บุคอรี1 เจตนาของการฮิจเราะฮ์
รายงานจากอุมัร บิน อัลค็อฏฏอบ รอฏิยัลลอฮุ อันฮุ ฉันได้ยินท่านเราะซูลลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อาลัยฮิ วะ ซัลลัม กล่าวว่า “รางวัลของการกระทำนั้นขึ้นอยู่กับความตั้งใจ และทุกคนจะได้รับรางวัลตามที่เขาตั้งใจไว้ ดังนั้นใครก็ตามที่อพยพไปเพื่อผลประโยชน์ทางโลกหรือเพื่อให้ผู้หญิงแต่งงาน การอพยพของเขาก็เพื่อสิ่งนั้นๆ เขาอพยพมาเพื่อรับผลตอบแทนที่ตั้งเจตนาไว้
قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : “ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ “ Reference : Sahih al-Bukhari 1
In-book reference : Book 1, Hadith 1 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 1
บุคอรี 2 วะฮี เล่าว่า อาอิชะต์ รอฏิยัลลอฮุ อันฮา
อัล-ฮะริษ บิน ฮิชัม ถามท่านเราะซูลลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อาลัยฮิ วะ ซัลลัม การดลใจอันศักดิ์สิทธิ์ถูกเปิดเผยแก่ท่านอย่างไร” ท่านเราะซูลฯ ตอบว่า “บางครั้ง (الْوَحْىُ ถูกเปิดเผย) เหมือนกับเสียงระฆัง รูปแบบการดลใจนี้เป็นสิ่งที่ยากที่สุด จากนั้นสภาพนี้ก็หายไปหลังจากที่ฉันเข้าใจสิ่งที่ถูกดลใจ บางครั้งมะลาอิกะต์ก็มาใน เป็นรูปผู้ชายและพูดกับฉัน และฉันก็เข้าใจสิ่งที่เขาพูด” นางอาอิชะต์กล่าวเสริม: แท้จริงแล้วฉันเห็นท่านเราะซูลฯ ได้รับการดลใจจากสวรรค์ในวันที่อากาศหนาวจัด และสังเกตเห็นเหงื่อหยดลงจากหน้าผากของท่าน (ในขณะที่การดลใจสิ้นสุดลง)
عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ ـ رضى الله عنه ـ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْىُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم “ أَحْيَانًا يَأْتِينِي مِثْلَ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ ـ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَىَّ ـ فَيُفْصَمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْهُ مَا قَالَ، وَأَحْيَانًا يَتَمَثَّلُ لِيَ الْمَلَكُ رَجُلاً فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ ”. قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ الْوَحْىُ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ، فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا. Reference : Sahih al-Bukhari 2
In-book reference : Book 1, Hadith 2 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 2 ————–
บุคอรี 3 วะฮี เล่าว่า อาอิชะต์ (มารดาของผู้ศรัทธาผู้ศรัทธา) รอฏิยัลลอฮุ อันฮา การเริ่มต้น (อัลวะฮฺยิ الْوَحْىِ) การดลบันดาลอันศักดิ์สิทธิ์แก่ท่านเราะซูลลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อาลัยฮิ วะ ซัลลัมอยู่ในรูปแบบของความฝันที่ดีที่เป็นจริงเหมือนแสงกลางวันที่สดใส และจากนั้นความรักสันโดษก็มอบให้เขา เขาเคยไปอย่างสันโดษในถ้ำฮิรออฺซึ่งเขาเคยสักการะ (อัลลอฮ์ผู้เดียว) อย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวันก่อนที่เขาจะปรารถนาที่จะเห็นครอบครัวของเขา เขาเคยนำอาหารการเดินทางติดตัวไปด้วย แล้วกลับมาหาคอดีญะต์ (ภรรยาของเขา) เพื่อนำอาหารของเขาไปด้วยอีกครั้ง จนกระทั่งสัจธรรมก็ลงมายังเขาในขณะที่เขาอยู่ในถ้ำฮิรออฺ ญิบรีล (มะลาอิกะต์) มาหาเขาและขอให้เขาอ่านหนังสือ ท่านเราะซูลฯ ตอบว่า “ฉันอ่านหนังสือไม่ออก” ท่านเราะซูลฯ กล่าวเสริมว่า “มะลาอิกะฮ์จับฉันไว้ (แรง) และกดดันฉันอย่างหนักจนฉันไม่สามารถทนได้อีกต่อไป จากนั้นเขาก็ปล่อยฉัน และขอให้ฉันอ่านอีกครั้ง และฉันก็ตอบว่า ‘ฉันไม่รู้ว่าจะอ่านอย่างไร’ อ่าน.’ จากนั้นเขาก็จับฉันอีกครั้งและกดดันฉันอีกครั้งจนฉันทนไม่ไหวแล้วปล่อยฉันแล้วขอให้ฉันอ่านอีกครั้ง แต่ฉันตอบอีกครั้งว่า ‘ฉันอ่านหนังสือไม่ออก’ แล้วเขาก็จับฉันครั้งที่สามแล้วบีบฉันแล้วปล่อยฉันแล้วกล่าวว่า จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้า ผู้ทรงสร้างมนุษย์จากก้อนเลือด และพระเจ้าของเจ้าคือผู้นั้น ใจบุญที่สุด” (96.1, 96.2, 96.3) แล้วเราะซูลฯ ก็กลับมาพร้อมกับแรงบันดาลใจและหัวใจของเขาเต้นแรง จากนั้นเขาก็ไปหาคอดิญะต์ บินติ คูวัยลิด และกล่าวว่า “ห่มผ้าฉันด้วย! พวกเขาคลุมเขาไว้จนกว่าความกลัวของเขาจะหมดลง และหลังจากนั้นเขาก็เล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เธอฟังแล้วพูดว่า “ฉันกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน” คอดีญะต์ตอบว่า “ไม่เคย ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะไม่ทำให้คุณอับอาย คุณรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับญาติพี่น้องของคุณ ช่วยเหลือคนยากจนและผู้ขัดสน รับใช้แขกของคุณอย่างไม่เห็นแก่ตัว และช่วยเหลือผู้คนที่กำลังเดือดร้อน” จากนั้นคอดีญะต์ก็เดินทางไปกับเขากับลูกพี่ลูกน้องของเธอ วะเราะเกาะอ์ บิน เนาฟัล บิน อะซัด บิน อับดุล อุซซา ซึ่งในช่วงก่อนอิสลามได้เข้าเป็นคริสเตียนและเคยเขียนงานเขียนด้วยอักษรฮีบรู เขาจะเขียนจากข่าวประเสริฐเป็นภาษาฮีบรูมากเท่าที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ให้เขาเขียน เขาเป็นชายชราและสูญเสียการมองเห็น คอดิญะต์ กล่าวกับ วะเราะเกาะอ์ ว่า “จงฟังเรื่องราวของหลานชายของคุณเถิด โอ้ ลูกพี่ลูกน้องของฉัน” วะเวะเราะเกาะอ์กล่าวว่า “นี่คือคนเดียวกับที่เก็บความลับ (ญิบรีล) ซึ่งอัลลอฮ์ได้ทรงส่งไปยังมูซา ฉันหวังว่าฉันจะยังเด็กและสามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงเวลาที่กลุ่มชนของคุณจะขับไล่คุณออกไป” ท่านเราะซูลฯ ถามว่า “พวกเขาจะขับไล่ฉันออกไปหรือไม่” วะเราะเกาะอ์ตอบด้วยการยืนยันและกล่าวว่า “ใครก็ตามที่มาพร้อมสิ่งที่คล้ายกับสิ่งที่คุณนำมานั้น จะถูกปฏิบัติด้วยความเป็นศัตรู และหากฉันมีชีวิตอยู่จนถึงวันที่คุณจะถูกเปิดออก ฉันก็จะสนับสนุนคุณอย่างเข้มแข็ง” “ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วัน วะเราะเกาะอ์ก็เสียชีวิต และแรงบันดาลใจอันศักดิ์สิทธิ์ (วะฮี)ก็หยุดชั่วคราวเช่นกัน
عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْوَحْىِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لاَ يَرَى رُؤْيَا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلاَءُ، وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ ـ وَهُوَ التَّعَبُّدُ ـ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ، وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ، فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا، حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ، فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ. قَالَ ” مَا أَنَا بِقَارِئٍ ”. قَالَ ” فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ. قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ. فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ. فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ. فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ} ”. فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْجُفُ فُؤَادُهُ، فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رضى الله عنها فَقَالَ ” زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي ”. فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ، فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ ” لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي ”. فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلاَّ وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا، إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ. فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ ـ وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ، فَيَكْتُبُ مِنَ الإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ، وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ ـ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ. فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَبَرَ مَا رَأَى. فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا، لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ” أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ ”. قَالَ نَعَمْ، لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلاَّ عُودِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا. ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْىُ. Reference : Sahih al-Bukhari 3 In-book reference : Book 1, Hadith 3 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 3 ————–
บุคอรี 4
ญาบิร บิน อับดุลลอฮฺ อัล-อันศอรี รายงานคำพูดของศาสดาว่า
“ขณะที่ฉันกำลังเดินอยู่ ทันใดนั้น ฉันก็ได้ยินเสียงจากท้องฟ้า ฉันเงยหน้าขึ้นและเห็นทูตสวรรค์องค์เดียวกันที่มาหาฉันที่ถ้ำฮิราห์ กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ระหว่างท้องฟ้ากับพื้นดิน ฉันกลัวเขาและกลับบ้านแล้วบอกว่า ‘จงห่มผ้าให้ฉัน’ จากนั้นอัลลอฮฺทรงเปิดเผยโองการต่อไปนี้ (จากอัลกุรอาน): ‘โอ้ ท่าน (มุฮัมหมัด)! ห่อตัวด้วยเสื้อผ้า!’ จงลุกขึ้นและเตือน (ผู้คนเกี่ยวกับการลงโทษของอัลลอฮฺ)… จนกระทั่ง ‘จงละทิ้งรูปเคารพ’ (74.1-5) หลังจากนั้น การเปิดเผยก็เริ่มมาอย่างเข้มข้น บ่อยครั้ง และสม่ำเสมอ”
قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ ـ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْىِ، فَقَالَ ـ فِي حَدِيثِهِ ” بَيْنَا أَنَا أَمْشِي، إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا، مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنْذِرْ} إِلَى قَوْلِهِ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} فَحَمِيَ الْوَحْىُ وَتَتَابَعَ ”. تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ. وَتَابَعَهُ هِلاَلُ بْنُ رَدَّادٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ ” بَوَادِرُهُ ”
Reference : Sahih al-Bukhari 4
In-book reference : Book 1, Hadith 4
USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 3
บุคอรี 5 รายงานจากซะอีด บิน ญุบัยร์
