ตอนแรกยังงงๆ ครับ เพราะถูก อาจารย์เอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร tag มา ตามเข้าไปดูที่บันทึกของท่าน ก็เห็นเรื่อง เปลือย เลยยิ่ง งง งง
ต้องรวบรวมสติอยู่พักใหญ่ ทบทวนดู ผมไม่ได้เป็นหนี้ใคร ไม่ได้กล่าวร้ายใคร ไม่เคยมีเรื่องกับใคร แล้วควานหาข้อมูลเกี่ยวกับ blog tag อยู่พักใหญ่
โล่งอกไปที ไม่ต้อง เปลือย เหมือนอาจารย์เอก แต่รู้สึกเสียดายนิดๆ
ความลับของผม ๕ ประการ
๑. ผมไม่ชอบรับประทานกู้ง
ต้องบอกว่าเกลียด ไม่ชอบกลิ่นคาวของมัน ไม่เป็นสุข โดยเฉพาะเวลาเห็นคนที่นั่งร่วมวง จัดการมันอย่างเอร็ดอร่อย แล้วเราได้แต่มองตาปริบๆ สถานการณ์ที่แย่ที่สุดคือ เข้าร้านกุ้งเผา ซึ่งมีกลิ่นของมันโชยมาตลอดเวลา
บางครั้งขี้เกี่ยจอธิบาย จะบอกว่า แพ้กุ้ง มุสาเสียแล้ว
๒. ผมชอบรับประทานไอศครีม
อันนี้ตั้งใจขุดหลุมเอาไว้ หวังว่าผู้ที่รู้ความลับของผมแล้ว จะได้กรุณาจัดซื้อจัดหาเวลามาแวะเยี่ยมเยียนในอนาคต บอกรายละเอียดเพิ่มเติมคือ ชอบไอศครีมแบบไม่ค่อยมีนมเนย อย่าง sherbet หรือ sorbet โดยเฉพาะของร้านไอศครีมสัญชาติไทย อย่างiberry อันนี้ต้องขอบอก .. เห็นไม่ได้ เป็นน้ำลายยืด ส่งเสียงคราง
๓. ผมชอบดูหนังแขก หนังบู๊ แล้วก็หนังผี
- หนังภารตะ ไม่รู้เป็นไง ชอบมาก โดยเฉพาะเวลาพระเอกกับนางเอกวิ่งไล่กันมาจากเนินเขา แล้ววิ่งวนรอบต้นไม้ หรือชกกันอยู่ดีๆ พระเอกกับผู้ร้ายลุกขึ้นมาเต้นพร้อมตัวประกอบอลังการ มันเหมือนกับว่า เวลามีเรื่องร้ายๆ แล้วลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ
- หนังบู๊ อันนี้คงเป็นเพราะสมัยเด็กคุณพ่อรับนิตยสารบางกอก ซึ่งมีนวนิยายเป็นตอนๆตีพิมพ์ เรื่องส่วนใหญ่จะเป็นบู้ล้างผลาญ ซึ่งต่อมามีการสร้างเป็นภาพยนตร์ ผมเคยอ่านมาแล้ว ก็เลยชอบดู
- หนังผี เดี๋ยวนี้ยังชอบเอามือปิดตาข้างนึง แล้วหรี่ตาอีกข้างดูอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะอะไรที่มันเกี่ยวกับเรื่องโบราณคดี ประวัติศาสตร์ คงเป็นเพราะชอบอ่าน ต่วยตูนพิเศษ สมัยเด็กๆ
๔. ผมยังกลัวตาย
ทั้งๆที่เป็นหมอมะเร็ง ดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่ใกล้เสียชีวิตก็มาก แต่ยังพูดได้เต็มปากว่า ยังกลัวตายครับ โดยเฉพาะตายประเจิดประเจ้อนี่..กลัวที่สุด ตอนนี้ก็พยายามเจริญมรณานุสติอยู่และพยายามฝึก อยู่ให้เป็น จะได้ ตายให้เป็น
๕. ผมยังโสดและสด
ไม่ต้องมีคำอธิบายนะครับ คุณภาพมันอยู่ที่คำๆนั้นอยู่แล้ว
สำหรับผู้ที่ผมอยากจะขอ tag ต่อ
แน่นอนนะครับ ต้องเป็นสิงห์อีซ้ายเหมือนผมก่อน
๑. BM.chaiwut ต้องกราบนมัสการหลวงพี่ครับ
๒. คุณ Bright Lily คนเก่ง
ส่วนคนที่ไม่ใช่พวก ร้อยละสิบ อย่างผม ที่ผมติดตามท่านมาตลอด
๓. ท่านอาจารย์สมบูรณ์ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง
๔. ครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก
๕. คุณ ดอกแก้ว
"ตาย" ประเจิดประเจ้อ นี่หมายถึงอะไรครับ???
