"ขนม" ของฝากจากเวียดนาม

ศิริ

กลับมากันแล้วทั้งสามท่านไม่ว่าจะเป็นพี่ผอบ พี่ญาและน้องอ๋งซัง  จากเวียดนาม ผู้เขียนอดดีใจไม่ได้ค่ะ เพราะกลัวทั้งสามท่านจะติดใจเวียดนามแล้วไปตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นล่ะก็ บอกตามตรง อดคิดถึงไม่ได้ แม้วันนี้ผู้เขียนได้เห็นหน้าและรับรู้เรื่องราวจากหนึ่งหนุ่มหล่อเพียงท่านเดียว พร้อมด้วยของฝากและเรื่องราวสนุก ๆ คาดว่าวันจันทร์มีหวังห้องแตกแหง ๆ หลังจากเงียบเหงาและวังเวงมาหลายวัน

ผู้เขียนไม่ค่อยถนัดในเรื่องกิน ๆ ค่ะ แต่เห็นของฝากทั้งสามถุงใหญ่แล้วอดใจไม่ได้ ยิ่งเมื่อได้ลองลิ้มชิมรสแล้วก็เลยนำมาบันทึกเก็บไว้เป็นที่ระลึกไม่ได้

เสียดายที่ไม่ได้มีชื่อขนมเป็นภาษาเวียตนาม พวกเรา(ผู้เขียน น้องอ๋งซังและแดประจิม) ก็เลยเห็นพ้องต้องกันตั้งชื่อขนมกันเอง

เริ่มด้วย...

  • ลูกเกดสีเขียว แปลกดี ทางบ้านเราเห็นแต่สีม่วงปนดำ และก็สีเหลือง พวกเราก็เลยตั้งชื่อว่า "ลูกเกดใบเตย" (สีเขียวจากภาพ) รสชาติก็คล้าย ๆ กันอร่อยดี ไม่หวานมาก
  • เผือกเคลือบน้ำตาล ข้างนอกกรอบข้างในนุ่ม หวานมันส์ เราตั้งชื่อให้เป็น "เผือกอัญชัญ" สีม่วงข้างซ้ายจากภาพ
  • มะเขือเทศสีแดง รสชาดหวานเจี๊ยบ คือว่าหวานมากส์ เราเลยตั้งชื่อเป็น "มะเขือเทศกระเจี๊ยบ" แต่กว่าผู้เขียนจะเชื่อว่าเป็นมะเขือเทศก็กินไปหลายคำ เพราะทานแล้วคล้าย  ๆ กับพุทราจีนเชื่อม ของมาเลย์ แต่น้องอ๋งยืนยัน ว่าเป็นมะเขือเทศ

ถ้าให้ผู้เขียนชอบทานสุดเห็นจะเป็น "มะเขือเทศกระเจี๊ยบ" นี่แหละเพราะมันหวานมาก หวานแบบได้แรง...(ภาษาใต้)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องราว...เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#เวียดนาม#ของฝาก#ขนม

หมายเลขบันทึก: 76106, เขียน: 03 Feb 2007 @ 14:45 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:47 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก


ความเห็น (12)

IP: xxx.170.234.8
เขียนเมื่อ 
เวียนาม   หรือ เวียนาม
ขอบคุณค่ะ แก้แล้วค่ะ
  • น้องศิริที่รักขา
  • เวลาอ่านนะคะ พี่จะจินตนาการนึกภาพตอนน้องคุย คงได้อรรถรสมากเลยค่ะ
  • ของฝากน่าเชยชมสำหรับพี่ค่ะ แต่คงไม่ทานหากหวานมากขนาดนั้น  พี่เลิกทานน้ำตาล เลิกทานน้ำแข็งมานานแล้วค่ะ ทานแต่ไอศรีม Swensen (หนักกว่าอีกค่ะ)
  • นอนหลับฝันดีนะจ๊ะ
    ลูกเกดใบเตย เผือกอัญชัญ อีกทั้งมะเขือเทศกระเจี๊ยบ  เข้าเครื่องอัตโนมัติวัดน้ำตาลก่อนไม่เนี๊ย !
อา..หย่อย...มากค่ะ หวาน.น.น.น......ไปหมด (ได้ชิมแล้ว....ชิมเผื่อสมาชิก G2K หลายๆคนด้วยแล้วนะคะ)
หน่อย
IP: xxx.12.74.8
เขียนเมื่อ 
น่ากินมากๆ เลย แต่ดูแล้วท่าทางจะหวานมากนะคะ

