พลพรรคนักเดินประจำหมู่บ้าน
ตอนนี้มีด้วยกัน 4 คน มีอีก 2 คนที่เป็นนักปั่นจักรยาน
หมู่บ้านฉัน ไม่ได้เป็นหมู่บ้านโครงการชั้นนำ ของหัวเมืองใหญ่
ชื่อหมู่บ้านเป็นภาษาท้องถิ่น "บ้านเติ๋นหลวง"
ลุงโอ่ง อดีตเจ้าอาวาสที่ผันตัวมาเปิดร้านขายพระเครื่อง ได้นานโข ผู้ให้กำลังใจทุกวัน คอยชื่นชมความก้าวหน้าของการรักษารูปร่าง
น้าต้อย อดีตนักกีฬาสาว ร่างสูงโปร่ง ช่วงขาที่ยาวกว่า ทำให้ก้าวเร็วกว่าฉันมาก
ลุงเบิร์ท ชาวต่างชาติ ที่คอยทักทายเป็นภาษาอังกฤษ และเล่าเรื่องโรบิน สูกสาวให้ฟังพลาง
ทุกคนอายุมากกว่าฉันหมดเลย เรามักจะแลกเปลี่ยนความรู้เรื่องสุขภาพ หลังจากการตรวจสุขภาพแก่กัน
เด็กๆในหมู่บ้าน มีบ้างที่ออกมาเล่นตีแบต ขี่จักรยาน เล่นตีลูกโป่ง ตามใจอยาก
ฉันเริ่มออกกำลังเมื่อครั้งเรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียน ออกกำลังกายเองที่บ้าน เต้นแอโรบิค
เมื่อเข้ามหาวิทยาลัย มีโอกาสได้เล่นกีฬาเฟรชชี่ ซอฟท์บอล เป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ประทับใจ
จนเมื่อสำเร็จการศึกษา ก้าวสู่โลกทำงาน จึงฝึกหัดเล่นโยคะ 4-5 ปี พอมีพื้นฐานมาเล่นเองที่บ้านได้
ฉันว่าโรคภัยทุกโรค กลัวจิตใจที่เข้มแข็ง และสุขภาพใจที่ดี
ฉันหวังว่า สุขภาพของฉันจะดีไปอีกนาน ร่างกายน่าจะตอบแทนเราบ้างที่ได้ดูแลกันมานาน
ร่างกายแข็งแรงเป็นต้นทุนของทุกสิ่งค่ะ
ขอบพระคุณคะ