เหมือน เปลือยกายอาบน้ำแล้ว ไฟช๊อต แล้ว ตายแบบนี้มั้ยครับ???
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""
ปล. ขออภัยผู้อ่านครับ อยากให้เรื่อง "ตาย" เป็นเรื่องปกติๆ ครับ
แล้ว “สิงห์อีซ้าย” นี่หมายถึงอะไรครับผม
555....เกือบได้เข้ามาดูอาจารย์เต็มศักดิ์เปลือยเสียแล้ว...อุตส่าห์ปิดตาแบบหลวมๆ เหมือนอาจารย์ดูหนังผีนั่นแหละค่ะ...แหม...พอเข้ามาโล่งอกไปที....
ขออนุญาตขำขำนะคะ...เหมือนบอกใบ้..ชวนไปกินไอศครีมและดูหนังภาระตะ...และทั้งหนังบู๊และหนังผีนี่...หลากหลาย feeling มากเลยค่ะ...
(^_________^)
แต่ตอนนี้หายใจโล่งแล้วค่ะ....ไม่ได้ดูหนุ่มใหญ่...โสดและสดเปลือยค่ะ...อิอิ (แวะมาขอแซวค่ะ)
5555 อาจารย์ขา มารู้ความลับตรงนี้แล้ว สงสัยจังเวลาเดินสวนทางกับอาจารย์ในโรงพยาบาล จะอดยิ้มไหวรึเปล่าเนี่ย
ชอบข้อ ที่บอกว่า " หนังภารตะ ไม่รู้เป็นไง ชอบมาก โดยเฉพาะเวลาพระเอกกับนางเอกวิ่งไล่กันมาจากเนินเขา แล้ววิ่งวนรอบต้นไม้ หรือชกกันอยู่ดีๆ พระเอกกับผู้ร้ายลุกขึ้นมาเต้นพร้อมตัวประกอบอลังการ " ที่สุดค่ะ
อ่านแล้วหัวเราะเลย
เพราะดูเหมือน สิ่งนี้แหล่ะ คือเอกลักษณ์ของหนังอินเดีย
ขอบคุณที่บอกความลับค่ะ ^_____^
กุ้งชนิดเดียวที่ผมยอมรับประทาน คือ กุ้งแห้ง ครับ ระยะหลังก็พัฒนารวมถึง กุ้งเสียบ โดยเฉพาะที่แปรรูปเป็นน้ำพริกแล้ว
เพราะกลิ่นมันไม่เหมือนกุ้งแล้วครับ
นั่นแน่ๆ…เจอตัวแล้ว…วิ่งตามหลังคุณ k-jira มาค่ะ…
คุณหมอเต็มศักดิ์ค่ะ ชอบกินไอติม iberry เหมือนกันเลยค่ะ ^-^
อาจารย์ค่ะ ตรงป้ายคำหลัก คำว่า tag พิมพ์ผิดไปนิดค่ะ ติดตัว ^ ค่ะ
รบกวนช่วยแก้ไขด้วยนะค่ะ จะได้ลิงค์ด้วยคำหลักได้ค่ะ http://gotoknow.org/post/tag/tag
ปล. อาจารย์ชอบหนังภารตะด้วยเหรอค่ะ หายากนะค่ะ วันก่อนดูทาง UBC หนังภารตะเดี่ยวนี้ออก Rap แล้วค่ะ :)
อาจารย์เอก ครับ
ประเจิดประเจ้อ หมายถึง ชนิดที่ต้องมีหนังสือพิมพ์ปิดหน้าตามข้างทางหลวงทั้งหลาย โดยเฉพาะในช่วงเทศกาลนะครับ
คือผมเป็นคนสำรวมเป็นนิสัย ตอนตายก็ยังอยากคงนิสัยดีๆเอาไว้ ไม่ชอบผ้าผ่อนหลุดลุ่ย แยกแขนแยกขา ดูไม่สุภาพครับ
สิงห์ = เบียร์ไทยยี่ห้อหนึ่ง
อี = ตรงข้ามกับ อ้าย
ซ้าย = ตรงข้ามกับ ขวา
รวมความว่า = คนกลุ่มหนึ่งที่ชอบอยู่ตรงข้ามกับคนอื่น แต่รักความเป็นไทยครับ
อาจารย์เอกครับ ผมจะขอเรียนเชิญไปเป็น พี่เลี้ยงภาคไซเบอร์ ให้น้องบัณฑิตอาสาของมอ. ด้วยได้มั้ยครับ ที่นี่
อาจารย์ ดร. Ka-Poom ครับ ห้ามวิเคราะห์ว่าผมเป็นพวก multiple personality นะครับ
ผมเข้าใจแล้วครับ อาจารย์ หมอครับ
อาจารย์อธิบายให้ถ่องแท้ดีมากครับผม...โดยเฉพาะ "สิงห์อีซ้าย" ตรงๆ มั่กๆ นะครับ
ส่วนพี่เลี้ยงไซเบอร์ ผมตามไปอ่านตาม Link ครับผม...งานน่าสนใจมากครับ
อ่านคำแปล สิงห์อีซ้าย แล้วขำสุดๆ ค่ะ :)
คุณ k-jira ครับ
ถ้าผมเห็นคุณเข้า ผมคงวิ่งป่าราบไปก่อนแล้วครับ
หัวโตกว่าตัว ดาโตเท่าไข่ห่าน ปากเท่ารูเข็ม แถมยังใส่หมวกสีชมพูอีก บรื๋อ!!
