11-1-50 

  เช้านี้ดิฉันและหมอประสงค์ หมอรุจนีและทีมพยาบาลได้ไปอวยพร น . . ชนะ ตันจันทร์พงศ์      อดีต ผ . . ที่โรงพยาบาลพัชรเวชที่ท่านทำงานหลังเกษียณ       เราออกไปประมาณ 10 โมงเช้า      ดูท่านสบายดีและเล่าถึงงานที่ทำที่กำลังจะประเมิน HA พร้อมๆเสียงบ่นในมาตรฐานของ พ . . .และผู้มาประเมิน      ดิฉันอยากกระซิบบอกพี่ชนะว่า     ห้ามบ่นอาจารย์เด็ดขาดค่ะ      เรา ต้อง ค่ะๆอาจารย์และพร้อมที่จะปรับแก้ให้เหมือนที่ท่านแนะนำ     แต่ที่ทำก็พอใช้ได้นะคะอาจารย์ขา

 ดิฉันเป็นคนชอบเถียง          เมื่อครั้งสอบบอร์ดสูติดิฉันเถียงอาจารย์สมหมาย ถุงสุวรรณว่าคนไข้เอดส์มีปัญหาของ PAP smear       แต่อาจารย์ว่าไม่ใช่ มั้ง       ดิฉันเถียงด้วยเชื่อใน paper ของเรา        ออกจากห้องถูกอาจารย์การุณ ดุว่าเธอไปเถียงอาจารย์ทำไม        เดี๋ยวก็สอบตกหรอก   ตั้งแต่นั้นมานิสัยการเถียงก็ดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ      วัฒนธรรมไทยเราต้องการคนนอบน้อมถ่อมตนซึ่งดิฉันคิดว่าดีค่ะ        ส่วนการชี้แจงเราค่อยหาจังหวะชี้แจงอีกครั้ง       เล่ามาเพื่อให้คนที่ชอบเถียงเรียนรู้จากประสบการณ์ที่เกือบสอบไม่ได้ค่ะ     แต่ตอนนี้ได้ทั้งบอร์ดสูติและบอร์ดเวชศาสตร์ป้องกันแล้วค่ะ     กว่าจะรอดมาได้ก็แทบแย่