ชีวิต

  ติดต่อ

  ชีวิตคืออะไรหนอ   

เวลานึกถึงคำว่า  ชีวิตเราจะคิดถึงอะไรน้า

ฉันเคยนึกๆอยู่ว่าถ้าพูดถึงคำว่าชีวิตฉันจะนึกถึงเรื่องอะไร

สำหรับคนอื่นๆคงจะนึกถึงความสนุกในชีวิต  หรือเป้าหมายที่ต้องการอันเป็นนิยามของความมีรสชาติของการใช้ชีวิต

แต่สำหรับฉันเวลานึกขึ้นมาฉันกลับรู้สึกถึงความว่างๆจริงๆนะ

เพราะตั้งแต่ฉันยังเล็กๆฉันก็มักจะชอบนั่งคิดโน้นคิดนี่อย่างที่เค้าเรียกกันว่าเพ้อฝัน

ฉันไม่ค่อยชอบไปเล่นกับเด็กอื่นๆนัก   ชอบนั่งเล่นคนเดียวเป็นส่วนใหญ่

กระทั่งครูบาอาจารย์โดยเฉพาะครูประจำชั้นถึงกับเขียนในสมุดพกว่าฉันชอบเหม่อลอย

แห่ะๆฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมชอบทำแบบนั้นแต่มันรู้สึกว่ามีความสุขดีที่จะนั่งมองดูใบไม้   ท้องฟ้าและเพ้อฝันตามประสาเด็กๆ

  เอาเป็นว่าฉันมีนิสัยเป็นเด็กผู้หญิ้งผู้หญิง  อารมณ์ก็ช่างอ่อนไหว

ใจน้อย    ทั้งที่มีพี่น้องผู้ชายหลายคนตัวฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวเพราะน้องสาวฉันยังไม่เกิด

แต่ฉันมีนิสัยเป็นผู้หญิงจริงๆไม่นิยมเล่นอะไรที่รุนแรงเลย

กีฬาโลดโผนฉันไม่ยอมเล่นเด็ดๆ เฮ้อ  ช่างเป็นเด็กหญิงจริงๆ

แต่นั่นแหร่ะนะ  การต้องอยู่ท่ามกลางพี่น้องผู้ชายที่แสนซุกซนโดยเฉพาะน้องชายอันเป็นสุดยอดแห่งความเป็นเด็กแก่น  หัวโจกของบรรดาเด็กด้วยกัน   ฉันย่อมถูกแกล้งรังแกจากเด็กๆจอมซนทั้งหลายแน่นอน

มันยิ่งทำให้ฉันกลับกลายเป็นเด็กที่ค่อนข้างเก็บตัวไม่ค่อยสุงสิงกับใครนัก      อันที่จริงก็อยากจะเล่นกับเด็กๆอื่นเหมือนกันแต่เด็กผู้หญิงแถวละแวกบ้านฉันมีฉันเพียงคนเดียว   แล้วฉันจะเล่นกับใครได้ล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ดอกไม้ริมบึง

หมายเลขบันทึก: 74992, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 17:11:20+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #การเรียนรู้#ชีวิต#ที่พึ่ง#ที่ยึดเหนี่ยว#ความผุกพัน

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (2)

อนิศรา
IP: xxx.181.191.183
เขียนเมื่อ 

        สวัสดีค่ะ คุณสุกฤตา

              ตามมาอ่านแล้วนะคะ อืมชีวิตคุณก็อีกแบบนึงค่ะ ดิฉันก็ลูกสาวคนเดียวแวดล้อมด้วยน้องชายพี่ชาย แต่ดิฉันก็เล่นกับทั้งญ ทั้งช เลยค่ะ ก็สนุกไปอีกแบบ

               ตอนเล่นกับเด็กผู้หญิงก็เล่นขายของ ทำกับข้าว เล่นตุ๊กตา ตามเรื่องตามราวสนุกอีกแบบ พอเล่นกะเด็กผู้ชายก็เล่นลูกแก้ว ตัวการ์ตูน ยิงนก(แต่โชคดีไม่โดนนกตายสักตัว) ก็มันส์ไปอีกแบบนึงค่ะ

               แต่ตั้งแต่โตมา(แก่มานั่นแหละค่ะ)ดิฉันกลับไม่ชอบสุงสิงกับใครมาก

 

สุกฤตา
IP: xxx.157.161.233
เขียนเมื่อ 

ใช่ค่ะเด็กๆส่วนใหญ่จะร่าเริงและสนุกสนานตามวัย

ดิฉันออกจะแหวกแนวหน่อยน่ะค่ะ  อาจเพราะเป็นเด็กขี้แยด้วยมังคะ

แถมตอนนั้นยังไม่มีน้องสาว   น้องสาวเพิ่งมาเกิดหลังจากที่ดิฉันอายุเกือบ10ขวบแล้วเลยอยู่กันคนละวัย

ไม่ค่อยจะทันเป็นเพื่อนเท่าไหร่ค่ะ