เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันเด็ก ไม่ได้ไปชมงานวันเด็กมาหลายปีเพราะลูกโตหมดแล้ว เมื่อตอนลูกยังเด็กไปเป็นประจำ ทุกปี เพราะพาลูกไปเที่ยววันเด็ก พอลูกโตแล้ว ชวนเขาไปเขาก็ไม่ไป พ่อก็เลยไม่ได้ไปงานวันเด็ก แต่ไปร่วมจัดกิจกรรมสำหรับเด็กแทน แต่ปีนี้ไม่ได้ไปไหนเพราะที่หน่วยงานไม่ได้จัดกิจกรรมวันเด็ก แต่ก็ได้มีโอกาสเห็นการจัดกิจกรรมวันเด็กมากกว่าทุกปี เพราะดู TV อยู่ที่บ้าน
   เห็นการจัดกิจกรรมจากที่ต่างๆ แล้วมีความสุข เพราะเหมือนกับเป็นวันครอบครัวอีกวันหนึ่งสำหรับครอบครัวใหม่ที่ยังมีเด็กเล็กๆ เห็นเด็กที่น่ารัก ดูไปก็คิดย้อนอดีต และมองไปในอนาคตพร้อมกัน ในภาพที่แตกต่างกัน
    มองไปในอดีต ก็พยายามนึกถึงภาพบางคนในอดีตของเขา มองภาพของคนดีๆ ในสังคมวันนี้ แล้วยองม้อนไปในอดีต เมื่อตอนเขาเด็กๆ เขาก็คงน่ารักแบบนี้ เป็นเด็กที่หน้าตาน่ารัก พูดจาน่ารัก ไร้เดียงสา ขณะเดียวกัน ก็มองภาพบางคน ที่ปัจจุบันเป็นผู้ร้ายในสายตาสังคม ตอนเด็กๆ เขาก็คงน่ารักอย่างนี้เหมือนกัน คนเหล่านี้ในอดีต ตอนเด็กๆ ทุกคนน่ารักแต่มีอะไรทำให้เขาเปลี่ยนไปเมื่อโตขึ้น บางคนยังคงความน่ารักเหมือนเด็กๆ เอาไว้ แต่ทำไมบางคนเปลี่ยนไปเอาความน่าชังเข้ามาแทนที คนรอบข้าง สังคมเป็นผู้เปลี่ยนเขาหรือว่า เขาเปลี่ยนด้วยตัวเขาเอง หรือทั้ง 2 อย่าง
   มองไปในอนาคต อยากรู้เหมือนกันว่า เด็กที่กำลังเดิน และเห็นความน่ารักในปัจจุบัน เมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่ในอนาคต เขาจะเป็นคนอย่างไร เป็นผู้ช่วยสร้างสังคมให้เป็นสุข หรือเป็นผู้ทำลายความสุขในสังคม และอะไรที่จะทำให้เขาเป็นอย่างนั้น
   คิดมาถึงตรงนี้ ก็อดที่จะย้อนเข้ามาหาวิชาชีพของตัวเองอีกไม่ได้ คือครู เพราะเด็กๆ เหล่านี้ใช้เวลาในแต่ละวันอยู่ที่โรงเรียนเกือบ 1 ใน 4 ของเวลาแต่ละวัน ถ้านับเวลาที่ตื่น ก็เกือบครึ่งหนึง อยู่ที่โรงเรียน และมองถึงเวลาในช่วงชีวิต ปัจจุบันเขาใช้ชีวิตในโรงเรียน ประมาณ 9-12 ปี หรือมากว่า ถ้าเรียนจนถึงระดับปริญญาตรี ก็ประมาณ 16 ปี ช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่เขาได้เติบโตและเปลี่ยนแปลงจากเด็กที่บริสุทธิ์ น่ารัก ไร้เดียงสา ไปเป็นวัยรุ่น และผู้ใหญ่ ซึ่งบางครั้งก็ยังมองไม่ออกว่า กำลังจะเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารักหรือน่าชัง แต่บางคนก็มองได้ชัดเจนแล้วว่ากำลังน่ารัก หรือน่าชัง ก็เลยคิดว่า สังคมของโรงเรียน มีส่วนไหม ต่อความเปลี่ยนแปลงของเด็ก ถ้ามีส่วนอยู่บ้าง อะไรเป็นปัจจัย ที่ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปต่างกัน ทั้งๆ ที่ผ่านออกมาจากโรงเรียนเหมือนกัน
   เมื่อจบออกมาจากโรงเรียน มาใช้ชีวิตในสังคม ก็ยังต้องเกี่ยวข้องอยู่กับการศึกษา คือ การศึกษาตลอดชีวิต เป็นการศึกษาในโลกกว้าง การศึกษาในสังคม ไม่ใช่ในห้องเรียน การศึกษาตลอดชีวิต มีส่วนหรือเปล่า ในการรับช่วงความคิด พฤติกรรมแห่งความแปรเปลี่ยนของเด็ก หรือเยาวชน จากในโรงเรียน ที่จะทำให้เขาเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารัก หรือน่าชัง
    ความคิดต่างๆเหล่านี้ คงจะต้องหาคำตอบกันในวันครู