กลับมาเจอหน้าจอใหม่ๆแล้วงงไปเลยค่ะ

        ไม่ได้เข้า blog นานมากๆค่ะตั้งแต่ประมาณวันพ่อจนถึงเมื่อวานนี้ เข้ามาแล้วก็ตกใจ พร้อมตื่นตาตื่นใจกลับภาพลักษณ์ใหม่มากๆค่ะ ที่ตกใจคือ ทำไมหน้าเราเปลี่ยนตัวดำกลมเชียวแล้วพยายามจะพาคนเดิมกลับมาก็ทำไม่ได้ซะแล้วค่ะ แต่ blog ดูสดใสขึ้นค่ะ อยากเข้ามาเล่นมากๆ คิดถึงสมาชิกทุกคนจังเลย เหมือนติด blog เพราะว่าคอมที่บ้านเสียค่ะ อยู่ระหว่างปั้มหัวใจอยู่ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย ต้องอาศัยมาเล่นในเวลางานแทน แต่ก็ไม่ค่อยว่างเช่นกันเพราะที่ผ่านมากิจกรรมเยอะนะค่ะ ก็คงทุกหน่วยงานเหมือนๆกัน คือ งานกีฬา งานปีใหม่ ต่องานวันเด็ก แล้วงานคุณภาพของงานประจำที่กำลังจะมี พรพ.มาตรวจนะค่ะเราก็ตื่นตัวกันเพิ่มขึ้นแต่ไม่ได้ไปปลูกผักชีนะค่ะ เพราะเราไม่ชอบกินผักชี  ทุกอย่างต้องเป็นไม้ยืนต้น  (ขอยืมคำใครมาจำไม่ได้ค่ะแต่ชอบ)

     ตอนนี้ใช้คำที่เป็นกำลังใจในการทำงาน

จากแผนที่ของในหลวงค่ะ"ไม่มีใครเกิดมาแล้ววิ่งได้ จึงควรทำสิ่งต่างๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป"

คิดถึงค่ะและมีโอกาสจะมาเล่าเรื่องที่ติดค้างไว้เมื่อปีก่อนอีกนะค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องสมุดใจ

คำสำคัญ (Tags)#คิดถึง

หมายเลขบันทึก: 72007, เขียน: 11 Jan 2007 @ 08:02, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:00, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

              มาทักทายรู้จักครับ ชอบที่พูดว่า"...คิดถึงสมาชิกทุกคนจังเลย เหมือนติด blog ..." และ "...แต่ไม่ได้ไปปลูกผักชีนะค่ะ เพราะเราไม่ชอบกินผักชี  ทุกอย่างต้องเป็นไม้ยืนต้น..."

              จะเข้ามาอ่านเอาความรู้และประสบการณ์บ่อยๆครับ ยินดีที่ได้รู้จัก

อาจารย์ ครูนงเมืองคอน คะขอบคุณมากค่ะ สำหรับความคิดเห็นจากอาจารย์ เป็นกำลังใจที่ดีในการทำงานอีก 1 อย่างสำหรับตัวเองค่ะ

รออ่านต่อมาตั้งนานแล้วละค่ะ ... เจอหมอก้อง ยังถามถึงอยู่เลยนะคะ เพราะว่าเรื่องราวของโรงเรียนพ่อแม่ น่ารู้จริงๆ ค่ะ
ขออภัยอาจารย์เพื่อนร่วมทาง อีกครั้งค่ะที่ให้รอค่ะ ตอนนี้ก็เดินหลบๆหมอก้องอยู่ค่ะ เพราะวันก่อนเจอก็โดนถามเรื่อง blog  ขาดช่วงมาแล้วค่ะ ต่อไปนี้จะมีเวลาเพื่อ blog แล้วค่ะเพราะตอนนี้คอมที่บ้านฟื้นคืนชีพแล้วค่ะ คาดว่ารอบนี้คงฟื้นแบบอายุยืนซักที  สาธุ