..ผู้ทำบาปจักไปนรก ส่วนผู้ทำบุญจักไปสวรรค์.. (อัยยิกาสูตร พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๗ ฉบับมหาจุฬาฯ https://www.gotoknow.org/posts/726906 ) raises questions about ทำบาป, นรก, ทำบุญ, สวรรค์. We are growing up (and old) with these perceptions. Do we really know what they are?
We often hear about สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ and we move on without stopping to learn about สวรรค์ or นรก. No. We are Buddhists, it wouldn’t go well, not to know about heaven and hell and where they are.
If we have to explain them to someone from other countries or outside Buddhism what do we say?
Let’s talk about them later. Let’s look at บุญ (punña, merit, virtue) and ทำบุญ (make punña, make merit). We can define what punña is by giving examples of how we make punña (ทำบุญ).
We have 3 bases to make punña:
ทาน dāna, ส๊ล sīla, ภาวนา bhāvanā.
And we have 10 acts (according to the Buddhist Doctrine:
ทาน dāna;
สีล sīla;
ภาวนา bhāvanā;
อปจายนะ apacāyana: honoring others, paying due respect to those worthy of it, such as elders and holy persons;
เวยยาวัจจะ veyyāvacca: offering service, helping others in performing good deeds or doing service to the community;
ปัตติทาน pattidāna: dedicating merit, transferring or dedicating the positive energy from one’s good deeds to benefit other beings, such as deceased relatives or all sentient beings;
ปัตตานุโมทนา pattānumodanā: rejoicing in others’ merit, expressing appreciative joy in the good deeds done by others, often by saying “Sadhu” (well done) in some traditions;
ธัมมัสสวนะ dhammassavana: listening to the Teachings ( Attentively listening to the Buddha’s doctrine to gain wisdom and understanding;
ธัมมเทสนา dhammadesanā: instructing others in the Teachings, teaching the Dharma to others for their benefit and welfare;
ทิฏฐุชุกัมมะ diṭṭhujukamma: straightening one’s views, cultivating right belief, - an understanding and faith in the law of karma and its results.
[See บุญกิริยาวัตถุ From ประมวลศัพท์พุทธศาสตร์(ป.อ. ปยุตฺโต) : puññakiriyāvatthu (the three or ten) items of meritorious action; way of making merit. บุญกิริยาวัตถุ: สิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งการทำบุญ, เรื่องที่จัดเป็นการทำบุญ, ทางทำความดี, หมวด ๓ คือ ๑. ทานมัย ทำบุญด้วยการให้ ๒. สีลมัย ทำบุญด้วยการรักษาศีลและประพฤติดี ๓. ภาวนามัย ทำบุญด้วยการเจริญภาวนา; หมวด ๑๐ คือ ๑. ทานมัย ๒. สีลมัย ๓. ภาวนามัย ๔. อปจายนมัย ด้วยการประพฤติอ่อนน้อม ๕. เวยยาวัจจมัย ด้วยการช่วยขวนขวายรับใช้ ๖. ปัตติทานมัย ด้วยการเฉลี่ยส่วนความดีให้ผู้อื่น ๗. ปัตตานุโมทนามัย ด้วยความยินดีความดีของผู้อื่น ๘. ธัมมัสสวนมัย ด้วยการฟังธรรม ๙. ธัมมเทสนามัย ด้วยการสั่งสอนธรรม ๑๐. ทิฏฐุชุกัมม์ ด้วยการทำความเห็นให้ตรง
NB. -maya -มัย = [by] way of กิริยาวัตถุ kiriya (action, deed) + vatthu (วัตถุ substance, thing) เวยยาวัจจะ also readd as ไวยยาวัจจะ ]
What do we say about modern concepts like cooperation. Is cooperation a punña act? Do we make punña by cooperating with each other?
Cooperative actions involve individuals or groups working together toward shared goals, characterized by mutual support, collaboration, and shared control, seen in activities like joint research, building a community garden, jointly running a business (co-ops), or children playing together by sharing roles and rules. These actions focus on common economic, social, or cultural needs, pooling resources to achieve more than individuals could alone.
Can we link the acts in cooperation to (some or all of) the acts in make punña? Can we see heaven if we make punña and see hell if we don’t?
