วันที่ ๕ และ ๖ สิงหาาคม ๒๕๖๗ ผมไปร่วมการประชุมกิจกรรม “Future-Movement Ed-Equity Summit” โครงการสนับสนุนกลไกการขับเคลื่อนโรงเรียนพัฒนาตนเองเชิงพื้นที่ (TSQM-A) จังหวัดเพชรบูรณ์ สระแก้ว สุรินทร์และขอนแก่น จัดโดยมูลนิธิทักษะแห่งอนาคต ๔ – ๖ สิงหาคม ๒๕๖๗ โรงแรมบางแสนเฮอริเทจ รีสอร์ท สนับสนุนโดย กสศ.
หนึ่งวันครึ่งที่ผมไปร่วม เกิดความหวังว่า โอกาสที่คุณภาพการศึกษาไทยจะพลิกฟื้น มีความเป็นไปได้ โดยผมตีความว่า จากการนำเสนอของหลายพื้นที่ ผู้เข้าร่วมเกิดการพลิกโฉมหรือเปลี่ยนขาด (transform) กระบวนทัศน์
ได้เห็นความตื่นตัวของวงการศึกษานิเทศก์ ผู้อำนวยการโรงเรียน และแน่นอนที่สุดครู และการเปลี่ยนโฉมโรงเรียน มีความเข้าใจเรื่องระบบนิเวศการเรียนรู้ ที่ผมโน้ตไว้ว่า ยังให้ความสำคัญต่อระบบนิเวศทางอารมณ์และจิตใจด้านในของเด็กน้อยไป ยกเว้นโรงเรียนที่ใช้สามนวัตกรรมของโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา ตือ จิตศึกษา PBL และ PLC และยังไม่ค่อยเห็นบทบาทการนำของผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา
ที่น่าเสียดายคือ ไม่มีผู้บริหารของ กระทรวงศึกษาธิการ และ สพฐ. ไปร่วมงานเลย ทำให้ขาดโอกาสคว้า (capture) การดำเนินการดีๆ ในหน่วยงานย่อยของตนเอง เอาไปขยายผล สะท้อนการทำงานแบบ top-down ไม่มีกระบวนทัศน์ส่งเสริมการสร้างสรรค์จากระดับปฏิบัติ (bottom-up) เพื่อพลิกโฉมระบบ
ผมตีความว่า กระทรวงศึกษาธิการยังอยู่ในสภาพผู้ต่อต้านการเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่ผู้เกื้อหนุนการเปลี่ยนแปลง หรือการพลิกโฉมระบบการศึกษา คิดอย่างนี้ถูกหรือผิดก็ไม่ทราบ
ที่จริงมีอดีตผู้บริหารของกระทรวงศึกษาธิการไปร่วมอยู่ตลอด คือ ดร. เบญจลักษณ์ น้ำฟ้า กับ ผอ.
ผมได้รับมอบหมายให้ช่วยสะท้อนคิดตอนใกล้ปิดงานในเวลา ๔๕ นาที แต่ผมเดาว่าการประชุมน่าจะล่าช้า ผมจึงเตรียมไปพูดโดยใช้เวลา ๓๐ นาที ตาม PowerPoint นี้ ท่านที่สนใจเข้าไปฟังและชมการประชุมที่สูงคุณค่านี้ได้ที่ วันที่ ๔ วันที่ ๕ ช่วงเช้า วันที่ ๕ ช่วงบ่าย วันที่ ๖ ช่วงเช้า วันที่ ๖ ช่วงบ่าย โดยการสะท้อนคิดของผมอยู่วันที่ ๖ ช่วงบ่าย นาทีที่ ๑ ช.ม. ๒๕ นาที ถึง ๑ ช.ม. ๕๘ นาที
วิจารณ์ พานิช
๗ ส.ค. ๖๗