อิบนุ อับบาส ในคำอธิบายของคำกล่าวของอัลลอฮ์ “อย่าขยับลิ้นของคุณเกี่ยวกับ (อัลกุรอาน) เพื่อเร่งรีบในการอ่านมัน” (75.16) กล่าวว่า “ศาสดาของอัลลอฮ์ (ﷺ) เคยแบกรับการเปิดเผยด้วยความลำบากและเคยขยับริมฝีปากของเขา (อย่างรวดเร็ว) ด้วยแรงบันดาลใจ” อิบนุ อับบาสขยับริมฝีปากของเขาโดยกล่าวว่า “ฉันกำลังขยับริมฝีปากของฉันต่อหน้าคุณ เช่นเดียวกับที่ศาสดาของอัลลอฮ์ (ﷺ) เคยขยับริมฝีปากของเขา” ซาอีดขยับริมฝีปากของเขาโดยกล่าวว่า “ฉันกำลังขยับริมฝีปากของฉัน เช่นเดียวกับที่ฉันเห็นอิบนุ อับบาสขยับริมฝีปากของเขา” อิบนุอับบาสกล่าวเพิ่มเติมว่า “ดังนั้นอัลลอฮ์ทรงประทานว่า ‘อย่าขยับลิ้นของเจ้าเกี่ยวกับ (อัลกุรอาน) เพื่อเร่งรีบอ่านมัน มันเป็นหน้าที่ของเราที่จะรวบรวมมันและมอบความสามารถในการอ่านมัน (อัลกุรอาน) ให้กับเจ้า (มุฮัมหมัด)’ (75.16-17) ซึ่งหมายความว่าอัลลอฮ์จะทรงให้เขา (ศาสดา) จดจำส่วนที่ถูกประทานในเวลานั้นด้วยใจและอ่านมัน คำกล่าวของอัลลอฮ์: ‘และเมื่อเราอ่านมันให้เจ้า (มุฮัมหมัด) ฟังผ่านทางญิบรีลแล้ว เจ้าก็ทำตามการอ่านมัน (อัลกุรอาน)’ (75.18) หมายความว่า ‘จงฟังมันและเงียบเสีย’ ‘แล้วเป็นหน้าที่ของเรา (อัลลอฮ์) ที่จะทำให้เจ้าเข้าใจมัน’ (75.19) หมายถึง ‘แล้วเป็นหน้าที่ของเรา (อัลลอฮ์) ที่จะทำให้เจ้าอ่านมัน (และความหมายของมันจะชัดเจนขึ้นด้วยตัวของมันเองผ่านลิ้นของเจ้า) หลังจากนั้นศาสดาของอัลลอฮ์ (ﷺ) มักจะฟังญิบรีลทุกครั้งที่เขามา และหลังจากที่เขาจากไป เขามักจะอ่านมันเหมือนกับที่ญิบรีลได้อ่านมัน’ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ} قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَالِجُ مِنَ التَّنْزِيلِ شِدَّةً، وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ ـ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا لَكُمْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَرِّكُهُمَا. وَقَالَ سَعِيدٌ أَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يُحَرِّكُهُمَا. فَحَرَّكَ شَفَتَيْهِ ـ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ* إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ} قَالَ جَمْعُهُ لَهُ فِي صَدْرِكَ، وَتَقْرَأَهُ {فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ} قَالَ فَاسْتَمِعْ لَهُ وَأَنْصِتْ {ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ} ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ. فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ، فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كَمَا قَرَأَهُ. Reference : Sahih al-Bukhari 5 In-book reference : Book 1, Hadith 5 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 4 —————–
บุคอรี 6 ท่านนบีฯ เป็นคนใจกว้าง รายงานจากอิบนุ อับบาส รอฏิยัลลอฮุ อันฮุ
ท่านเราะซูลลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อาลัยฮิ วะ ซัลลัม เป็นผู้ใจกว้างที่สุดในบรรดาผู้คนทั้งหมด และเขาเคยไปถึงจุดสูงสุดของความมีน้ำใจในเดือนรอมฎอน เมื่อญิบรีลพบเขา ญิบรีลเคยพบเขาทุกคืนเดือนรอมฎอนเพื่อสอนอัลกุรอานให้เขา ศาสนทูตของอัลลอฮ์ (ﷺ) เป็นคนใจกว้างที่สุด ใจกว้างยิ่งกว่าลมแรงที่ควบคุมไม่ได้ (ในความพร้อมและเร่งรีบในการทำการกุศล)
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَجْوَدَ النَّاسِ، وَكَانَ أَجْوَدُ مَا يَكُونُ فِي رَمَضَانَ حِينَ يَلْقَاهُ جِبْرِيلُ، وَكَانَ يَلْقَاهُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ رَمَضَانَ فَيُدَارِسُهُ الْقُرْآنَ، فَلَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَجْوَدُ بِالْخَيْرِ مِنَ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ. Reference : Sahih al-Bukhari 6
In-book reference : Book 1, Hadith 6 USC-MSA web (English) reference : Vol. 1, Book 1, Hadith 5
