GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รื้อกุฏิเก่า

รื้อกุฏิเก่า

จะสร้างบล็อกใหม่เล่าเรื่องในวัด ก็รู้สึกว่าตอนนี้ บล็อกก็มีอยู่เก้าแล้ว และมีโครงการจะเพิ่มอีกบล็อกเรื่องศาสนพิธี...ก็เลยเปลี่ยนชื่อบล็อกนี้ จาก สมภารเจ้าวัด มาเป็น เรื่องเล่าจากในวัด ซึ่งจะเป็นเรื่องมโนสาเร่ทั่วๆ ไป ภายในวัด หรือเรื่องเกี่ยวกับกิจการพระศาสนาอื่นๆ เท่าที่สิ่งนั้นๆ มาประจวบเข้า...

ตอนนี้ ผู้เขียนกำลังรื้อกุฏิเก่าอยู่... กุฏิหลังนี้ เป็น กุฏิ ๒ ชั้น ครึ่งไม้ครึ่งปูน ทรุดโทรมเต็มที่แล้วตามกาลเวลา...จะซ่อมใหม่ก็คงจะไม่คุ้มเท่ากับรื้อทิ้งหรือสร้างใหม่...

กุฏีหลังนี้ ร้างมา ๒-๓ ปีแล้ว ผู้เขียนคิดจะรื้อมาตั้งแต่ปีที่แล้ว เพิ่งมาได้จังหวะเมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เอง ...บอกท่านเจ้าอาวาสคำหนึ่งว่า จะรื้อกุฏิ ท่านพยักหน้า ก็มาชวนพระเณรรื้อ...(ผู้เขียนมิได้เป็นเจ้าอาวาส และมิได้มีตำแหน่งอะไรภายในวัด เพียงแต่อยู่วัดนี้มานาน ถ้าจะนับก็มีเพียงเจ้าอาวาสรูปเดียวที่อยู่ก่อนผู้เขียน)

ก่อนบวช ผู้เขียนเคยเรียนเทคนิค แผนกช่างก่อสร้าง เคยฝันว่า ต่อไปจะสร้างฆ้อนสร้างเลื่อย ช่วงไหนไม่ขี้เกียจก็แสวงหาความสุขสงบด้วยการหาอะไรทำไปในวัดเรื่อยๆ ...อันที่จริง ผู้เขียนก็ทำไม่ค่อยเป็น เพียงแต่เรียนมาหลายปี ก็อาจฝึกหัด สร้างความชำนาญได้ เมื่อจะต้องทำจริงๆ ..นึกถึงเพื่อนร่วมรุ่นก่อสร้างเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน หลายๆ คนก็ใช่ว่าจะเก่ง ...แต่คนที่ไม่เก่งในสมัยก่อน เดียวนี้มีบริษัทรับเหมาด้านก่อสร้าง... คนที่เก่งบางคน เดียวนี้ก็ได้ข่าวว่ายังคงเป็นช่างรับเหมาธรรมดาๆ เท่านั้น ...

บางคนรับราชการ ซึ่งเดียวนี้ก็มักจะค้างอยู่ที่ ซี 6 เกือบทั้งนั้น ทั้งๆ ที่ บางคนก็เรียนต่อไปถึง ป.โท บางคนก็ใช้เพียงวุฒิ ปวช. เท่านั้น...แต่ก็คง ซี 6 เหมือนกัน ..บางสิ่งบางอย่าง ที่คุยกัน ก็สะท้อนถึงข้อเท็จจริงของข้าราชการแบบไทยๆ ได้..

พวกที่ไม่ได้ใช้ความรู้ด้านก่อสร้างที่เรียนมา โดยไปทำงานอื่น ก็มีหลายส่วน เช่น บางคนก็ไปเป็นตำรวจ บางคนก็เปิดร้านอาหาร ขายข้าวแกง บางคนก็ไปเป็นไปรษณีย์ ...แตกต่างกันไป คงจะมีผู้เขียนรูปเดียว ที่มาอยู่วัด 5 5 5

ตอนบ่าย ถ้าไม่ไปสอนหนังสือ ก็ชวนพระเณรรื้อกุฏี...ค่ำๆ ถ้ามีศพก็ลงศาลาสวดศพ ..พอดึกหน่อยก็มาอยู่หน้าจอคอมฯ เขียนบล็อกตามที่ใจอยากจะเขียน...

