ติ๊งต่อง....... ขออภัยครูที่กำลังสอนทุกท่าน     ขอแจ้งไปยังคณะครูและนักเรียน  เนื่องในวันพรุ่งนี้เป็นวัน BIG   CLEANING  DAY ประจำเดือน   ขอให้คณะครูนัดแนะกับนักเรียนและจัดเตรียมอุปกรณ์ในการทำความสะอาดเพื่อเตรียมทำความสะอาดในวันพรุ่งนี้ด้วย..   อย่าคิดว่านั่นเป็นเสียงหวานๆของประชาสัมพันธ์ในห้างสรรพสินค้าที่ใดที่หนึ่งนะคะ  จริงๆแล้วเป็นเสียงทุ้มๆ นุ่มลึกของท่านผู้อำนวยการโรงเรียนที่แจ้งไปยังคณะครูและนักเรียนในโรงเรียน  เกี่ยวกับนโยบายทำความสะอาดใหญ่ทุกๆต้นเดือนนั่นเอง(เด็กนักเรียนที่ห้องเขาเรียกว่าอย่างนี้) เมื่อสิ้นเสียงของท่านผู้อำนวยการ  ก็มีเสียงของเด็กชายตาโตคนหนึ่งพูดขึ้นว่า  โอ้โฮ  ครูครับ ผอ.พูดภาษาอังกฤษซะด้วยครับ  พร้อมกับยักคิ้ว 2 ที (กวน....จริงๆ นายโอเล่ย์)

             สำหรับนโยบายนี้ก็เพื่อปลูกฝังให้เด็กๆ มีนิสัยรักความสะอาด และ มีความรู้สึกรักโรงเรียน อยากให้โรงเรียนของตนสะอาด ร่มรื่น และสวยงามอยู่เสมอ  ในเดือนนี้ได้ก็มีการประชุมกันล่วงหน้ามาก่อนแล้วว่า เราจะขัดร่องกระเบื้องในห้องเรียนกัน(ในห้องเรียนทุกห้องปูกระเบื้อง และในร่องกระเบื้องก็มีคราบฝุ่นเกาะดำไปหมด)  ข้าพเจ้าก็ได้นัดแนะกับนักเรียนว่าที่บ้านใครมีแปรงซักผ้าเก่าๆที่ไม่ได้ใช้แล้ว ให้นำมาขัดร่องกระเบื้องในวันพรุ่งนี้  ก็มีนักเรียนยกมือ หนูเอามาครับ  หนูเอามาค่ะ กันเต็มไปหมด(น่ารักจริงๆ นักเรียนของครูตุ๊กเนี่ย) และข้าพเจ้าก็เกิดความวิตกกังวลว่า นักเรียนในห้องเรียนของข้าพเจ้าเป็นเด็กตัวเล็กๆ( ป.2 ) ถ้าจะให้ช่วยกันขัดห้องคงไม่สำเร็จแน่ เพราะเมื่อเดือนที่แล้ว เราทำความสะอาดบริเวณต่างๆภายในห้องเรียน ซึ่งข้าพเจ้าก็ได้แบ่งหน้าที่ให้กับนักเรียนได้รับผิดชอบทุกคน ส่วนข้าพเจ้าได้จัดตัวของข้าพเจ้าเองกับนักเรียนชายอีก3คน เพื่อขัดผนังห้องเรียน โดยใช้ผงซักฟอกผสมน้ำ ขัดด้วยสก๊อตไบรท์ แรกๆก็เป็นไปด้วยความเรียบร้อย แต่ผ่านไปสักพักหนึ่ง นักเรียนทุกคนก็ได้หันมาสนุกกับน้ำผงซักฟอก  เล่นกันซะเป็นทะเลฟอง กว่าจะทำความสะอาดเสร็จเล่นเอาเหนื่อย คราวนี้ข้าพเจ้าจึงไม่ไว้ใจ กลัวเป็นเหมือนเดิม  จึงได้ปรึกษาหารือกับหัวหน้าสายชั้นว่าจะทำอย่างไรดี ก็ได้คำแนะนำมาทำให้คลายกังวลไปได้

         และเมื่อถึงวันทำความสะอาดในตอนบ่าย(ซึ่งเป็นเวลาที่นักเรียนรอคอยอย่างใจจด  ใจจ่อ)  ข้าพเจ้าก็ถามนักเรียนว่า ใครเอาแปรงมาบ้าง ปรากฏว่ามีนักเรียนเอามาคนเดียว (อ้าว  ก็เมื่อวานนี้ยกมือเอามากันซะเยอะเชียว..จำไว้หักหลังกันได้) ดีนะที่ข้าพเจ้าไหวตัวทัไปหาซื้อมาเตรียมไว้แล้ว  เมื่อเริ่มลงมือทำข้าพเจ้าก็เลือกนักเรียนไว้ 6 คนเท่านั้น ที่เหลือก็ให้ช่วยกันขยับโต๊ะไปไว้มุมหนึ่งของห้องและให้ลงไปทำความสะอาดเขตรับผิดชอบข้างล่าง  สำหรับนักเรียนทั้ง 6 คนนั้น  ข้าพเจ้าก็ได้ วางแผนการทำความสะอาด ชี้แจงขั้นตอนและจัดสรรหน้าที่ให้ทุกคน   เมื่อลงมือทำความสะอาดทุกอย่างเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ( เรียบร้อยจนน่ากลัว) และแล้วเหตุการณ์ที่ข้าพเจ้ากังวลก็เกิดขึ้นจนได้  เมื่อทำใกล้จะเสร็จก็มีนักเรียนคนหนึ่งทำ ถังใส่น้ำผสมผงซักฟอกหกกลางห้องเรียน   (โอ้..พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ) และด้วยความที่ตกใจ ผสมกับกลัวโดนดุ นักเรียนต่างช่วยกันเอามือกวาดน้ำใส่ถังบ้าง เอาผ้าเช็ดบ้าง ทำให้เกิด ฟองเต็มห้องไปหมด   จึงให้นักเรียนหยุดทำและให้กลับบ้าน

          หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็ลงมือทำความสะอาดคราบและฟองผงซักฟอง (กว่าจะหมด) ยกโต๊ะ เก้าอี้กลับเข้าที่    กว่าจะเสร็จเล่นเอาหมดแรง..เฮ่อ ! ...เหนื่อยจัง และ ปวดแขนมาก  

          นี่แหละนะ...ที่เขาเรียก  คบเด็กสร้างบ้าน( เกี่ยวกันไหมเนี่ย)  แล้ว คราวต่อไปจะเจออะไรอีกเนี่ย

 แต่ไม่เป็นไร     สู้ต่อไป.....ทาเคชิ