"ของเสีย"เราเข้าใจกันว่าของเสียคือของที่ให้ไม่ได้ไม่มีราคาแต่อย่างใด มีแต่ความเสียหาย แต่เราเคยคิดกันมั้ยว่า ของเสียนั้นเกิดขึ้นจากสาเหตุใด บางคนคิดว่าเกิดจาก วัสดุอุปกรณ์ที่ไม่ได้คุณภาพ ความผิดพลาดของเครื่องจักรที่ชำรุด เสื่อมโทรม และยังคิดอีกว่าเมื่อผลิตมากๆก็ต้องมีความผิดพลาด แต่เราจะคิดกันมั้ยว่าเมื่อผิดพลาดแล้วจะต้องมีความสิ้นเปลืองตามมา เราจะต้องหาวัสดุอุปกรณ์มาใหม่เพื่อที่จะทำการแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด หลายคนบอกว่าสี่เท้ายังรู้พลาดนักปราชญ์ยังรู้พลั้ง ของที่ไหนก้ต้องเสียกันทั้งนั้น แต่ถ้าเรามองกลับไปดูความคิดเหล่านี้ทำให้พวกเราไม่คิดที่จะปรับปรุงการทำงานของตัวเราเองหรือไม่คิดที่จะพัฒนาหรือยกระดับความสามารถของตัวเราเองรวมถึงไม่สนใจที่จะจัดสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวเราให้ดีขึ้นด้วย เรามักคิดกันอย่างเคยชินว่า การทำของเสียเป็นเรื่องธรรมดา เพราะที่ไหน ๆ ก็มีของเสียกันทั้งนั้น" การคิดกันง่าย ๆ แบบเคยตัวเช่นนี้เท่ากับเป็นการยอมรับ"ความผิดพลาด"ซึ่งแท้จริงแล้ว อาจเป็นเพราะเหตุที่เราไม่เข้าใจถึงวิธีการทำงานที่ถูกต้องตั้งแต่แรกก็ได้ จึงทำให้มี "ของเสีย"เกิดขึ้น ทั้งที่เราสามารถป้องกันล่วงหน้าได้ การยอมรับกันง่าย ๆ แบบนั้น ยังเป็นการทำลายความกระตือรือร้นของเราด้วย นานวันเข้า องค์กรของเราก็จะกลายเป็นที่รวมของกลุ่มคนที่ไม่เดือดเนื้อร้อนใจกับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น และมองเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา จนกลายสภาพเป็นเช่นทุกวันนี้ คือยังมีสถิติของเสียสูง