กลับมากันแล้วทั้งสามท่านไม่ว่าจะเป็นพี่ผอบ พี่ญาและน้องอ๋งซัง  จากเวียดนาม ผู้เขียนอดดีใจไม่ได้ค่ะ เพราะกลัวทั้งสามท่านจะติดใจเวียดนามแล้วไปตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นล่ะก็ บอกตามตรง อดคิดถึงไม่ได้ แม้วันนี้ผู้เขียนได้เห็นหน้าและรับรู้เรื่องราวจากหนึ่งหนุ่มหล่อเพียงท่านเดียว พร้อมด้วยของฝากและเรื่องราวสนุก ๆ คาดว่าวันจันทร์มีหวังห้องแตกแหง ๆ หลังจากเงียบเหงาและวังเวงมาหลายวัน

ผู้เขียนไม่ค่อยถนัดในเรื่องกิน ๆ ค่ะ แต่เห็นของฝากทั้งสามถุงใหญ่แล้วอดใจไม่ได้ ยิ่งเมื่อได้ลองลิ้มชิมรสแล้วก็เลยนำมาบันทึกเก็บไว้เป็นที่ระลึกไม่ได้

เสียดายที่ไม่ได้มีชื่อขนมเป็นภาษาเวียตนาม พวกเรา(ผู้เขียน น้องอ๋งซังและแดประจิม) ก็เลยเห็นพ้องต้องกันตั้งชื่อขนมกันเอง

เริ่มด้วย...

  • ลูกเกดสีเขียว แปลกดี ทางบ้านเราเห็นแต่สีม่วงปนดำ และก็สีเหลือง พวกเราก็เลยตั้งชื่อว่า "ลูกเกดใบเตย" (สีเขียวจากภาพ) รสชาติก็คล้าย ๆ กันอร่อยดี ไม่หวานมาก
  • เผือกเคลือบน้ำตาล ข้างนอกกรอบข้างในนุ่ม หวานมันส์ เราตั้งชื่อให้เป็น "เผือกอัญชัญ" สีม่วงข้างซ้ายจากภาพ
  • มะเขือเทศสีแดง รสชาดหวานเจี๊ยบ คือว่าหวานมากส์ เราเลยตั้งชื่อเป็น "มะเขือเทศกระเจี๊ยบ" แต่กว่าผู้เขียนจะเชื่อว่าเป็นมะเขือเทศก็กินไปหลายคำ เพราะทานแล้วคล้าย  ๆ กับพุทราจีนเชื่อม ของมาเลย์ แต่น้องอ๋งยืนยัน ว่าเป็นมะเขือเทศ

ถ้าให้ผู้เขียนชอบทานสุดเห็นจะเป็น "มะเขือเทศกระเจี๊ยบ" นี่แหละเพราะมันหวานมาก หวานแบบได้แรง...(ภาษาใต้)