เพื่อเธอ

  เด็กตัวน้อยผิวขาวเดินมาด้วยท่าทางที่มั่นใจพร้อมส่งเรียกเพื่อนๆ ว่าเร็วๆ เรารถจะรีบออกแล้ว พวกเราพร้อมที่จะไปขึ้นภูกระดึง พิชิตความหนาวเย็นและ ถ่ายรูปคู่กับต้นสน ที่ออกตามหนังสือแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป ความหวังของเธอ อยากไปพิสูจน์คำหมอดู และคำกล่าวขานเรื่อยมาจากคนเฒ่าคนแก่ว่า ..ถ้าหากเป็นคนรักกัน ก็จะได้เลิก… แต่ถ้ายังไม่ไดเป็นแฟนกันก็จะต้อง รักกัน…. หลังจากไปถึงภูกระดึง ต่างคนต่างเตรียมสัมภาระเพื่อนที่ไปกันในครั้งนี้ก็มีแต่เพื่อนสนิท ใช้ระยะเวลาในการเดินทางเกือบ 4 ชั่วโมง จากความลำบากที่ไม่เคยพบ ก็ทำให้ได้ร้จักกับเพื่อน และสุดท้ายจนได้มาเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจ …เกือบระยะเวลา 5 ปี ..แต่สุดท้ายด้วยความจำเป็นหลายอย่าง… จึงทำให้เราต้องพรากจากกันไปเรียนที่อื่น และทำเพื่อกัน… เพื่อพ่อแม่.. เพื่อวัฒนธรรมอันดีงาม ….เพื่อความถูกต้องของสังคม…. เรามาจากกันอีกหลังจากจบชั้นมัธยม 10 ปี …เมื่อมาพบกันอีก……ก็มีคำว่าไม่เหมาะสมกันมาขวางกัน… เพราะเราต่างมีครอบครัวที่ตนเองรัก..มีลูกที่น่ารัก ..ภรรยา สามี …ที่ดี เราจึงมาเข้าใจวันนี้เองว่า… การทำเพื่อเธอนั้น …ทำให้เราได้สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิตมากมาย ……….จึงไม่สาย ถ้าจะกล่าวคำว่า  โชคดีนะเพื่อน….ขอบคุณสำหรับความห่วงใย..ขอบคุณสำหรับข้อความในจดหมายที่ให้กำลังใจ..ในยามที่เหงา..ขอบคุณสำหรับส่งคนที่ดีมาคุ้มครองชีวิตให้กับเรา……………