ได้รับแจกหนังสือ กวีวัจน์วรรณา วรรคทองในวรรณคดีไทย พร้อมประวัติและคำอธิบาย จากการไปทำงานรับใช้ราชบัณฑิตยสถาน มานานหลายเดือน วันนี้ได้ฤกษ์เปิดมาเสพรสวรรณศิลป์ ที่ว่างเว้นมานาน
ถ้าได้หนังสือเล่มนี้มาตอนอายุราวๆ ๒๐ ปี ผมแทบจะนอนกอดทีเดียว จำได้ว่าสมัยเรียนอยู่โรงเรียนเตรียม ผมมีสมุด ๑ เล่ม สำหรับจดสุภาษิต แล้วเอามาใคร่ครวญกับตัวเองบ่อยๆ
กลอนบทหนึ่งที่เอามาท่องเตือนสติตนเองอยู่เนืองๆ คือ โคลงโลกนิติ ว่า
โคควายวายชีพได้ เขาหนัง
เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้
คนเด็ดดับสัง ขารร่าง
เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี
วันนี้มาพบในหนังสือ หน้า ๒๐๗ ตามด้วยคำอธิบาย ๓ หน้า ผมอ่านด้วยความอิ่มเอม ทั้งในรสกวี รสอุดมการณ์ และรสสุข จากการสะท้อนคิดชีวิตที่มีสุภาษิตบทนี้นำทาง
วิจารณ์ พานิช
๒๙ เม.ย. ๖๙
