GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อาลัย....พิมสุดา ปันกองราม

ค่าของคนมิได้นับที่ทรัพย์มาก หรือนับจากรูปร่างสูงศักดิ์ศรี หากเกิดจากคุณงามและความดี ผลงานที่จรรโลงให้โลกไพบูลย์

เช้าวันนี้...เข้าไปนั่งรับประทานอาหารที่โรงอาหาร  หยิบหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับ ประจำวันที่  31  มกราคม  50  มาอ่าน พบข่าวหน้าหนึ่งพาดหัวข่าว แทงสาวราชภัฏ... ยังอ่านไม่จบแต่ขนลุกขนชันเป็นระยะๆไม่มั่นใจว่าชื่อนักศึกษาที่เสียชีวิตนั้น เป็นคนเดียวกันกับศิษย์  ที่เคยสอนในวิชา พฤติกรรมมนุษย์และพัฒนาตนเอง หรือไม่  โทรศัพท์ไปถามนักศึกษาที่เคยเรียนด้วยกัน ตอบว่าไม่ใช่ค่ะ  คนละคน แต่...ลึกๆแล้ว  น่าจะใช่ เพราะภาพ  พิมสุดา  อยู่ในความนึกคิดตลอดเวลา จนกระทั่งอาจารย์นันทน์นภัส  โทรมาบอกว่า ทางสาขาอาจจัดรถไปในวันฌาปนกิจ  จึงรับรู้ว่า  พิมสุดา  อยากให้ครูรับรู้ว่าหนูจากครูไปจริงๆ

พิมสุดา   ปันกองราม  เป็นนักศึกษาวิชาเอก การประถมศึกษา รหัส49161930  ลงทะเบียนเรียนวิชา  พฤติกรรมมนุษย์และพัฒนาตน ในSection  H  เมื่อมีกิจกรรมละลายพฤติกรรมและแนะนำตนเอง พิมสุดาค่อนข้างจะพูดด้วยน้ำเสียง เข้มแข็ง  เหมือนหญิงแกร่งที่ต่อสู้ชีวิตพิมสุดา  เล่าว่า  ข้าพเจ้ามีภูมิหลังที่เจ็บปวดเหลือเกิน กับความรู้สึกของเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่ไม่มีแม้กระทั่งแม่   จึงทำให้รู้สึกเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวอดทนต่องานทุกอย่าง  เพราะอยากเรียนหนังสือ แต่ความฝันแทบจะสลายเพราะความจน จึงเป็นเด็กที่มีปมด้อย มันทำให้หดหู่ใจ  พิมสุดากล้าแสดงออก เวลาทำงานกลุ่มเขาจะแสดงบทบาทสมมติและแสดงความคิดเห็น  จนบางครั้งเพื่อน ๆผู้ชายชอบแซวเขา ทำนองว่าโชว์เกินไป  บางชั่วโมงเธอน้อยใจถึงกับเดินออกไปไม่ยอมเข้าร่วมกิจกรรม  จึงต้องปรามเพื่อน ๆที่ชอบว่าให้  ข้าพเจ้าไม่เชื่อในเนื้อข่าวจากหนังสือพิมพ์ซึ่งชอบเขียนเกินเลยความจริง  เพราะข้าพเจ้ารู้ดีว่า นักศึกษาซึ่งเป็นศิษย์คนนี้  เป็นคนแกร่ง  มีความมุ่งมั่นสูง  เคยมาปรึกษาปัญหาการเรียนเสมอ   และบอกว่าหนูรักอาจารย์เวลาหอบหิ้วเอกสารหรือสิ่งของอะไร  พิมสุดาจะอาสาช่วยถือของให้ครั้งหลังสุดไม่น่าเชื่อว่า เธอช่วยหอบของมาส่งถึงห้องเรียน  คติประจำใจของเธอ เขียนในรายงานความสำเร็จของชีวิตเอาไว้ว่า

