ติดต่อ

Blog Tag: ความลับของสิงห์คุณซ้าย

  Tag  

อนุสนธิจากอาจารย์ นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี  ในกรณี  Blog Tag: ความลับของสิงห์อีซ้าย ก็ต้องว่าไปตามธรรมเนียม...

อายุเลยหลักสี่มาแล้ว ความลับส่วนตัวมีมากมาย แต่ความลับที่คิดว่าเปิดเผยเพื่อระลึกความจำเก่าๆ ๕ อย่าง ดังต่อไปนี้

๑. ตอนอยู่ ป. ๖ โรงเรียนเทศบาล ๓ (วัดศาลาหัวยาง) เคยเถียงกับครูฝึกสอนในเรื่องการวัดเวอเนียร์ คาลิเปอร์...โดยผู้เขียนบอกว่า ครูสอนผิด แต่ครูว่า ถูก บอกครูก็ไม่ค่อยถูกต้องว่าผิดอย่างไร เพื่อนในห้องก็ค่อยๆ โห่...ผู้เขียนก็เลยร้องไห้ เพื่อนก็โห่อีก นักเรียนห้องข้างๆ ก็เริ่มมามุงดู..(จำได้เป็นวิชาตอนบ่ายหลังพักเที่ยงไม่นาน และเป็นวันศุกร์)  

ด้วยความเจ็บใจจึงเก็บหนังสือในกระเป๋าเดินกลับบ้าน อาคารเรียนอยู่ชั้นสอง มีราว ๔ ห้อง เพื่อนออกมาดูทั้งอาคารเลย พอข้ามถนนไป ฝนก็ตก ผู้เขียนก็เดินฝ่าสายไฟไป เปียกทั้งตัว พอใกล้ถึงบ้านฝนก็แล้ง

ถึงบ้านบังเอิญเจอโยมแม่ ถามว่า ทำไมไม่เรียนหนังสือ ก็บอกว่าเถียงกับครู ครูสอนผิด จะไม่เรียนหนังสือแล้ว ...สรุปว่า โยมแม่ก็เฆี่ยน โดนไปหลายที...

วันจันทร์ไปโรงเรียนอีก ครูฝึกสอนคนเดิมเข้า บอกว่า ผู้เขียนเข้าใจถูก ท่านสอนผิดจริงๆ...นี้เป็นความลับประการแรก

๒. เคยหนีออกจากบ้าน อย่างเป็นทางการ ๒ ครั้ง (ไม่เป็นทางการ ไม่คิด) ครั้งแรกตอนอยู่ ป. ๗ ทะเลาะกับโยมแม่จึงหนีมาอยู่วัด ..ครั้งที่ ๒ ตอนอยู่ ม.ศ. ๒ ถูกน้าชายจับได้ว่าหนีโรงเรียน จึงหนีไปทำงานอยู่ร้านอาหารที่นคร...

ใครเคยได้ยินประกาศเด็กหายออกจากบ้าน นั่นแหละ ครั้งหนึ่งเป็นชื่อของผู้เขียน ..นี้เป็นความลับประการที่สอง

๓. เคยออกเรือตังเก... ตอนเรียนเทคนิคปี ๒.(อายุ ๑๘-๑๙ ปี) ก็บอกทางบ้านว่าขี้เกียจเรียนแล้ว จึงออกมาเที่ยวบ้างทำงานบ้าง ครั้งหนึ่งคนข้างๆ บ้านมาหาคนงานออกเรืออวนลอยฉุกเฉินเพราะคนเก่าถูกไล่ออกไป เมื่อผู้เขียนตกลงไปด้วย ตอนเย็นเค้าก็เอาเงินมาให้ก่อน ๓๐๐ บาท เรียกว่าเบี้ยวิก เพื่อซื้อของส่วนตัวก่อนออกเรือ และอีก ๒ วันก็ได้ลงเรือชื่อ ลาภสมบูรณ์

