"สวนเรียน" ที่พ่อแบ่งให้

  พ่อมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่ง จะขายเพื่อสร้าง "สวนเรียน" ให้กับพวกเราทั้ง 5 คน  

          ชีวิตผมเกิดในครอบครัวที่ยากจน มีพี่น้อง  5  คน ชาย 4 หญิง  1  โชคดีที่พ่อได้เป็นภารโรงโรงเรียนประถม(โรงเรียนวัดพรหมประดิษฐ์) อำเภอนาหม่อม  จังหวัดสงขลา  เรือกสวนไร่นามีน้อยมาก  ความเป็นอยู่ตอนเด็กๆ อัตคัดมากๆ  ผมจำได้ว่า พ่อพูดกับ พวกเราตลอดเลยว่า  พ่อมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่ง จะขาย เพื่อสร้าง "สวนเรียน"  ให้กับพวกเรา ทั้ง  5  คน  ("สวนเรียน"ในที่น้ีหมายถึง ไว้เป็นทุนการศึกษาให้กับลูกๆทุกคนนะครับ)  ให้พวกเราทำเอาเอง  ใครตั้งใจก็ทำได้มาก  ใครข้ีเกียจก็ทำได้น้อย  แต่ทรัพย์สมบัติ ของพ่อมีอยู่แค่น้ี 

           ผมคิดดูแล้วคนที่จะสร้าง"สวนเรียน"ได้ใหญ่ที่สุดคือ พี่ชายคนโต เพราะเป็นคนที่เรียนเก่งที่สุด และเรียนอยู่ที่ต่างอำเภอ ส่วนผมอยู่ ช่วยงานบ้านสาระพัดเท่าที่จะทำได้  ส่วนน้องๆยังอยู่ระดับ ประถม  ผมเป็นคนขี้เกียจเรื่องเรียนที่สุดเลยในบ้าน ก็คิดอยู่เสมอว่า เราน่า จะสร้าง"สวนเรียน"ได้น้อยที่สุด

           ตอนพี่ผมเรียนจบสอบบรรจุเป็นข้าราชการครู เป็นเครื่องบอกว่า พี่ได้สร้าง"สวนเรียน"ของพี่จนได้รับผลแล้ว และที่สำคัญ  พี่ได้แบ่งปันผลนั้น แก่น้องๆ ช่วยน้องสร้าง"สวนเรียน"ร่วมกับพ่อ ผมก็ได้พลอยรับอานิสงฆ์ นั้นด้วยพร้อมกับน้อง ๆ ทุกคน

           ตอนน้ีพี่ผมจบปริญญาโท  ส่วนผมปริญญาตรีจาก"สวนเรียน" ที่พ่อแบ่งให้  1 ใบ และจากผลของ "สวนเรียน"นั้น อีก 1 ใบ เป็น  2 ใบ ส่วนน้องๆ ก็สร้าง"สวนเรียน"จากที่พ่อและพี่แบ่งให้คนละ  1 ใบ  ตอนน้ีเรากำลังได้รับผลจาก"สวนเรียน"ของพ่อ ทำมาหา เลี้ยงครอบครัวของตนเอง 

           ผมจำได้ว่า เมื่อ"สวนเรียน"แต่ละสวนที่พ่อสร้างให้นั้นได้รับผล ในแต่ละใบพ่อมีความภูมิใจมากๆ มาคิดดูอีกที ก็พ่อภูมิใจที่ท่านอุตส่าห์ ขายที่ดินเพื่อสร้างสวนเรียนให้กับพวกเรา และพวกเราสามารถทำให้ "สวนเรียน"ของแต่ละคนนั้นเป็นผลขึ้นมาได้
 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จากปู่ สู่พ่อ ส่งต่อลูก

คำสำคัญ (Tags)#พ่อของแผ่นดิน

หมายเลขบันทึก: 73077, เขียน: 17 Jan 2007 @ 13:20, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:04, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

บ้านสีเทา
เขียนเมื่อ 17 Jan 2007 @ 13:44

พ่อแม่รักลุกทุกคน  มองอนาคตไว้ให้ลูกเสมอค่ะ ซึ่งนู๋คิดว่าไม่มีใครที่จะมีวิสัยทัศน์ได้กว้างไกลไปมากกว่าคนเป็นพ่อและแม่เราค่ะ  นู๋ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่ แม้ฐานะบ้านเราจะไม่ร่ำรวยอะไร แต่พ่อแม่ก็สามารถทำงานส่งเสียลูกๆ ทุกคนได้เรียนหนังสือและมีงานทำอย่างมั่นคง  ตอนนี้นู๋เรียน ป เอก อยู่ค่ะ นู๋ขอสัญญาว่าจะเป็นคนดีและตั้งใจเรียนเพื่อนำสิ่งที่ได้จากการเรียนมาพัฒนาบ้านเมืองของเรา เพื่อให้พ่อกับแม่ภูมิใจในสิ่งที่พ่อกับแม่ปั้นมากับมือ ขอบคุณครูราญเมืองคอนที่ตั้งกระทู้นี้.....รักพ่อกับแม่ที่สุดในโลกค่ะ

"สวนเรียน"  ของคุณพ่อของคุณครูราญ มีคุณค่ามาก ๆ ค่ะ อ่านแล้วตื่นตันใจจังเลยค่ะ

ปล. เห็นชื่อบันทึก ตอนแรก นึกว่าจะเขียนถึง สวนทุเรียนค่ะ  ชื่อบันทึก น่ารักดีค่ะ คุณครูราญ

เรียน...คุณบ้านสีเทา

        ขอเรียกอย่างน้ีนะครับเพราะเข้าไปดูประวัติของท่านแล้วไม่ปรากฎอะไรอยู่เลย เสียดายจังเลย  ไม่น่ารีบจนมีประวัติตัวเองนิดเดียว  แม้แต่ชื่อ และนามสกุล  อย่างไรก็ขอขอบพระคุณอย่างสูงที่กรุณาเข้ามา ลปรร  ผมเข้าไปดูบล็อกของท่านแล้วยังไม่เห็นบันทึก ลองบันทึกมา  ลปรร  กันดูนะครับ  ยินดีที่ได้สมาชิกบล็อกเพิ่มอีกคนหนึ่งครับ...

 

เรียน...คุณมะปรางเปรี้ยว

        ขอบคุณครับ...ที่เข้ามา  ลปรร  "สวนเรียน"  ขอบพระคุณแทนคุณพ่อด้วยครับ... เรื่องดีของพ่อมีอีกเยอะครับเดี๋ยวจะบันทึกให้ได้ ลปรร กันอีกครับ

น่าภูมิใจมากเลยนะคะ จาก "สวนเรียน" ของพ่อ ของครูราญ ได้สร้างผลผลิตที่มีคุณค่าขึ้นมามากมาย ... ท่านมีหลักการเลี้ยงลูกที่น่าชื่นชมจริงๆ ค่ะ
เม็กดำ 1
เขียนเมื่อ 21 Jan 2007 @ 19:34
สวนเรียน  เป็นสวนที่มีคุณค่ามหาศาล  บางสวนก้าวเดินด้วยความพร้อมสมบูรณ์   บางสวนก้าวเดินบนความไม่พร้อมแต่มากด้วยพลังใจ  ขอแสดงความชื่นชม ในความงดงามของสวนเรียน ของครอบครัวครูราญ  ครับ