ในปัจจุบันนี้  เราได้สันนิษฐานว่า  สมองมีบทบาทในการเรียนรู้โดยระบบที่เรียกว่า "โครงสร้างของความจำ" หรือ Memory Structure ที่ประกอบด้วยหน่วยย่อยสามหน่วยคือ  "ความจำสัมผัส" (Sensory Memory : SM),  "ความจำระยะสั้น" (Short - Term Memory : STM) , และ "ความจำระยาว" (Long - Term Memory : LTM ) (ดูที่

ในช่วงแรกๆ นักจิตวิทยามุ่งศึกษาความจำของมนุษย์  จึงได้ชื่อว่า โครงสร้างของความจำ  ทำให้มีคำย่อว่า "M" (Memory) ต่อท้ายคำ SM,STM,LTM ทุกคำ

อันที่จริง  โครงสร้างนี้มีความสามารถในการ "เรียนรู้"ด้วย ครับ

กล่าวคือ  ถ้าเราเสนอคำชุดหนึ่ง "ให้เรียน" เช่น  " แมว, ปากกา, นก, มังคุด, ดอกบัว, หนังสือ, ถนน, ฝน, ช้าง"  โดยทำเป็นบัตรคำ เสนอให้ดูทีละคำ ๆละ ๑ วินาที จนครบทุกคำ  แล้วให้เขียนตอบทันที  เราจะพบว่า  บางคนจำได้  ๕ คำ บางคน ๗ คำ  บางคน ๙ คำ บางคนก็น้อยกว่า ๕ คำด้วยซ้ำไปครับ 

นั่นแสดงว่าเขาได้ "เรียนรู้" คำเหล่านั้นแล้ว  โดยเรียนรู้ด้วย "ระบบความจำ" นั้น

และผมจะเรียกว่า "เรียนรู้ด้วยสมอง" นะครับ

ทั้งนี้ก็เพราะว่า  คำทั้ง ๙ คำนั้น  ได้เข้าเร้าทางตา  ไปกระทบเรตินาที่เป็นฉากหลังลูกตา แล้วเข้าสู่เส้นประสาทหลังลูกตาด้วยกระบวนการที่ซับซ้อน  และเดินทางต่อไปตามเส้นประสาทเหล่านั้น ไปจนถึงสมองบริเวณ Cerebral Cortex ที่เรียกว่า Visual Cortex หรือ "แดนการเห็น"(Visual Sensation) เพราะว่า ณ ที่นั้นนั่นเองที่ "การรู้สึกเห็น"ได้"เกิด"ขึ้น !!!  และ "การเรียนรู้" ก็ได้"เกิดขึ้น" ที่นั่น !!!

เพราะว่า "จำได้"

และเหตุการณ์นี้ "เกิดขึ้นที่สมอง" ผมจึงเรียกว่า "เรียนรู้ที่สมอง" ครับ

โปรดสังเกตว่า  "Cortex" เป็น "วัตถุ"  แต่ "Visual Sensation" หรือ "การรู้สึกเห็น" นั้นเป็น" การรู้สึก" (Conscious) ซึ่งเป็น "ลักษณะหนึ่งของจิต"  และ"ไม่ใช่" วัตถุ !! 

ดังนั้น "ผู้เรียนรู้"  จึงต้องเป็น "สมอง" ไม่ใช่ "ความรู้สึก" เป็น "ผู้เรียน" !!  สมองเป็นผู้เรียนนะครับ

เพราะฉะนั้น จึงเรียนรู้ด้วยสมอง !

แต่คนทั่วไปเรียกว่า  "เรียนรู้ด้วยจิต" !!