ขำขำ..กลิ้งเลยค่ะ....555....ยังไม่ทันได้วิเคราะห์อะไรเลยนะคะ...อ.หมอเต็มศักดิ์...แค่ความหมาย "สิงห์อีซ้าย"....ก็สุดจะฮาแล้ว...แล้วยังมาดูหนังแบบรวมมิตรอีก....(^_____________________^)...สุดยอดแล้วค่ะอาจารย์
ชอบข้อ ที่บอกว่า " หนังภารตะ ไม่รู้เป็นไง ชอบมาก โดยเฉพาะเวลาพระเอกกับนางเอกวิ่งไล่กันมาจากเนินเขา แล้ววิ่งวนรอบต้นไม้ หรือชกกันอยู่ดีๆ พระเอกกับผู้ร้ายลุกขึ้นมาเต้นพร้อมตัวประกอบอลังการ " ที่สุดค่ะ
ผมเองก็เคยชอบเหมือนกับอาจารย์เต็มศักดิ์ครับ ตอนเด็กๆ ดูเรื่องช้างเพื่อนแก้ว สนุกมาก ที่ชอบมากที่สุดของหนังภารตะคือ ตอนที่นางเองทำหน้าด๊อกแด๊กบนมือสองข้างของเธอ ตาสองข้างก็กลอกไปมาๆ พอกล้องแพนต่ำลงมาเรื่อยๆ ก็จะเจอพุงน้อยๆ ของคุณเธอ น่าร๊ากกกก ซะ ...
น้อง มะปรางเปรี้ยว ครับ
เปลี่ยนรูปจนผมนึกว่ามี มะปรางสองผล ใน gotoknow แหนะครับ
เอาไว้ หายเจ็บหูแล้ว ผมจะชวนไปรับประทาน iberry ปลอบใจครับ
อาจารย์ จันทวรรณ ครับ
ผมแก้ไขแล้วครับ
หนังอินเดีย Bollywood นี่ ถ้าตั้งใจดูดีๆ เราจะซาบซึ้งถึงคุณธรรมทางตะวันออก เช่น ความกตัญญู ความเสียสละ ซึ่ง Hollywood ไม่ค่อยมีนะครับ
แต่ยังไงผมก็ชอบฉาก เต้น อยู่ดี ผมทราบมาว่า ต่อให้หนังสร้างดีแค่ไหน ถ้าฉากนี้ไม่อลังการพอ คนอินเดียเขาก็ไม่ดูครับ รวมทั้งผมด้วย
อาจารย์หมอ มาโนช ครับ
เราคอเดียวกันเลยนะครับ
ขอบพระคุณสำหรับการจุดประกาย blog tag ของอาจารย์นะครับบบ..
ทำเอาคนพิมพ์ดีดภาษาไทยไม่เป็นอย่างผม ต้องงดรับประทานข้าวเย็นเลยวันนี้
กรอด..ดด เสียงกัดฟัน
คุณหมอเต็มศักดิ์ค่ะ ตอนนี้ใน Gotoknow มีทั้งมะปรางเปรี้ยว และ มะปรางหวาน แล้วค่ะ
แล้วหนูจะรอคุณหมอชวนไปกินไอติม iberry นะค่ะ แต่ว่าขอชวนสมาชิกไปหลาย ๆ คน ท่าทางจะสนุกค่ะ