ล่องลอยอยู่ในทะเล ๑๓/๑๔ วัน ก็กลับมา ได้ปลาน้อย เนื่องจากเนื้ออวนน้อย (เพิ่งรู้ว่าเถ้าแก่กับไต่ก๋งมีปัญหาเรื่องนี้หลังจากลงเรือ) หักค่าใช้จ่ายแล้วก็คุ้มทุนพอดี ผู้เขียนจึงไม่ได้ส่วนแบ่งอะไร ได้เพียง ๓๐๐ ก่อนออกเรือ และปลา ๑ เข่งหลังจากขึ้นเรือแล้วมาฝากที่บ้าน...เฮียๆ บอกว่าจะมาตามไปลงอีกเมื่อพร้อม ...แต่ผู้เขียนคอยไม่ได้ก็ไปเที่ยวที่อื่นเสียก่อน นี้เป็นความลับช่วงสั้นๆ ของชีวิตที่เคยเป็นชาวตังเก

๔. ผู้เขียนเรียน ๒ สถานศึกษาเสมอกว่าจะจบแต่ละระดับ เริ่มเรียนประถมโรงเรียนวัดคูขุด แต่มาจบป.๗ ที่โรงเรียนเทศบาล๓...เข้า ม.ศ.๑ ที่มหาวชิราวุธ แต่ไปจบม.ศ.๓ ที่สทิงพระวิทยา...เริ่มเรียนเทคนิคระดับปวช. แต่ไปจบสอบเทียบม.๖ ของกศน.. เรียนป.ตรีที่ มจร.นครฯ..แต่มาจบที่มจร.กรุงเทพฯ...เรียนป.โทที่ ม.มหิดล...แต่ไปจบ ม.เชียงใหม่

ใจหนึ่งก็อยากจะเรียนต่อ ป.เอก แต่ไม่ค่อยมั่นใจ เกรงว่าจะเรียน ๒ แห่งอีกจึงหยุดพักเพียงแค่นี้...นี้เป็นความลับประการที่ ๔

๕. ผู้เขียนเคยแบกกรดเดินตามยาวถนนรูปเดียวในภาคเหนือและภาคอิสาน ประมาณวันละ ๒๐-๓๐ กิโล.เมื่อประมาณ ๒๐ ปีก่อน... ในภาคเหนือก็เช่น เคยเดินจากเชียงใหม่ ผ่าน แม่ริม แม่แตง ถึงสามแยกแม่มาลัยก็เลี้ยวเข้าอำเภอปาย แม่ฮ่องสอน....เดินจากเชียงใหม่ผ่านลำพูน ถึง ลำปาง...(ใกล้ค่ำก็ขอปักกรดภายในวัด หรือบางครั้ง เค้าก็จัดกุฏิให้จำวัด)

ที่อิสานก็เคยเดินหลายจังหวัด เช่น เคยเดินจากสกลนครไปบ้านเชียง อุดรธานี..เดินจากสกลนครไปยัง ป่าปาก นครพนม...เดินจาก ธาตุพนมไปยังศรีสะเกษ...เป็นต้น นี้เป็นความลับประการสุดท้าย...

 จบแล้ว ๕ ประการ จะ Tag ไปยังคนอื่นๆ ก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับใครมากนัก ก็ขออนุญาต Tag ต่อไปยังผู้ที่พอคุ้นเคยบ้างดังนี้ คือ

อันที่จริงคิดถึงอีกหลายๆ ท่านที่พอคุ้นเคยอยู่บ้าง แต่ท่านเหล่านั้น เป็นผู้กว้างขวาง ท่านคงมีผู้ Tag ไปแล้ว ก็ขออภัยด้วย มิใช่ว่าไม่นึกถึง...

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 77002, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 22, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #tag#ดร.#คนนอกระบบ#ไสว#เลี่ยมแก้ว#นายขำ#ณิชนันทน์#ajarncath#phamui#ครูราญเมืองคอน

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (22)

ขำ ขำ ครับ ท่านอาจารย์ chaiwut  ก็โดน tag

อาขารย์เคยเดินธุดงค์ผ่านบ้านผมด้วย ไม่แน่ใจว่าอาจารย์เคยเจอผมมั้ย  ผมเคยใส่บาตรพระธุดงค์ท่านหนึ่ง ในป่า นานมาแล้ว...

.........?!?