แต่ตอนนี้ ต้องปิดเครื่อง ไปฉันเพลก่อน 5 5 5

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): รื้อกุฏิ
หมายเลขบันทึก: 75472
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

"เรื่องเล่าจากในวัด" น่าสนใจมากครับ เพราะผมเองสนใจอยากรู้ถึงชีวิตภายในวัดอยู่มากครับ แต่ไม่ได้มีโอกาสเข้าวัดเท่าไหร่นักครับ

 

P

เจริญพร

  • ได้ข้อคิดมากเลยค่ะ
  • คนเรียนเก่งได้เป็นช่างก่อสร้าง  คนเรียนไม่เก่งเป็นผู้รับเหมา  ฯลฯ
  • ไม่มีอะไรแน่นอนเท่ากับความไม่แน่นอนเลยนะคะ
  • กราบนมัสการด้วยความเคารพค่ะ

คุณโยมลำดวน

ยินดีครับ...เรื่องจริง ยิ่งกว่านิยายครับ..

ผู้เคารพท่านหนึ่ง บอกอาตมาว่า การเรียนอย่างหนึ่ง การทำงานอย่างหนึ่ง การประสบความสำเร็จอย่างหนึ่ง บางครั้งสามสิ่งนี้อาจขัดแย้ง ไม่สอดคล้องกัน  นั่นคือ...

คนเรียนเก่ง อาจทำงานไม่เป็น หรือทำงานเข้ากับเพื่อนไม่ได้ ...ก็ล้มเหลวในการทำงาน

คนทำงานเก่งและดีเด่น อาจไม่ได้รับการยอมรับจากผู้หลักผู้ใหญ่ หรือชีวิตครอบครัวอาจล้มเหลวก็ได้

การประสบความสำเร็จ ? ไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับความพอใจของแต่ละคนมากกว่า...

แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ สำหรับผู้สูงอายุ มีลูกหลานที่นำมาซึ่งความพูมใจ๑ มีฐานะไม่ขัดสน๑ และมีสุขภาพดี๑... ๓อย่างนี้ จัดได้ว่าเป็นความสำเร็จในชีวิตแน่นอน ครับ..

เจริญพร

  • ความสำเร็จในข้อ๓.เป็นสิ่งที่ตัวดิฉันเองต้องการมากที่สุดค่ะ
  • ทุกวันนี้เราพูดถึงความดี และคนดีกันมาก เราอยากให้มีคนดีอยู่ในสังคมมากกว่าคนเก่ง หรืออยากให้ทั้งเก่งทั้งดีอยู่ในตัวคนแต่ละคนอย่างพร้อมมูล แต่เราสร้างคนดีให้เห็นชัดเจนยากเหลือเกิน
  • พระ ครู อาจารย์ ดูจะเป็นที่คาดหวังว่าจะช่วยกล่อมเกลาคนให้เป็นคนดีได้  และในขณะเดียวกันหากไม่เป็นดังหวัง พระ ครูอาจารย์ ก็จะถูกต่อว่า ถูกตำหนิ ว่าไม่มีวิธีที่ดีพอ
  • ดิฉันเป็นครูเหมือนกันค่ะ และเป็นคนหนึ่งที่อยากรื้อฟื้นวิชา หน้าที่พลเมือง  และศิลธรรมมาบรรจุในหลักสูตรการเรียนการสอน
  • กราบนมัสการด้วยความเคารพยิ่ง  ขอความคิดเห็นจากพระคุณเจ้าค่ะ

อาจารย์ลำดวน

อาจารย์ถามปัญหาใหญ่เลย...

อาตมาทำวิทยานิพนธ์ด้านทฤษฎีจริยศาสตร์ร่วมสมัย ซึ่งปัจจุบัน มีปัญหาเชิงทฤษฎีอยุ่ระหว่าง

ทฤษฎีหลักการ ใช้กฎเข้าไปควบคุมพฤติกรรมของคน

ทฤษฎีคุณธรรม ใช้ตัวแทนทางศีลธรรมเป็นหลักในการเลียนแบบพฤติกรรม

สังคมไทยมี ครู พระ หมอ เป็นตัวแทนทางศีลธรรมในชีวิตจริง..

ถ้าอาจารย์สนใจประเด็นจริยธรรม ลองไปอ่าน เปรียบเทียบเกณฑ์ตัดสินจริยธรรมตะวันตกกับวิภัชชวาทในพุทธปรัชญา ๑ (มี ๒ ตอนจบ)บางทีอาจเกิดฉุกใจบางสิ่งบางอย่างก็ได้ หรือค่อยคุยต่ออีกครั้ง นะครับ

เจริญพร