ร่างพรบ.นี้ออกมาเพื่อใช้ประกอบกับป.อ.มาตรา ๒๘๗ ซึ่งมีเนื้อหาไม่ครอบคลุมถึงการกระทำบางอย่าง

เมื่อวันอังคารที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๕๐ ดิฉันมีโอกาสเข้าร่วมประชุมของคณะกรรมาธิการว่าด้วยสื่อลามก

ในวันนี้มีการนำร่างร่างพรบ.ปราบปรามวัตถุยั่วยุพฤติกรรมอันตรายเข้าประชุมเพื่อเตรียมเข้าสนช.ในวันรุ่งขึ้น

เนื้อหาของร่างพรบ.ปราบปรามวัตถุยั่วยุพฤติกรรมอันตรายฯพูดถึงนิยามของ

"วัตถุยั่วยุพฤติกรรมอันตราย" หมายความว่าเอกสาร ภาพเขียน ภาพพิมพ์ ภาพระบายสี สิ่งพิมพ์ รูปภาพ ภาพโฆษณา เครื่องหมาย รูปถ่าย ภาพยนตร์ เสียง วัสดุบันทึกเสียง วัสดุบันทึกภาพ วัสดุบันทึกของข้อมูล เสียงหรือถ้อยคำทางโทรศัพท์ ข้อมูล ข้อความ ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ ไม่ว่าจะอยู่ในสื่อชนิดใดที่กระตุ้น ส่งเสริม หรือยั่วยุการกระทำดังต่อไปนี้

(๑) ให้มีการกระทำวิปริตทางเพศ

(๒) ให้มีการกระทำทางเพศกับเด็ก

(๓) ให้มีการฆ่าตัวตาย

(๔) ให้ใช้ยาเสพติด

พิจารณาจากประเภทของสื่อ จะเห็นได้ว่ารวมตั้งแต่สื่อกระดาษ เสียง ข้อมูล ทางอิเล็กทรอนิกซ์ และโทรศัพท์มือถือ รวมถึง ๑๙๐๐ ทั้งหมดที่มีปัญหา

"การกระทำวิปริตทางเพศ" หมายความว่า การกระทำที่กระทำระหว่างหรือโดยสื่อที่ส่งเสริมความสัมพันธ์ทางเพศ ดังต่อไปนี้

(๑) ระหว่างผู้บุพการีกับผู้สืบสันดาน พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน หรือพี่น้องร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกัน

(๒) โดยใช้ความรุนแรง ถึงขนาดที่น่าจะเป็นอันตรายต่อชีวิตหรือต่อร่างกายขนถึงขั้นบาดเจ็บสาหัส

(๓) โดยการบังคับขู่เข็ญหรือข่มขืน

(๔) การร่วมประเวณีระหว่างบุคคลตั้งแต่สามคนขึ้น และรวมถึงการร่วมประเวณีหมู่ด้วย

(๕) โดยร่วมเพศกับสัตว์หรือโดยชำเราศพ

"เด็ก" หมายความว่า บุคคลซึ่งมีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์ และรวมถึงตัวแสดงในวัตถุยั่วยุพฤติกรรมอันตรายที่มีลักษณะทำให้เข้าใจได้ว่าเป็นเด็ก

"การฆ่าตัวตาย" หมายความว่าความต้องการที่จะฆ่าตัวตาย การแสดงขั้นตอนในการฆ่าตัวตายและการลอกเลียนแบบการฆ่าตัวตายด้วย

"ยาเสพติด" หมายความว่า ยาเสถติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ วัตถุออกฤทธิ์ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท และสารระเหยตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันการใช้สารระเหย

"พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายความว่า ข้าราชการไม่ต่ำกว่าระดับ ๓ หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

"รัฐมนตรี" หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

พิจารณาถึงความวิปริตทางเพศ มีข้อความแตกต่างไปจากกฎหมายฉบับอื่น ๆ ที่เคยประกาศใช้มาแล้วเช่น พรบ.ปราบปรามวัตถุยั่วยุ..พ.ศ.2471 ซึ่งยกเลิกโดยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287  แต่ข้อความในปอ.ม. 287 ก็มิได้ระบุถึง การกระทำวิปริตทางเพศ เลย ดังนั้นร่างพรบ.ฉบับนี้จึงมีความแตกต่างจากกฎหมายเดิมที่ใช้บังคับอยู่แล้ว

ทำไมอนุกรรมาธิการจึงไม่เลือกใช้วิธีการแก้ไขปอ.มาตรา 287 แทนที่การออกเป็นพรบ.ฉบับใหม่