ที่ท่านว่าเหมือนเคยเจอผม...ผมคิดว่าผมพอนึกออกรางๆนะครับ

พระอาจารย์ค่ะ

ขออนุญาตมาอ่านความลับนะค่ะ

 

  • มาขำๆๆนึกว่าหลวงพี่จะรอด
  • จริงๆแล้วก็โดนจนได้
  • มาอ่านความลับครับ
P
P
P

ไม่รู้ใครกล่าวไว้

อดีตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง อนาคตคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้....

สิ่งที่ผ่านมานานๆ เมื่อย้อนนึกไป ก็คล้ายๆ กับความฝัน ประมาณนั้น

เจริญพร

ครับ..มันเหมือนความฝัน ..

พระอาจารย์กำลังบอก คติธรรม ว่า "ให้เราอยู่กับปัจจุบัน" ใช่มั้ยครับ

นมัสการ หลวงพี่ BM.chaiwut  ครับ

ชอบความลับข้อ ๔ เป็นพิเศษเลยครับ 

ส่วนข้อ ๑ ผมเห็นภาพหลวงพี่เดินฝ่าสายไฟกลางฝน แล้วรู้สึกหวาดเสียวมากเลยครับ

นมัสการหลวงพี่ที่เคารพ
จากประวัติหลวงพี่เป็นคนที่เด้ดเดี่ยว มุมานะมาตั้งแต่เด็กเลยนะครับ
ไม่ทราบว่าหลวงพี่อยู่ในลักษณ์ 8 หรือเปล่าครับ

คุณโยมจตุพร

จะคิดอย่างนั้นก็ถือว่าดีเยี่ยม ...แต่หลวงพี่ก็จำของใครไม่รู้มาดัดแปลงเล่นๆ ...โดยส่วนตัว ก็หมายถึงว่า อย่าเป็นคนเฟ้อฝัน เท่านั้น

....

อาจารย์เด็มศักดิ์

ก็ไม่เคยนึกเคยฝันว่าจะมาเป็นนักวิชาการเลยในชีวิต ตอนนี้ทำท่าจะเป็นนักวิชาเกิน เพราะคิดเกินนักวิชาการ 5 5 5

.....

คุณหมอมาโนช

ลืมแล้ว ว่าลักษณ์๘ เป็นอย่างไร เพียงรู้สึกว่ามีหลายลักษณ์เท่านั้น ค่อยกลับไปอ่านใหม่ จะให้คำตอบคุณหมอ นะครับ

.........

เจริญพร ทุกๆ ท่าน

กราบ ๓ ครั้ง

5555...พระอาจารย์ครับ...เล่นลองของใหม่เลยนะครับ...อิอิ...ผมยังTagไม่เป็นครับ...

 

ไม่ทราบว่าพระอาจารย์ถนัดซ้ายด้วยหรือไม่...

ผมจำได้ว่าตอนที่เรียนชั้น ป.1(แม่ผมส่งให้เรียนก่อนเกณฑ์...เพราะผมเร่งเร้าให้แม่พาไปฝากเรียนพร้อมพี่สาว...แม่ก็คงอยากทำนาโดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง...เลยฝากผมเรียนผ่านอาจารย์เบ้า สมภารวัดโคกมะตูมสมัยนั้น...จำได้ว่าครูให้ผมสอบไล่แค่ 2 วิชา...แล้วไม่ให้สอบอีก บอกว่าอายุผมยังไม่ถึงเกณฑ์ที่จะขึ้นป.2....ทั้งที่ผมแอบได้ยินครูคุมสอบบอกว่าผมทำคะแนนได้มากกว่ารุ่นพี่...อิอิ) ผมเรียนอยู่ห้องครูสนม...ท่านใจดีมาก...ไม่เคยดุด่าว่ากล่าวใคร...อยู่มาวันหนึ่งครูสนมไม่อยู่...ท่านฝากให้ครูมะลิวัลย์ดูแลแทน...ปรากฎว่าระหว่างที่ผมเขียนหนังสือด้วยมือซ้าย ก็โดนไม้เรียวหวดที่ข้อมืออย่างเจ็บ...ผมน้ำตาร่วง...แต่ก็ยังคงเขียนซ้ายมาจนตราบเท่าทุกวันนี้....55555

อาจารย์เต็มศักดิ์

อายุ วณฺโณ สุขํ พลํ

........

