เริ่มต้นเขียน blog ต้นปี 2550 นี้เอง (จัดเป็นมือใหม่หัดขับ หรือพวกรถป้ายแดง) เพราะเพื่อนแนะนำให้เขียน   แถมยังช่วยแต่งให้สวย ใส่เพลงให้ และยังช่วยสอนอีกสารพัด น่ารักจริงๆเพื่อนคนนี้  

ตอนแรกก็กล้าๆ กลัวๆ ขี้เกียจอีกต่างหาก พอเริ่มเขียนก็เที่ยวไปขอร้องญาติมิตรและเพื่อนร่วมงานให้เข้ามาอ่าน ก็มีคนมาอ่านและแสดงความคิดเห็นพอสมควร  พอต้องตอบความคิดเห็นตามมารยาท (ซึ่งก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่) ก็เลยต้องตามไปดูว่าใครหนอมาอ่านและแสดงความคิดเห็นใน blog ของเรา พอเข้าไปอ่านประวัติและผลงานของ blogger รุ่นพี่ๆ ที่แวะมาให้กำลังใจ ก็ทำให้รู้จักผู้คนมากขึ้น ได้เข้าใจแนวคิด  รู้จักผู้คนในอีกมุมอีกด้านหนึ่ง ซึ่งบางคนเคยร่วมงานกันมา  หรือเคยนั่งประชุมกันบ่อยๆ  แต่ไม่ยักรู้ว่าเพื่อนเรามีความสามารถด้านอื่นๆ อีกหลายอย่าง บางคนดูเคร่งขรึมแต่จริงๆก็มีอารมณ์ขันดีมาก 

ต้องขอชมสังคมของ gotoknow จริงๆ  ทีมงานบริหารและสมาชิกทุกท่านน่ารักมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดร. จันทวรรณ น้อยวัน ผู้บริหารเว็บไซต์ เพราะตอนสมัครใหม่ๆ พอสมัครเสร็จ จดทุกอย่างไว้เรียบร้อยแต่ก็เข้าระบบไม่ได้  สงสัยจดยังจดผิดเลย  ติดต่อ ดร. จันทวรรณ  ก็ได้ password มาใช้ได้เลย  รวดเร็วทันใจ  บริการดีมาก   

บทความต่างๆ อ่านแล้วได้ความรู้ที่หลากหลายจากคนที่รู้จริง  บางเรื่องก็สนุกสนานดีแต่ก็แฝงไว้ด้วยข้อคิด  สะกิดเตือนใจคนได้ดี  ที่สำคัญคือทุกคนมี Positive Thinking   ไม่มีแบบเขียนด่ากันโดยไม่มีเหตุผลเหมือนที่อื่นๆ 

ตั้งแแต่เขียน blog มาทำให้ต้องอ่านของคนอื่นด้วย ได้ความรู้และข้อคิดมากมาย นำมาใช้ในการปรับปรุงการทำงานและใช้ในชีวิตประจำวันได้  มีเพื่อนมากขึ้น  เข้าใจและมองโลกในแง่ดีมากขึ้น  ว่างๆ ก็หาเพลงฟังเล่นได้ มีดีเจเก่งๆ หลายคน ที่สำคัญที่สุดรู้สึกว่าอารมณ์จะดีขึ้นมากๆ ด้วยครับ

ขอบคุณครับ