ช่วง๑๕-๑๙มกราคมนี้ที่กลุ่มงานฯโชคดีได้มีโอกาสต้อนรับและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคุณนาวัง โซโยเดซึ่งเขามาฝึกหัดและเรียนรู้กับทางวิทยาลัยสาธารณสุขอาเซียน..ครั้งนี้เป็นครั้งที่หกแล้วที่เขามาศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับรูปแบบและระบบบริการทางด้านจิตสังคมในการดูแลและป้องกันเอชไอวีที่มีในประเทศไทยเพื่อนำไปปรับใช้ยังประเทศของเขา…ฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับเขาอยู่สองสามหนที่เป็นเรื่องเป็นราวก็ตอนช่วยเป็นล่ามให้กับงานสังคนสงเคราะห์และงานคลินิกยาเสพติด..ถ้าไม่ติดว่าเขาพูดไทยไม่ค่อยได้กิริยาอาการหรือหน้าตาของนาวังเป้นเหมือนคนไทยมากๆ..เขาชื่นชมคนไทยและภาษาไทยอย่างมากเขาบอกว่าจุดแข็งอย่างหนึ่งของเมืองไทยก็คือการที่คนไทยส่วนใหญ่สามารถสื่อสารและใช้ภาษาไทยเหมือนกัน..ที่ภูฐานเขาเรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่ยังเด็กเขาใช้ภาษาอังกฤษจนคล่องแคล่วแต่ไม่ค่อยลึกซึ้งในภาษาของตนเอง…ยิ่งเขาเรียนมากเขาก็รู้และใช้เป็นแต่ภาษาอังกฤษแต่ลำบากที่จะเชื่อมโยงเป็นภาษาของชาวภูฐานเองดังนั้นในบางที่ซึ่งมีภาษาถิ่นเฉพาะ..ในการทำงานจึงเหมือนกับต้องมาเรียนรู้ใหม่มาทำความรู้จักและเข้าใจภาษาดั้งเดิมของตนเองแทนภาษาอังกฤษ…จุดนี้ช่างต่างจากเราตรงที่คนภูฐานคิดว่าภาษาเดิมของตนเป็นสิ่งที่สำคัญ..การที่เรียนรู้จักและใช้ได้อย่างลึกซึ้งได้ถือว่าเป็นผู้ที่มีสถานทางสังคมอยู่ในระดับสูง…
คุยแลกเปลี่ยนกับCounselorชาวภูฐาน
คนภูฐานชื่นชมคนไทยที่ส่วนใหญ่สื่อสารและใช้ภาษาไทยของเราเอง
ความเห็น
- ภูมิใจในความเป็นไทยค่ะ
- ภาษาไทยเป็นเอกลักษณ์ของไทย และบ่งบอกรากฐานวัฒนธรรมไทย
- คนต่างชาติเห็นคุณค่า แต่คนไทยโดยเฉพาะเด็กรุ่นใหม่ ๆ บางคน (หลายคน) ไม่นึกถึงข้อนี้
- ภาษาจะพากันวิบัติเพราะคนไทยไม่เห็นคุณค่าค่ะ
บทความในวันเดียวกัน
นาย ศรีเชาวน์ วิหคโต · 18 ม.ค. 2550
นายบอน@kalasin · 18 ม.ค. 2550
Ping · 18 ม.ค. 2550
นายบอน@kalasin · 18 ม.ค. 2550
negtawan · 18 ม.ค. 2550