นไปได้ ที่เขาจะปักหลักอยู่กับครอบครัวที่โคราชตลอดไป โดยไม่กลับมาอยู่ที่กาฬสินธุ์เลยก็ย่อมได้


</p>