"สวนเรียน" ที่พ่อแบ่งให้

พ่อมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่ง จะขายเพื่อสร้าง "สวนเรียน" ให้กับพวกเราทั้ง 5 คน

          ชีวิตผมเกิดในครอบครัวที่ยากจน มีพี่น้อง  5  คน ชาย 4 หญิง  1  โชคดีที่พ่อได้เป็นภารโรงโรงเรียนประถม(โรงเรียนวัดพรหมประดิษฐ์) อำเภอนาหม่อม  จังหวัดสงขลา  เรือกสวนไร่นามีน้อยมาก  ความเป็นอยู่ตอนเด็กๆ อัตคัดมากๆ  ผมจำได้ว่า พ่อพูดกับ พวกเราตลอดเลยว่า  พ่อมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่ง จะขาย เพื่อสร้าง "สวนเรียน"  ให้กับพวกเรา ทั้ง  5  คน  ("สวนเรียน"ในที่น้ีหมายถึง ไว้เป็นทุนการศึกษาให้กับลูกๆทุกคนนะครับ)  ให้พวกเราทำเอาเอง  ใครตั้งใจก็ทำได้มาก  ใครข้ีเกียจก็ทำได้น้อย  แต่ทรัพย์สมบัติ ของพ่อมีอยู่แค่น้ี 

           ผมคิดดูแล้วคนที่จะสร้าง"สวนเรียน"ได้ใหญ่ที่สุดคือ พี่ชายคนโต เพราะเป็นคนที่เรียนเก่งที่สุด และเรียนอยู่ที่ต่างอำเภอ ส่วนผมอยู่ ช่วยงานบ้านสาระพัดเท่าที่จะทำได้  ส่วนน้องๆยังอยู่ระดับ ประถม  ผมเป็นคนขี้เกียจเรื่องเรียนที่สุดเลยในบ้าน ก็คิดอยู่เสมอว่า เราน่า จะสร้าง"สวนเรียน"ได้น้อยที่สุด

           ตอนพี่ผมเรียนจบสอบบรรจุเป็นข้าราชการครู เป็นเครื่องบอกว่า พี่ได้สร้าง"สวนเรียน"ของพี่จนได้รับผลแล้ว และที่สำคัญ  พี่ได้แบ่งปันผลนั้น แก่น้องๆ ช่วยน้องสร้าง"สวนเรียน"ร่วมกับพ่อ ผมก็ได้พลอยรับอานิสงฆ์ นั้นด้วยพร้อมกับน้อง ๆ ทุกคน

           ตอนน้ีพี่ผมจบปริญญาโท  ส่วนผมปริญญาตรีจาก"สวนเรียน" ที่พ่อแบ่งให้  1 ใบ และจากผลของ "สวนเรียน"นั้น อีก 1 ใบ เป็น  2 ใบ ส่วนน้องๆ ก็สร้าง"สวนเรียน"จากที่พ่อและพี่แบ่งให้คนละ  1 ใบ  ตอนน้ีเรากำลังได้รับผลจาก"สวนเรียน"ของพ่อ ทำมาหา เลี้ยงครอบครัวของตนเอง 

           ผมจำได้ว่า เมื่อ"สวนเรียน"แต่ละสวนที่พ่อสร้างให้นั้นได้รับผล ในแต่ละใบพ่อมีความภูมิใจมากๆ มาคิดดูอีกที ก็พ่อภูมิใจที่ท่านอุตส่าห์ ขายที่ดินเพื่อสร้างสวนเรียนให้กับพวกเรา และพวกเราสามารถทำให้ "สวนเรียน"ของแต่ละคนนั้นเป็นผลขึ้นมาได้
 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จากปู่ สู่พ่อ ส่งต่อลูก

คำสำคัญ (Tags)#พ่อของแผ่นดิน

หมายเลขบันทึก: 73077, เขียน: 17 Jan 2007 @ 13:20 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 17:04 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

พ่อแม่รักลุกทุกคน  มองอนาคตไว้ให้ลูกเสมอค่ะ ซึ่งนู๋คิดว่าไม่มีใครที่จะมีวิสัยทัศน์ได้กว้างไกลไปมากกว่าคนเป็นพ่อและแม่เราค่ะ  นู๋ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่ แม้ฐานะบ้านเราจะไม่ร่ำรวยอะไร แต่พ่อแม่ก็สามารถทำงานส่งเสียลูกๆ ทุกคนได้เรียนหนังสือและมีงานทำอย่างมั่นคง  ตอนนี้นู๋เรียน ป เอก อยู่ค่ะ นู๋ขอสัญญาว่าจะเป็นคนดีและตั้งใจเรียนเพื่อนำสิ่งที่ได้จากการเรียนมาพัฒนาบ้านเมืองของเรา เพื่อให้พ่อกับแม่ภูมิใจในสิ่งที่พ่อกับแม่ปั้นมากับมือ ขอบคุณครูราญเมืองคอนที่ตั้งกระทู้นี้.....รักพ่อกับแม่ที่สุดในโลกค่ะ

"สวนเรียน"  ของคุณพ่อของคุณครูราญ มีคุณค่ามาก ๆ ค่ะ อ่านแล้วตื่นตันใจจังเลยค่ะ

ปล. เห็นชื่อบันทึก ตอนแรก นึกว่าจะเขียนถึง สวนทุเรียนค่ะ  ชื่อบันทึก น่ารักดีค่ะ คุณครูราญ

เรียน...คุณบ้านสีเทา

        ขอเรียกอย่างน้ีนะครับเพราะเข้าไปดูประวัติของท่านแล้วไม่ปรากฎอะไรอยู่เลย เสียดายจังเลย  ไม่น่ารีบจนมีประวัติตัวเองนิดเดียว  แม้แต่ชื่อ และนามสกุล  อย่างไรก็ขอขอบพระคุณอย่างสูงที่กรุณาเข้ามา ลปรร  ผมเข้าไปดูบล็อกของท่านแล้วยังไม่เห็นบันทึก ลองบันทึกมา  ลปรร  กันดูนะครับ  ยินดีที่ได้สมาชิกบล็อกเพิ่มอีกคนหนึ่งครับ...

 

เรียน...คุณมะปรางเปรี้ยว

        ขอบคุณครับ...ที่เข้ามา  ลปรร  "สวนเรียน"  ขอบพระคุณแทนคุณพ่อด้วยครับ... เรื่องดีของพ่อมีอีกเยอะครับเดี๋ยวจะบันทึกให้ได้ ลปรร กันอีกครับ

น่าภูมิใจมากเลยนะคะ จาก "สวนเรียน" ของพ่อ ของครูราญ ได้สร้างผลผลิตที่มีคุณค่าขึ้นมามากมาย ... ท่านมีหลักการเลี้ยงลูกที่น่าชื่นชมจริงๆ ค่ะ
สวนเรียน  เป็นสวนที่มีคุณค่ามหาศาล  บางสวนก้าวเดินด้วยความพร้อมสมบูรณ์   บางสวนก้าวเดินบนความไม่พร้อมแต่มากด้วยพลังใจ  ขอแสดงความชื่นชม ในความงดงามของสวนเรียน ของครอบครัวครูราญ  ครับ