ถึงจากบ้านไปไกลแค่ไหน   จากไปนานเท่าไหร่   สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยลืม  คือ  ของกิน (อาหาร)  ที่คุ้นเคยมาแต่วัยเด็ก

เมื่อปีใหม่ผมมีโอกาสได้กลับไปบ้านเกิด  ตำบลโพธิ์ทอง  อ.ท่าศาลา  จ.นครศรีธรรมราช   บังเอิญทันทีที่ถึงบ้านเป็นเวลาเช้าตรู่   เป็นวันเสาร์  สำหรับที่บ้านผมเช้าวันนี้ เป็นวันตลาดนัดตอนเช้า  ซึ่งมีมาก่อนผมเกิดเสียอีก    วันตลาดนัดเป็นวันที่อาหารการกินสมบูรณ์ที่สุดวันหนึ่งของสัปดาห์   โดยเฉพาะอาหารที่ผมไม่ได้ลิ้มรสมานานเป็นสิบปีก็มี   ผมไม่พลาดโอกาสทันทีที่จอดรถ  นั่งคุยกับโต๊ะ (ยาย) สักพัก  แล้วต้องออกไปเดินชมตลาดที่ไม่ได้มานานแล้ว    แม้ว่าสถานที่ที่อนุญาตให้แม่ค้าวางของขายจะเปลี่ยนไปมาก   แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนเลย คือ  อาหารพื้นบ้านสารพัดประดามี   แต่วันนี้เก็บภาพมาฝากแค่ 2 เมนู ก่อนนะครับ

เมนูแรก   อันนี้ไมได้กินมานานมาก  อย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 5 ปี  คือ  "หนมปะดา"  หน้าตาคล้ายๆ กับโดนัท  แต่อร่อยกว่า (สำหรับผม) แป้งที่ใช้ทำจะผสมกล้วยบดด้วย  มีไส้เผ็ดนิดหนึ่ง  คนคอน ใครรู้สูตร ช่วยแนะนำด้วยนะครับ  เมื่อก่อนเขาใช้ใบกระพ้อร้อยเป็นพวงขาย  แต่น่าเสียดายเดี๋ยวนี้ใช้ถุงพลาสติกแทน

 

หนม (ขนม) ปะดา 

เมนูที่สอง   "ข้าวมันแกง"

ที่ผมแปลกใจมาก  คือ  ห่อละ 3 บาท  (ณ มกราคม 2550) ราคาถูกแบบว่าสงสารคนขายไปเลย  ข้าวสารก็ขึ้นราคาแล้ว  กุ้งก็ขึ้นราคาแล้ว  มะพร้าวก็ขึ้นราคาแล้ว  แต่ราคาข้าวมันที่ผมเคยกินเมื่อสิบปีที่แล้ว  กับวันนี้มันยังไม่ต่างกันเท่าไร    

ข้าวมันแกง  เป็นเมนูโปรด  ที่ร้านน้ำชาเมืองนคร   และส่วนใหญ่จะมีเฉพาะตอนเช้า  เลยเก็บภาพสภาพห่อข้าวมันและถุงแกงชุดละ 3 บาทมาให้ดูกันครับ

 

ข้าวมันแกง