ผู้เขียนทานเผื่อทุก ๆ ท่านไว้หมดแล้วค่ะ รับรองได้เลยว่าหลังจากลองลิ้มชิมรสขนมทุกแบบแล้ว ก็งดขนมหวานไปสักสองสัปดาห์เป็นการกินหวานล่วงหน้าไงค๊ะ

IS
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่ศิริ

พอเห็นบันทึกนี้ เลยส่งรูปไปให้เพื่อนชาวเวียดนามดู พร้อมกับถามชื่อมาฝากชาวบล๊อกค่ะ

องุ่นเขียวแห้ง เรียก mut nho

เผือกม่วงๆ เรียก mut khoai mon

มะเขือเทศนั้นเรียก mut ca chua

คือเพื่อนเขียนเป็นชื่ออังกฤษให้นะคะ แต่ออกเสียงเป็นไทยไม่เป็น ใครช่วยอ่านให้ฟังหน่อยสิคะ เค้าบอกว่าเค้าชอบ mut ca chua มากที่สุดเลยล่ะ ท่าทางจะอร่อยจริงๆ แฮะ

^____^

 

ขอบคุณมากค่ะ น้อง IS

ดีใจจังเลยค่ะที่ได้ทราบชื่อ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะไปโม้เอ๊ย ! ไปคุย ถึงแม้เราไม่ได้ไปเที่ยวเวียตนาม แต่เราก็รู้ชื่อขนมนิ-555

ว่าจะลองอ่านออกเสียงแล้วเขียนดู แต่พอโดนเอาอันแรก องุ่นเขียวแห้ง mut nho ทำท่าจะเป็น--หมัดหนู เอ๊ย ! หมัดโหนรึเปล่า เฮ้อ ! อ่านยากส์จัง แค่อันแรกก็ทำท่าหมดแรงซะแล้วพอดีกว่า เดี๋ยวภาษาเขาจะเพี้ยนหมด

ขอบคุณอีกครั้งมั่ก มากค่ะ (การเขียนบันทึกมีประโยชน์จริง ๆ )

IS
เขียนเมื่อ 

สวัสดีอีกรอบค่ะพี่ศิริ

ไปถามเจ้าตัวโดยตรงมาแล้ว

องุ่นเขียวแห้งอ่านว่า มัทโย่ (องุ่นคือโย่ ค่ะ)

เผือกม่วงอ่านว่า มัทควัยมุน

มะเขือเทศแห้งอ่านว่า มัดกะโชว

^___^

ป.ล. จดไว้ที่บันทึกพี่แล้วกันนะ ก่อนลืม

ขอบคุณน้อง IS อีกครั้งค่ะ หลังจากโม้ไปรอบหนึ่ง(ตอนเช้า) แล้ว ก็เลยชวนน้องเขาที่ไปเวียตนามมาจดคำอ่านค่ะอีกรอบค่ะ

ขอบใจจริง  ๆ

 

 

คนเมือง
IP: xxx.53.128.203
เขียนเมื่อ 

คุณศิริค่ะ

        ขอคุยด้วยคนนะคะ  ขนมเวียตนามดังกล่าวท่าจะหวานจนแสบไส้  ขอแนะนำอีกอย่าง คือ ขนมปั่นโซเซ  ขนมชนิดนี้ไม่หวานมาก  อร่อยมากค่ะ