เรื่องของชีวิต..ยากนักที่จะอธิบาย

  ติดต่อ

  งานก็มาก นับวันยิ่งมาก นับวันยิ่งลึกล้ำ แต่ยิ่งมากกว่าและลึกล้ำกว่า คืองานของชีวิต รู้จักจับหยิบมัน ก็จะรู้ค่า และสนุกกับมันเสมอ  
งานก็มาก  นับวันยิ่งมาก 
นับวันยิ่งลึกล้ำ  แต่ยิ่งมากกว่าและลึกล้ำกว่า  คืองานของชีวิต 
รู้จักจับหยิบมัน  ก็จะรู้ค่า  และสนุกกับมันเสมอ 
อย่างเช่นเช้าวันนี้  เพื่อนของครูอ้อยคนหนึ่ง   เป็นเพื่อนหญิงและรุ่นน้อง   เธอมาหาครูอ้อยตั้งแต่ยังเช้ามึด  ด้วยหน้าตาอิดโรย  และต้องการเพื่อนอย่างมาก 
เธอเดินเข้าประตูห้องมาและมาจับมือครูอ้อยบีบและพูดว่า  " พี่อ้อยช่วยหนูด้วย
เธอสะอึกสะอื้นเล็กน้อยและพูดละล่ำละลักว่า  " หนูหมดสิ้นทุกอย่างแล้ว
ครูอ้อยวางหนังสือ  หยุดการทำการบ้าน 
และบอกให้เธอนั่งลง  หายใจเข้าปอดลึกๆ  เธอสะอึกสะอื้นอีกครั้ง  หน้าเธอหงายขึ้นมองพัดลมที่มันพัดไปมา  และมีน้ำตาคลอ  เหมือนกับบังคับไม่ให้  น้ำตามันไหลออกมาจากเบ้าตา 
ครูอ้อยก็บอกเธอเบาๆว่า  " ร้องเลยค่ะ  ถ้าอยากจะร้อง  แล้วค่อยคุยกัน "  
ครูอ้อยถอนลมหายใจนิดหนึ่งแล้วเริ่มเปิดฉาก  แต่เธอรู้สึกร้อนรนและอยากจะระบายมากกว่า 
ครูอ้อยจึงนิ่งฟัง  ฟัง  ฟังจนจบ  
ช่างเหมือนเรื่องของครูอ้อยเมื่อ 20 ที่แล้วเลย 
แต่ครูอ้อยก็ฟังต่อไป  สงสาร  อยากช่วยเหลือ 
เหมือนที่ครูอ้อยต้องการความช่วยเหลือ  เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วเลย  
เฮ้อ  !  เรื่องของชีวิต.....ยากที่จะอธิบาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

หมายเลขบันทึก: 77529, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 17:20:48+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #siriporn#diary#ครูอ้อย#kruooy

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (6)

ชีวิตเปลี่ยนได้เสมอ เสมอ วันหนึ่งย่อมเจอะเจอ สิ่งหลากหลาย สุขบ้าง ทุกบ้าง ประปราย แต่ชีวิตก็เปลี่ยนได้ไม่เว้นวัน

สวัสดีค่ะคุณ  แผ่นดิน

  • ฟังเธอแล้ว...ครูอ้อย..ก็อดคิดถึงเรื่องของตนเองไม่ได้
  • สงสารเธอจับใจ...บีบมือเธอ..และบอกให้เธอ...ร้องไห้ออกมาเลย

ครูอ้อยมีกระดาษทิชชู่ค่ะ

ท่านนั้นโชคดีมากครับ..โชคดีที่ ณ ห้วงเวลานั้นยังมีครูอ้อย  ทีรักและเห็นใจเธอ

นี่คือ..การแบ่งปันอันงดงามของมนุษยชาติ

  • ทุกวันนี้เธอยังพึ่งจิตใจตนเอง...ไม่ได้ค่ะ
  • เธอยังวนเวียนเดินมาหาครูอ้อยในยามว่างค่ะ
  • และจะมีขนมนมเนยติดมือมาให้ครูอ้อยกินแล้วอ้วนด้วยค่ะ

มีความสุขจังค่ะ

ทุกวันนี้  เธอต่อสู้เพื่อลูกๆของเธอ  อย่างทรนงและองอาจ
poo
IP: xxx.181.164.61
เขียนเมื่อ 

.... Life if the journey, not destination ....

.... ชีวิตคือ การเดินทาง หาใช่ จุดหมายปลายทาง

.... ทุกการเดินทาง ต้องพบ การเปลี่ยนแปลง

.... ยินดีที่ได้ พบเจอ กับชุมชนแห่งการเรียนรู้ นี้

 - - เธอคนนั้น โชคดีที่เจอ กับครูอ้อย นะคะ

... โลกใบนี้ ช่างน่าอภิรมย์ เมื่อมี ครู และ ผู้คน ....

.... เป็นกำลังใจให้ เธอ อีกคนค่ะ ....