คุณโยมขำ

ไม่น่าเชื่อว่า คุณโยมก็ถนัดซ้ายเหมือนกัน นี้ ถ้าอาตมาไม่ถนัดซ้าย เหมือนอาจารย์เต็มศักดิ์ คงจะไม่ต้องมาเขียน Tag

คืนนี้ รู้สึกฟุ้งๆ แล้ว จะอธิบายมงคลสูตรต่อ ก็ขี้เกียจแล้ว คอยแต่ตอบบรรดาญาติโยม นัก Tag ทั้งหลาย

..........

เจริญพร

 

กราบนมัสการ

       แวะมาอ่านความลับของพระอาจารย์ค่ะ

เพิ่งทราบนะคะเนี่ย ว่าพระอาจารย์ก็ถนัดซ้ายเหมือนกัน

        ด้วยความเคารพค่ะ

คุณโยมรัตติยา

ไม่แน่ใจว่า คุณโยมถนัดซ้ายด้วยหรือไม่...

คืนนี้ โดน Tag ทำให้ขี้เกียจเขียนบางอย่างไปเลย...

พอดี นึกได้ว่า ทำไมคนจึงสนใจเรื่องผู้อื่น ประเดียวจะเขียนบันทึกเรื่องนี้...

เจริญพร

ดร.ไสว เลี่ยมแก้ว
IP: xxx.188.13.127
เขียนเมื่อ 

ความคิดสร้างสรรค์เผยตัวออกมาแล้วครับ

ลูกฟุตบอล นอกจากจะมีบทบาทในสนามแล้ว  ยังมีบทบาทนอกสนามด้วยครับ

อาจารย์ ดร.ไสว

....เรื่อง tag อาจารย์คงไม่ลืม

คิดถึงอาจารย์เลย เพราะไม่ค่อยคุ้นเคยกับใคร

เจริญพร

Aj Kae
เขียนเมื่อ 

พระอาจารย์ครับ

  • ชีวิตพระอาจารย์มีสีสันดีครับ ได้ประสบการณ์แปลก ๆ เยอะเลย
  • พระอาจารย์หนีออกจากบ้านนานไหมครับ กว่าจะกลับ?
P

เรื่องราวผ่านมานานแล้ว เป็นเพียงความทรงจำที่ลืมเลือนไม่ค่อยชัดเจนเท่านั้น...

ครั้งแรกก็ราว ๑ อาทิตย์ พ่อท่านพามาส่ง...ครั้งหลังราว ๑๐ วัน โยมพ่อไปรับกลับมา...

เจริญพร

Genuine
เขียนเมื่อ 

โหพี่หลวง ไม่ค่อยจะเท่าไหร่เลยนะ ชวนน้องมาเล่น GotoKnow ได้ไม่ถึงอาทิตย์ เพิ่งเขียนได้แค่สามเรื่องเอง ต้องให้น้องมาโดน Tag ซะแล้ว.......

 

อ้อ ความลับของพี่หลวงห้าข้อนี้ เคยรู้มาแล้วตั้งสามข้อ แสดงว่ายังไม่ใช่ความลับจริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

 

..ณิช.. 

พระอาจารย์ค่ะ

ขออนุญาตแนะนำเกี่ยวกับเรื่องป้ายค่ะ  รบกวนพระอาจารย์ใส่ชื่อของผู้ถูก tag ในป้ายด้วยจะดีต่อการค้นหาของผู้ถูก tag ค่ะ  

ถูกเผยความลับซะแล้วนะพี่หลวง

อาจารย์ฌอง

นึกว่าไม่มีใครเข้ามาเยี่ยมแล้ว...

ที่จริง ไม่ค่อยได้เล่าใครแล้ว เมื่อคืนฟุ้งเลย...เพราะนึกย้อนหลังไปนาน...

แต่ คุณณิชนันทน์ว่า ไม่ค่อยเป็นความลับ

เจริญพร