สัปดาห์นี้พาคุณย่าของเด็กไปเจาะเลือด ครั้งนี้ท่านมาเอง เรารออยู่ด้านหลังคนเจาะเลือด ก็เลยได้สังเกตเห็นกระป๋องใส่เข็มที่ใช้แล้ว เห็นตอนที่คนเจาะต้องเอามือปลดเข็มออกมาทิ้งแล้วหวาดเสียวแทนค่ะ

   

จำได้ว่าที่ออสเตรเลียเค้าจะมีกล่องทิ้งเข็มที่เราไม่ต้องเอามือมาจับเข็มอีกเลย ใช้วิธีแหย่เข็มลงไปแล้วก็มีร่องที่จะตรึงเข็มทิ้งลงกล่องไปเลย คล้ายๆในรูปนี้ค่ะ

ความจริงเรามีนวัตกรรมกล่องใส่เข็ม ผลงานความคิดของทีมพี่วิทยาในโครงการ Patho OTOP แต่คงจะเป็นเพราะเวลายังไม่อำนวย จึงยังไม่สามารถผลิตให้ใช้กันได้ในทันทีทุกช่องเจาะเลือด

ตัวเองเก็บความเป็นห่วงคนเจาะเลือดติดหัวกลับมาที่ห้องแล็บ ทำงานทดสอบพิเศษไป ก็นั่งคิดไปว่าเอ๊ะ เราน่าจะหากล่องสารเคมีที่เรามี มาดัดแปลงใช้แทนไปก่อนได้ไหมนะ ดีกว่าแบบที่เขาใช้ๆกันอยู่ นำมาคุยกับคุณศิริ และคนอื่นๆในห้อง chem

ไม่ผิดหวังเลยค่ะ คุณพินิจ นักประดิษฐ์ประจำห้อง เสนอความคิดว่า เจาะกล่องสารเคมีแบบนี้ แบบนี้ ฯลฯ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอาเครื่องมือมาลองทำดู วันรุ่งขึ้นเราก็ได้เห็นโรงงานผลิตกระป๋องทิ้งเข็ม ที่มีคนบริหารจัดการเพียงคนเดียวคือ คุณพินิจของเรานี่เอง เธอใช้เครื่องมือกรอแบบรูปฟันของภรรยา นำมาเจาะรูให้ได้รูปตามที่เธอออกแบบไว้ ผลิตออกมา 6-7 กล่อง เมื่อนำผลงานไปให้สาวๆห้องเจาะเลือดลองใช้กันดู ก็พบว่าเป็นที่ถูกใจ ใช่เลย เอาเข็มแหย่ลงไปแล้วเลื่อนลงมาตรงที่เป็นช่องแคบๆ บิดเข็มเล็กน้อย เข็มก็จะหลุดลงไปในกระป๋องได้เองโดยไม่ต้องจับเลย คนใช้ชอบใจ พวกเราก็พลอยปลื้มไปด้วยที่ได้ช่วยให้ปลอดภัยขึ้น

   

นี่แหละค่ะ เรื่องที่ไม่ใช่งานของเราเลย แต่เราก็สามารถช่วยเหลือกันได้ เพียงเพราะเราได้สนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนั่นเอง