ไม่เป็นไร..สู้ต่อไป..สักวันนึงวันของเราก็คงจะมา

วันนี้ดูบอลไทย-สิงคโปร์แล้ว.

.

แม้ว่าผลชัยชนะจะไม่เป็นอย่างที่เราคาดหมาย(อยากให้ไทยชนะ)แต่เราก็ได้เห็นสปิริตทั้งของคนเล่นและคนดู..แม้เราจะพยายามทำประตูหนีห่างแต่ก็ไม่สามารถทำได้ก็คงต้องยอมรับว่าช่วงนี้ดวง/ความเฮงยังมีไม่พอ...ตลอดทั้งวันที่ผ่านมาข่าวกระแสคนจะไปเชียร์บอลนี้คึกคักมาก..ไม่เคยเห็นคนมารอคิวซื้อตั๋วยาวเหยียดอย่างนี้มานานมากๆ

แม้ไม่ชนะบอลครั้งนี้แต่เราได้สิ่งที่ดีๆอย่างน้อยสองอย่าง คือ 

                                    

                                       

๑.นักกีฬาในสนามได้เล่นเกมส์กีฬาที่มีความยุติธรรม..ผลแพ้ชนะมาจากการวางแผน-การแก้ไขเกมส์และจังหวะที่จะทำประตูที่เหมาะสม

๒.จากการถ่ายทอดคนชาติอื่นๆก็คงจะได้เห็นนิสัยและความมีวัฒนธรรมของคนไทยว่าจริงๆแล้วเราเป็นอย่างไร..มีวัฒนธรรมและดูกีฬาเป็นหรือไม่..เหตุหนึ่งที่ทำให้งานบอลครั้งนี้เราตื่นตัวก็เพราะจากการแข่งครั้งก่อนที่เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รับความยุติธรรมจากผู้ตัดสินซึ่งคนไทยรับไม่ได้.การรักความยุติธรรมเป็นนิสัยที่มีอยู่ในตัวคนไทยแต่เรามีคุณธรรมมากพอที่จะไม่เอาคืนแม้ว่าจะอยากทำก็ตาม..วันนี้เราคนไทยได้บอกให้โลกรู้ว่าคนไทยดูกีฬาเป็นและไม่ได้เป็นแบบพวกฮูลิแกนที่กีฬาแพ้คนไม่แพ้เหมือนอย่างฝรั่งนักอ้างตัวว่าเป็นอนารยชนบางชาติ..

                                                                 

ฟุตบอลเป็นกีฬาหนึ่งที่สามารถช่วยรัฐบาลในบางชาติและบางช่วงเวลาในการรวมใจผู้คนและหลบหลีกประเด็นขัดแย้ง..

.หลังกีฬาจบก็กลับมาสู่ชีวิตจริงใหม่อีกครั้งยังมีงานและภารกิจเพื่อชาติอีกหลายๆงานที่อยากได้ใจไทยรวมเป็นหนึ่ง(เหมือนอย่างตอนร่วมกันเชียร์บอลนี่แหละ)เอามาใช้ช่วยชาติของเราด้วยกัน...