 ค่าของคนมิได้นับที่ทรัพย์มาก      หรือนับจากรูปร่างสูงศักดิ์ศรี

หากเกิดจากคุณงามและความดี    ผลงานที่จรรโลงให้โลก

ไพบูลย์      วันนี้...แทบไม่น่าเชื่อว่า พิมสุดา  เสียชีวิตแล้ว เพราะเรื่องหึงหวง  รู้สึกเสียดาย  และอาลัยยิ่งนัก  อย่างน้อยถ้าพิมสุดา เรียนจบไปเป็นครูข้าพเจ้าเชื่อว่า  ประเทศไทยเราจะมีครูที่มีอุดมการณ์ที่ดีคนหนึ่งเพิ่มขึ้น   จงไปสู่สุคติเถิด พิมสุดา  ครูเสียใจที่วิชาพฤติกรรมมนุษย์และพัฒนาตน ที่ครูสอนไม่สามารถช่วยให้หนูเอาตัวรอดได้จากคนที่พกความแค้นมาเต็มพิกัด  ครูขอแผ่บุญกุศลให้หนูไปสู่สวรรค์...บางทีหนูอาจจะเหนื่อยเกินไป  สำหรับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่จะต้องต่อสู้ชีวิตในโลกอลวนใบนี้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 75586
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

  • ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
  • โลกมนุษย์ก็เป็นเช่นนี้ค่ะ

 

คนสมัยนี้ห่างวัดมากหรืออย่างไรเนอะคุณยาย
เริ่องฆ่าแกงถึงเป็นเรื่องที่ทำกันได้ใกล้มือจัง

 

ปล.เจอกันเสาร์นี้ค่ะ จะออกจากพะเยาแต่เช้าเลย อิอิ

ขอแสดงความเสียใจ กับอีก 1 เยาวชนของชาติ

  • ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
  • เสียดายครูดีๆที่จะไปสอนหนังสือในอนาคตครับ

มีนักศึกษาหลายๆคนที่มีปัญหา  แต่ไม่ไปพบที่ปรึกษา

จู่ๆเขาก็เข้ามาพูดคุยแล้วเล่าๆๆๆๆๆ ความในใจให้ฟัง

มีคนหนึ่งหาอาจารย์ที่ปรึกษา เซนต์รับรองหนังสือกู้เงินไม่ได้  ในที่สุดรวบรวมความกล้าเข้ามาหาและขอให้ช่วยเซนต์แทน  ในขณะที่คุมสอบ

ตอบเขาว่าครูยังไม่รู้จักหนู  ทำไมไม่ไปหาอาจารย์ที่ปรึกษา  นักศึกษาคนนั้นบอกว่าหนูหมดแรงที่จะตามหา และเป็นวันสุดท้าย  นาทีสุดท้าย แล้วทำท่าจะร้องไห้         เอ้อ...!!!!!

จะให้ทำอย่างไรดี   ระบบดูแลนักศึกษาของเราน่าจะต้องทบทวนหรือไม่ ?

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

ขอให้วิญญาณน้องไปสู่สุขคติค่ะ

ขอบคุณอาจารย์ (ป้านงค์ศรี)  ที่ดูแลลูกศิษย์ด้วยความรักเสมอมา

หนูอึ่งอ๊อบ(ลูกสาวแม่น้องเรณูค่ะ)

"เสียใจด้วยอีกคนนะคะ...กับการจากไปของ...."

ขอร่วมไว้อาลัยแด่น้อง "พิมสุดา  ปันกองราม" ด้วยค่ะ..ขอให้ดวงวิญญาณของน้องไปสู่สุขคติ...

กะปุ๋ม

นิภาพร  ลครวงศ์

 

  • ขอร่วมไว้อาลัยด้วยคนครับ
  • ข่าวทำนองนี้เพิ่มมากขึ้นทุกวัน เด็กสมัยนี้ความความยับยั้งชั่งใจน้อยกว่าเด็กสมัยก่อน น่าเป็นห่วงอนาคตประเทศครับ
ขอแสดงความเสียใจและร่วมไว้อาลัยกับน้องพิมสุดาด้วยนะค่ะ