ท่องเที่ยว อินทนนท์

จำได้ว่า ปี 1 ปี 2540 เดือน ธันวาคม ไปดอยอินทนนท์ครั้งแรกกับเพื่อนๆ ชมรมโรตาแรคท์ มช. ประเดิมทริปแรกด้วยการไป ดูดาว-ดูนก ด้วยความที่เป็นน้องใหม่ของชมรม และขับรถยนต์ได้ พี่ๆเลยให้น้องสาวคนนี้โชว์ฝีมือการขับรถขึ้นดอยที่สูงที่สุดของประเทศไทย (ช่างกล้าเนาะ) รถยนต์ที่ว่า เป็น “รถเช่า” คุณสมบัติพร้อม…….. - ราคาถูก 800 บาท แถมน้ำเปล่า 1 ขวด (เอามาทำไมไม่รู้) - พวงมาลัยฟรี (คือหมุนได้จนกว่าจะพอใจ เฮ่อ!) - ดอกยาง (ไปหาข้างทางเหมือนดอกไม้ริมทาง) - เบรคของรถ (ฝุ่นตลบ..ถ้าเอาเท้าช่วยเบรคได้ก็คงทำแล้ว) - เบาะที่นั่งคนขับ (มีสปริง พร้อมเด้งได้ทุกเมื่อ) - ประตูรถมี 2 ประตู (เปิดได้เฉพาะด้านคนขับเท่านั้น ขึ้น-ลง ตามคิว) - กระจกรถ (หมุนลงได้ แต่เอาขึ้นไม่ได้) ด้วยสภาพรถที่ท้าทาย พวกเรา ก็ยังไปกัน 10 คน พร้อมเหล้ายา ปลาปิ้ง และขิงดอง ออกเดินทางเวลา 08.00 น. จาก อ.มช. หอบเสื่อ เต้นท์ ผ้าห่ม และสัมภาระ ทั้งหมดขึ้นรถแล้ว ก็ออกเดินทาง จำนวนรถที่ขึ้นดอยอินฯ ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เลยขับด้วยความเร็วพอประมาณ (100 กม./ชม.) มาถึงหน้าโลตัส หางดง มีรถตัดหน้าคับพี่น้อง เบรคตัวโก่ง เสียงดังเอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดด …แต่ไม่ชน จอดรถลงมาดูห่างจากคันข้างหน้า 2 เซนติเมตร ใจหายใจคว่ำ แม่เจ้า!! พี่ติ๊ก ประธานชมรมฯ ลงมาแบบสั่นๆ “เอ่อ ตอนนี้กลับ มช. ยังทันมั๊ย..พี่จารอดมั๊ยเนี่ยยยย”…ธ่อ ถ้าไม่ลองเบรคจะรู้เหรอว่า เบรคดีหรือไม่ดี เนาะ หลังจากที่ต้อนทุกคนขึ้นรถ ก็ออกเดินทางกันต่อ ขับรถมาด้วยความระมัดระวังมากขึ้น พอมาถึงกิโลเมตรที่ 22 ควันฟุ้ง พวยพุ่งออกจากหน้ารถกะบะ พวกเราทุกคนพร้อมใจกันสละรถ เพื่อชีพ..เผ่นกันคนละทิศละทาง แหะๆๆ หม้อน้ำไหม้ ถึงว่า ร้านเช่ารถให้น้ำมา 1 ขวด เพื่อการณ์นี้โดยเฉพาะ แจ่มๆ เข้าใจแจ่มแจ้งเลยเพ่ พี่ๆ ผู้ชาย ต้องเอาผ้าห่มไปแช่น้ำตกแล้วเอามาคลุมหน้ารถไว้ให้เย็นๆๆ ส่วนคนขับรถนั่งกินตับไก่ปิ้งรอ (ขับเป็นอย่างเดียว ซ่อมไม่เป็น) หลังจากที่รถเย็นลง ก็จัดการเติมน้ำ และก็ได้เวลาเดินทางกันต่อไป จุดหมายวันนี้ของพวกเราคือ ห้วยทรายเหลือง อ.แม่แจ่ม จาไปดูดาวกันก่อน และแล้ว ชีวิตน้อยๆ ทั้ง 10 ก็มาถึงจุดหมายโดยสวัสดิภาพ พร้อมกับหัวใจสั่นๆ และผ้าห่มเปียกๆ คืนนี้ตัวใคร ตัวมันล่ะว้า ดิฉันได้ผ้าห่มไม่เปียกมา 1 ผืนอิอิ (ปล.คืนนี้รอดแย้วว)