ต้องการการจัดการเชิงระบบที่ต่อเนื่องกับคนที่หลากหลาย
ระบบแลกเปลี่ยนชุมชนเพื่อการพึ่งตนเองคือการทำวงแลกเปลี่ยนย่อยภายในชุมชนให้เป็นระบบเพื่อให้เกิดการหมุนเวียนได้มากขึ้นทั้งจำนวนสินค้า(การผลิต แปรรูป และบริการ)และจำนวนรอบ ก่อนที่จะออกไปเชื่อมโยงกับภายนอก
เป็นการกระจายทรัพยากรและรายได้ เพื่อทำให้ชีวิตมีความเท่าเทียมกันมากขึ้น
การจัดระบบแลกเปลี่ยนโดยใช้เงินตราชุมชน ทำให้การแลกเปลี่ยนกว้างขวางขึ้น โดยไม่แขวนสินค้าไว้กับระบบดอกเบี้ย
อาจไม่จำเป็นสำหรับคนที่รู้เท่าทัน มีความพอประมาณ แต่จำเป็นสำหรับชุมชน ถ้าต้องการการจัดการเชิงระบบที่ต่อเนื่องกับคนที่หลากหลาย
ก็เหมือนเงินบาท แต่มีขอบเขตการใช้ จึงเป็นภูมิคุ้มกันในการเชื่อมต่อกับภายนอกที่หวังเข้ามาหลอกล่อเงินบาทในกระเป๋าทุกวิถีทาง
เป็นความคิดที่ดีครับ กรณีบี้มี “เบี้ยกุดชุม” ท่านอาจจะเคยได้ยินแล้ว น่าจะเป็นตัวอย่างหนึ่งของระบบที่ท่านกล่าวถึง ได้ข่าวว่าไม่ค่อยจะราบรื่นนัก
แต่มีชุมชนที่ใช้ระบบเงินตราที่รัฐตามไม่ทัน และประสบผลสำเร็จมากครับ ท่านลองศักษาระบบเงินตราของ “ชุมชนออนไลน์ หรือ ชุมชนเสมืองจริง” ดูนะครับ อาจจะนำมาประยุกต์ใช้กับ “ชุมชนจริง” ได้
ด้วยความเคารพ
สวัสดิ์
TKO