เกษตรกรขี้เกียจ
เกษียณแล้วจึงมีเวลาอยู่ในสวนหลังบ้านทุกวัน หยิบโน่นฉวยนี่ เพลิดเพลินไปจนกระทั่งหมดวัน เมื่อยนักก็นั่งพักอ่านหนังสือและเขียนหนังสือไปตามเรื่องตามราว
ผมใช้ศาลาเป็นที่พักร้อนผ่อนคลาย บางทีก็นอนเหยียดยาวในตอนกลางวัน ลมเย็นสบายอากาศก็ถ่ายเท
การเป็นเกษตรกรแบบมือสมัครเล่นก็ดีไปอย่าง มีเรื่องให้เรียนรู้ไม่จบสิ้น ลองผิดลองถูกไปเรื่อย ไม่ต้องคาดหวัง ไม่ต้องหวังผลเลิศเลอ ขาดทุนก็ไม่เป็นไร กำไรอยู่ที่ยังมีลมหายใจอยู่ได้ในทุกวัน
แต่ช่วงนี้หายใจขัดๆบ้างเล็กน้อย เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้ที่ใบร่วงหนักมาก ก็คือมะค่าโมง กับลำไย กองอยู่เต็มลานบ้าน กวาดอยู่หลายวันแล้วไม่ชนะเสียที แต่ก็ดีไปอีกแบบ ได้ใบไม้เอาไว้หมักทำปุ๋ย
ผมทำปุ๋ยหมักใบไม้ โดยทำคอกกักเก็บเอาไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ตอนนี้ใบไม้เน่าเปื่อยจนป่นอัดกันแน่นจนเต็มคอก ยังไม่ได้นำปุ๋ยไปใช้ประโยชน์เลย แต่ก็ต้องทำคอกเก็บใบไม้เพิ่มเติมอีก มิฉะนั้นใบไม้มันจะไม่มีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง
คอกสำหรับเก็บใบไม้อันใหม่มิใช่เล็กๆ กำลังจะเต็มอีกแล้ว ระหว่างที่รอให้เต็ม ผมจะใส่ขี้วัวลงไปผสมคลุกเคล้า แต่ใส่ไม่เยอะ เพราะขี้วัวต้องซื้อหามา ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆแล้วด้วย จริงๆอยากให้ใบไม้ย่อยสลายไปตามธรรมชาติมากกว่า
เคยมีคนมาดูแล้วถามว่า ทำไมไม่กลับกองใบไม้ ทิ้งทับถมไปเรื่อยๆมันจะดีหรา ถ้าเป็นอาจารย์ ม.แม่โจ้ หรือนิสิตแม่โจ้ ก็คงจะตอบได้ในทันที แต่ผมตอบไม่ถูก รู้แต่ว่าผมขี้เกียจกลับกอง มันเหนื่อยและหนักเกินไปสำหรับคนวัยอย่างผม
ใจหนึ่งนั้นก็อยากทำตามสูตรแบบครบวงจรของเกษตรกรมืออาชีพ แต่พอคิดอีกทีเอาแบบเรียบง่ายและพอจะมีประโยชน์บ้างดีกว่า สะดวก ง่ายดายและทันใจ ไม่มากเรื่องมากความ
อย่างเช่นขยะเปียก ผมไม่เคยใส่ถังขยะเพื่อแยกเก็บใส่ถุงปุ๋ยนำไปทิ้งลงถังของเทศบาล ผมขุดหลุมฝังอยู่ใต้ต้นไม้รอบบ้าน พอให้แล้วเสร็จไป ขยะเปียกจะเน่าเปื่อยกลายเป็นปุ๋ยเมื่อไรก็ช่าง
ปราชญ์ชาวบ้านอย่าง คุณโจน จันได ก็เคยขี้เกียจมาแล้วเหมือนกัน เขาบอกว่าเวลาถากหญ้าในสวน เจ้าพวกวัชพืชทั้งหลายไม่ต้องโยนทิ้ง ให้มันคลุมดินอยู่ตรงนั้นหรือจะโยนไปคลุมโคนต้นไม้เอาไว้ก็ได้
อันนี้ผมทำเป็นประจำ ถางหญ้าเสร็จก็ปล่อยทิ้ง เพราะขี้เกียจก้มลงเก็บให้เจ็บหลังไปเปล่าๆ
เรื่องของความขี้เกียจ ผมไม่ได้ตั้งใจจะสะสม แต่มันมาเองโดยอัตโนมัติ ไม่ได้คำนึงถึงวัน เวลาและวันที่..อย่างวันนี้ตั้งใจจะเข้าไปในเมืองเพื่อซื้อเตาเผาถ่านที่ถูกสุขลักษณะ สำหรับกิจกรรมทำถ่านไบโอชาร์
ความรู้สึกหนาวๆร้อนๆ ทำให้ขี้เกียจขับรถขึ้นมาซะงั้น เลยให้เจ้าซอร์คนงานพม่า ขุดหลุมเป็นรูปกระทะ ลึกประมาณ ๕๐ ซม.ความกว้างของปากหลุมประมาณ ๑ เมตร เสร็จสรรพก็ได้เตาเผาถ่านสมใจนึก
ประหยัดแรง ประหยัดเงินไปได้เยอะ ความขี้เกียจในบางครั้งก็ดูจะมีประโยชน์อยู่เหมือนกัน
การเป็นข้าราชการบำนาญ ที่รู้จักพอประมาณ เช้าชามเย็นชามบ้างก็ได้ ไม่มีเจ้านาย ไม่มีใครต้องมาบังคับ อยู่กับตัวเอง ดูแลตัวเอง ขี้เกียจในบางวันก็เพื่อชีวิตที่ยังต้องการความสุขสันต์อีกยาวไกล
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๙ มกราคม ๒๕๖๙
