เรื่องราวที่เกิดสมัยยังเล็กๆ

  ติดต่อ

  ผมรู้สึกภูมิใจที่ได้เกิดมาและได้ช่วยพ่อกับแม่มาโดยตลอด ตอนนี้พ่อกับแม่ไม่ลำบากเหมือนแต่ก่อน แต่เราไม่เคยลืมประสบการณ์ที่ผ่านมาเลย  

ผมเกิดที่ตำบลพนางตุง อ.ควนขนุน จ.พัทลุง ครอบครัวค่อนข้างยากจนแม่มีอาชีพทำนา พ่อเป็นตำราจชั้นประทวน มีเงินเดือนน้อย ไม่พอที่จะเลี้ยงลูกทั้ง 4 คน ให้ได้เรียนหนังสืออย่างเต็มที่ แต่ด้วยความที่แม่เป็นคนมีวิสัยทัศน์ สามารถทำให้ลูกทุกคนได้เรียนหนังสืออย่างที่พ่อกับแม่ตั้งใจไว้ ผมมีพี่น้อง 4 คน เป็นชายทั้งหมดแต่ละคนไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ช่วยพ่อแม่ตลอดตั้งแต่เล็ก ตั้งแต่ช่วยทำนา ทำสวน ลูกแต่ละคนไม่เคยบ่นเลย เพราะแม่จะพยายามสอนลูกอยู่เสมอว่า "คนเราเกิดมาต้องมีความอดทน มานะ และขยัน" ซึ่งทำให้ลูกทุกคนไม่เคยคิดที่จะเกเรเลย ทุกคนหลังจากกลับมาจากโรงเรียนต้องช่วยงานพ่อกับแม่ทุกวันจนชินและทุกคนจะแบ่งหน้าที่กันทำเช่น ผมเป็นลูกคนที่2 จะมีชอบทำกับข้าว พี่ชายชอบถูฟื้น น้องล้างจาน พวกเราจะทำหน้าที่อยางนี้ทุกวันจนชินและเป็นนิสัย

และพวกเรา4 คนจะชอบเล่นกีฬาเป็นชิวิตเลย กีฬาที่ชอบคือฟุตบอล พ่อเป็นคนชอบกีฬาฟุตบอลมาก เลยอยากให้ลูกเล่นฟุตบอลด้วยและทุกคนก็เป็นนักกีฬาฟุตบอล และทำให้น้องชายได้เป็นตัวแทนของจังหวัดสมัยเรียนที่รร.พัทลุง ส่วนผมตอนหลังเลิกเล่นฟุตบอลแต่มาเล่นตะกร้อและได้เป็นนักกีฬาเซปัคตะกร้อของโรงเรียนและตัวแทนเขตการศึกษา

 ชีวิตการทำงานของทั้ง 4 คน

พี่ชายทำงานที่ กกต.จังหวัดสงขลา ตำแหน่งพนักงานสืบสวน น้องชายคนที่ 3 เป็นนักวิจัย ที่ม.มหิดล น้องชายคนสุดท้อง กำลังจะจบนิติศาสตร์ และผมเป็นข้าราการในม.สงขลา เป็นข้าราชการระดับ 5

สายปฎิบัตการระดับล่าง

ผมรู้สึกภูมิใจที่ได้เกิดมาและได้ช่วยพ่อกับแม่มาโดยตลอด ตอนนี้พ่อกับแม่ไม่ลำบากเหมือนแต่ก่อน แต่เราไม่เคยลืมประสบการณ์ที่ผ่านมาเลย

วันหลังผมจะเล่าเรื่องราวอีกมามายที่เกิดขึ้นในชิวิตของผมและครอบครัวครับ

  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 74785, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #เรื่องเล่า#ประสบการณ์#ประทับใจ#พ่อแม่

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (3)

  • น่าภูมิใจนะคะ
  • รออ่านบันทึกต่อไปค่ะ
จะติดตามเช่นกันค่ะ เป็นคนที่ประทับใจคนดีและคิดว่าส่วนหนึ่งต้องมาจากการเลี้ยงดู จะได้ศึกษาและนำไปใช้ในการเลี้ยงลูกบ้างค่ะ
Nantha
IP: xxx.230.85.1
เขียนเมื่อ 

น่าภูมิใจเป็นที่สุดค่ะ